KutBinnenlanders.nl

Dag: 8 december 2010

Typisch Tilburgs!

Rob Oostelbos is een journalist van het Brabants Dagblad. Die krant noemt hem een ‘kritische’ verslaggever voor de Tilburgse horeca en politiek. Omdat hij geen steen op zijn plek laat bij het volgen van politiek en horeca krijgt de kritische verslaggever Oostelbos van politiek en horeca een prijs. Zij vinden de journalist ‘Typisch Tilburgs’. Ik geef ze helemaal gelijk.

Het Brabants Dagblad juicht mee met de verslaggever. Zijn collega’s hebben extra hun best gedaan op het stukje in de krant. ‘Rob Oostelbos krijgt predicaat Typisch Tilburgs’. Om het nieuws nog wat extra cachet mee te geven, spelt de krant het woord ‘predikaat’ net als in 1885. Mooi, maar met het stukje doen zijn (jaloerse?) collega’s hem toch iets te kort.

Graag wil ik aan ‘kritische verslaggever’ de kwalificatie ‘opofferingsgezind’ toevoegen. Want kritische verslaggever Oostelbos lééft voor zijn vak. Hij zet alles op alles om ons burgers ‘all the news that is fit to print’ te brengen. Wee de kroegbaas die het bier verdunt of de serveersters stiekem knijpt. Kritische verslaggever Oostelbos weet hem te vinden! Hoe? Door diep in het horecawereldje te infiltreren. Kritische verslaggever Oostelbos heeft zich als een teek in het wereldje vastgebeten.

De kritische verslaggever zit namelijk in de jury voor de jaarlijkse horecaprijs! Zo kan hij een luis in de pels van de horeca ondernemers zijn. Ongetwijfeld onbezoldigd. En omdat kritische verslaggever Oostelbos daar zo goed in is, heeft het de kroegbazen behaagd hem ‘Typisch Tilburgs’ te noemen. Een kwalificatie om trots op te zijn.

Maar wat is dat nu? Op de foto kijkt kritische verslaggever Oostelbos een beetje verkrampt de zaal in. Iemand die ‘s nachts postend in morsige portieken doorbrengt is natuurlijk niet aan al dat licht gewend. Of is het iets anders? Kritische verslaggever Oostelbos zal toch zeker niet aan die enkele zure collega hebben gedacht? Die paar vakgenoten die stellen dat een journalist onafhankelijk moet blijven. Die cynici die vinden dat je niet aan mag schurken tegen de mensen die je geacht wordt ‘kritisch’ te volgen. Dat heilige boontje dat roept dat een journalist zich niet moet laten omkopen?

Laat ze maar lullen, Rob. Pik in, wie weet wanneer je weer wat wint! Zo’n prijsuitreiking is toch hartstikke gezellig? Waar het om gaat: de horeca en politiek vinden je een toppertje. Dan doe je toch zeker iets goed? En wat weten die andere journalisten er nu van? Jíj staat dagelijks met je poten in de typisch Tilburgse modder.

Nee, Rob, wat jij doet, is Typisch Tilburgs.

 

Zamboni

Härry und Rudy, die Fötze Inländer

Rudi: Härry ?
Härry: Zucht. Ja, Rudi.
Rudi: Binst du in ordnung ? Du binst so stil.
Härry: Ik wöllte dar nicht über sprechen, Rudi.
Rudi: Du und nicht sprechen – nur weiss ich sicher das du Krank binnt.
Härry: Vielleicht ein bischen Krank, Rudi. Krank ims Hertzen.
Rudi: Was meinst du ?
Härry: Zucht. Ik bin verliefd, Rudi. Schmohrverliefd.
Rudi: Ach so. Und wie ist dieseren glückliches Mädchen die nur ein Strasseverbot für dich mach anfragen ?
Härry: Est gibt kein Mädchen in meine Hertzen, Rudi.
Rudi: Bist du einer Anusridder gewörden ja ?
Härry: Ich bin verliefd auf einen Zamboni, Rudi.
Rudi: …….
…………………

……….
Einen Zamboni.
Härry: Ja, Rudi. Einen Zamboni.
Rudi: Ach so.
Härry: Sie glimmt so mooi, Rudi. Ich habe das Idee das sie nur für mich glimmt.
Rudi: Deinen Zamboni glimmt.
Härry: Ach, du naïever Mensch, was weist du von die Liebe. Sie ist nicht ‘meiner’ Zamboni. Nur die prachtigste Zamboni in der Welt. Und ich fleur helemahl op wenn ich sie sehe.
Rudi: Erzahlt mir nicht das du al auf dieseren Zamboni gereden hatte.
Härry: Wel, ich meine, ich wöllte nicht kussen und erzählen, aber.. ja, ich hatte auf den Zamboni gereden.
Rudi: Nur ein paar rondjes ?
Härry: Es begon mit ein paar rondjes, als du das meinnte…..
Rudi: Härry… erzahle mich nicht das du…
Härry: Must du alles wissen, Rudi ?? Du neuschierigen Belhamel ! Ja, ich hatte den Zamboni mit mir zur Hause genomen. Auf der Schnellweg. Bist du zuvreden ?
Rudi: Und du hast den Zamboni wieder zuruckgebrächt nach das.
Härry: Du begreifst mich nicht, Rudi. Du begreifst mich nimmer.
Rudi: Den Zamboni ist nog alzeit hier.
Härry: Sie steht in der Schuur. Aber ich bin ein Gentleman, Rudi. Ich hatte verboten das sie ins Bed schlaffe.
Rudi: Er ist vielleicht nog Hoop für dir, denn. Aber woher gehts du mit der Kussens und der Bedovertrek ?
Härry: Ich gehe schlafen ins Garage, Rudi. Mit meinen Geliefde. Du begreifts nichts von der Liefde, Rudi, nichts. Aber meinen Zamboni, sie begreift es. Vrumm, vrumm. Gehts meinen Zamboni. Und ich liebe meinen Zamboni. Mit meinen hele Hertzen, Rudi. Vrumm, vrumm.
Rudi: Aber…
Härry: VRUMMM VRUMMM VRUMMM RUDI VRUMMM VRUMMM !

 

© 2022 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑