Kunnen gedachten van het ene been op het andere overspringen? Dan kan je makkelijk een wedstrijd hinkstapdenken houden. Het is een mogelijke piste om iets te organiseren in de zes maanden dat we de Europese Raad voorzitten.

De taal houdt huis in de mondholte. In Nederland rolt ze holderdebolder weg in de polder. Dat is een pracht van een hinkstapsprong in het gedachtengoed. De kolder kruipt daarna recht uit de polder weg. Er zitten kleine breuken in deze gedachten. Hoe ontstaat anders de poldergeest? Eureka. Vooruit met de geit. We leveren strijd. We houden hier verblijf, gaan de spoken te lijf.

Wat de verdere gevolgen zullen zijn, hoeven we niet af te wachten. In de uitholling ligt beschutting.

4 mei 2

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Ligt het aan het gewicht? Te licht of erover? België is geen land van melk en honig maar van paperassen en belastingen. Veel zelfstandigen krijgen een burnout van die paperassen.

De huidige regering stond op een zucht van een rechtvaardige belastinghervorming. De bevoegde minister is lid van de eenheids- annex volkspartij van weleer. Het had moeten lukken. Melk en honing zouden ons deel zijn. Wat ontbrak er om te slagen? Woog de minister te licht op het beleid?

Nu is in Italië vriend Jo met pensioen gegaan. Hij maakt de vergelijking: de Italiaanse staat heft zes maal meer belasting op zijn pensioen dan de Belgische. Kortom, Italië is geen land van olijven en honing.

Hebben we het daarmee gehad? Hebben we het banale heel even boven het alledaagse verheven?

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Luiheid is het oorkussen des duivels. Zo heet het. Lediggang, wees op uw hoede om niet in deze sukkelstraat te belanden. Mooi toch hoe voorheen ons de les werd gespeld.

Met beledigen gaat het anders. Daar loert de duivel dag en nacht en nooit om de hoek.

Een kind leert op school de landstaal. Is dat een kinderrecht? Of een kleinmensenrecht? Onnozele vraag. Moet een kind thuis worden opgevoed in de landstaal? Zo ja, heeft het kind daar recht op? Waarmee moeit u zich? De privé sfeer, daar raakt geen overheid aan. Punt.

Nee dus, dit recht moet het kind toekomen. Met dit voorstel kan de voorsteller twee kanten uit: de boom in of de pot op. Waardoor is dit voorstel immers ingegeven, denkt u? Aan wie denkt de voorsteller? Aan de Indianen in de Verenigde Staten? Aan de Schotten in Schotland? Nee, domweg aan de Marokkanen en de Turken. Zei iemand racisme? Dat deed de deur dicht.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

We weten inmiddels, enfin, weten we veel, dat mannen zo goed als dagelijks denken aan het Romeinse rijk. Eerder dan aan seks, dus. Haruki Murakami draait de zaken om. Zijn personage bedrijft de liefde waarbij zijn geliefde geblinddoekt is, wat haar harder doet klaarkomen. Dit personage houdt een dagboek bij. Om later deze passage in zijn dagboek te kunnen opnemen geeft hij er een titel aan: de val van het Romeinse rijk.

Wie nu nog twijfelt of hij dan wel zij een boek van Murakami wil lezen, kan maar beter stante pede naar de boekhandel lopen.

Als je dan zover bent, begin je best met het boek ‘Kafka op het strand’.

Murakami is een hedendaags Japans schrijver van een eigenzinnig oeuvre met zowel Japanse als westerse elementen. Hij wordt al sinds jaren getipt voor de Nobelprijs.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.