Dag: 8 mei 2009

Terwijl ik dit tik, schijnt buiten de zon op een prachtig, prachtig Gent. Ik ben omgeven door beeldschone vrouwen en sympathieke mannen. Er speelt prettige muziek in de achtergrond en ik kan gratis wifi’en met een biertje – ok, Maes pils, maar toch – ernaast. Ik heb later vanavond zowaar mijn eerste Gentse date en morgenavond zelfs nog een verjaardagsfeestje waar ik voor uitgenodigd ben alhier. Dus het klinkt misschien raar dat ik dit zeg, maar België was een van de grotere vergissingen die ik gemaakt heb. Niet om deze factoren die ik hier genoemd heb, verre van. Maar ik mag niet negeren dat ik door een werkgever waardoor ik hier kon zijn ronduit hufterig behandeld én ontslagen ben, dat ik geen werk kan vinden, dat ik tegen negatief-bizarre situatie na situatie aangelopen ben, en most of all… dat ik op dit moment iets minder dan drieduizend euro op deze wereld heb waar ik NIET bij kan.
Dat hoort u goed. Ik heb een Belgische rekening geopend omdat hufterige eerder genoemde werkgever dat eiste. Een Nederlandse rekening, ongeacht BIC en IBAN en weetikwat, was niet werkbaar vond men. Dus ok, een Belgische rekening geopend, op hun aanraden bij de Post. Die vertellen mij aanvankelijk aan het loket, dat het voorleggen van mijn paspoort en huurcontract in Gent en een paar andere gegevens voldoende is. Prima, ik ontvang mijn eerste loon. Brief in de bus. Ik ben niet geregistreerd als Belgisch burger. Well, duh. Ik bén er net ! Tweede brief er kort achteraan, ik eerst naar het loket. Die zeggen: bellen naar dit nummer. Ik bellen. Telefoniste zegt: brief sturen naar dit adres. Ik brief sturen. Alles lijkt prima. Tot gisteravond. Ik kon opeens mijn bankpas niet meer gebruiken. Denk aanvankelijk nog dat het aan openingstijden of zo lag, het was wat aan de late kant. Vandaag echter, op de namiddag – ja, op vrijdag, leve de goede timing – een brief in de bus. Dat mijn rekening geblokkeerd is omdat mijn gegevens niet kloppen. Terwijl aanstaande maandag mijn inschrijving is en ik ze dat in persoon, per telefoon en per brief verteld heb. Maar hier komt het allerschoonste van het verhaal. De man die zijn best deed om misschien een paar tientjes los te peuteren van mijn geld voor mij, wist mij te vertellen dat ik doodleuk vanaf het begin een gemeentelijk bewijs van inschrijving in Tilburg had kunnen voorleggen en dan geen seconde een probleem gehad had. Een buitenlander kan hier namelijk prima een bankrekening bezitten, en zelfs zijn Belgische adres als correspondentie-adres opgeven. Dit vertelt hij mij om half vijf ’s middags op vrijdag. Of ik dus even een bewijs van inschrijving kan ophoesten uit Tilburg. Tot ik dat kan kan ik fluiten naar mijn zuurverdiende centen. Ja, ze zijn van mij, ja hij begrijpt mijn probleem, ja hij voelt met me mee maar hij kan geen fuck doen. En nee, op ons Nederlandse paspoort staat uiteraard ons woonadres helemaal niet. Het is dat ik hulp van mijn ouders heb kunnen inroepen, anders had ik nu niet meer geweten wat ik moest doen. KutBinnenlanders met plannen om zich ooit in België te vestigen of te werken, knoop dit in uw oren. Bewijs van inschrijving van uw gemeente meenemen en Belgische bankrekening dáármee openen. U bespaart u een drie maanden durend verhaal van ellende, waar ik nog véél details van weggelaten heb hier, en na die drie maanden zit u niet geblokkeerd en blut in een vreemd land zonder de centen waar u hard voor gewerkt heeft. Een tip, gratis. Omdat ik in een gulle bui ben. En omdat België domweg vervloekt is.