Aan het laden...Pizza en eieren, dat was eigenlijk alles waar ik om kwam. Ik ken mezelf dus ik heb wel een wagentje genomen in plaats van een mandje. Maar ik red het bijna twee meter voordat er al iets in de wagen ligt dat het plan helemaal niet was. Muesli. Ik ontbijt vrijwel nooit dus uiteraard heb ik muesli nodig.
De pizza is snel gevonden maar ik kom na een grote zigzagroute bij de kassa aan en bedenk me dat ik toch echt geen eieren gezien heb. Dat kan niet. Een supermarkt zonder eieren. Het moet aan mij liggen. Ik rij terug naar het begin. Behendig ontwijk ik de andere wagensjokkers want ik ben heel goed met een winkelwagentje. Sierlijk zwaait en danst mijn wagentje de winkel rond, alle obstakels moeiteloos voorbij.
Ik loop op en neer en op en neer. Omdat ik me kapot schaam dat ik de eieren niet kan vinden, gooi ik nog maar wat dingen in het wagentje. Die dvd had ik nog niet gezien. Een vloerkleed, want dat is fijn straks in de winter. Een pallet auto luchtverfrissers – mocht ik óóit mijn rijbewijs gaan halen en een auto kopen, dan heb ik hier veel profijt van tegen die prijs.
Huisvrouwen kijken me verdacht aan, met een blik alsof ze zich afvragen of ik ze loop te stalken. Paniekerig gooi ik ook maar een gezinsverpakking tampons in het wagentje. Een dames badjas en kinderpyjama. Vakantieverpakking hondevoer voor de poes.
Met de staart tussen de benen vraag ik bij het vijftiende rondje van de zaak, aan een medewerkster of ik nu tachtig keer over de eieren heen heb gekeken. “O, nee, die zijn vandaag niet geleverd.” Met een zucht van opluchting dat het niet aan mij lag reken ik allles af.
www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !
Geef een reactie