KutBinnenlanders.nl

Page 205 of 516

Festijn

Wat ons allen mag verbinden,
Het is een waar festijn
Dat we niets zomaar normaal hoeven vinden
En het nergens mee eens hoeven zijn

Maar misschien ziet u dat weer anders
Dat verschilt, in de aard van het beestje
We zijn gelijk verschillende medelanders
En uiteindelijk is het toch uw feestje

Dus wees het heftig en deftig oneens met ons
En laat uw luid misgenoegen toch schallen
Geen enkele mening is goud, of zilver, of brons
Het is het festijn van het zijn van ons allen.

René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !

Vijf walnoten

Michiel van de Pol
Michiel van de Pol
Michiel van de Pol (1965) debuteerde met zijn strip "Mol" in 1996 in het inmiddels ter ziele gegane "Sjors en Sjimmie Stripblad". Voor, tijdens en na deze periode maakte hij vrije boekjes in eigen beheer, waarvan de meesten rond 1996 een autobiografisch karakter kregen. Uitgeverij Prom bundelde hiervan een selectie in het nu al legendarische "Medicijnman, of: het getekende leven van Michiel van de Pol". (Michiel bezorgt in zijn vrije tijd medicijnen voor een apotheek, vandaar "Medicijnman"). Er zijn sindsdien al meerdere bundels en graphic novels van Michiel in de betere (strip)boekhandel te vinden. Michiel publiceerde o.a. in Brabants Dagblad, Algemeen Dagblad, Flair, Het Parool, NRC.next, MYX Magazine en Zone5300. In 2025 won hij de Stripschapprijs en hij houdt er niet over op hè. Oh ja en hij bracht onlangs een prachtig nieuw boek uit over zijn moeder, "Mantel der liefde" dat je gewoon moet kopen en lezen. www.michielvandepol.nl / Michiel op Instagram

Twee benen en bloedt

De Opperpater
De Opperpater
BOEKJE: 15 December 2011 presenteerden we een boekje met de 93 Beste Moppen Van De Opperpater in café Het Buitenbeentje in Tilburg.

De ster van de Opperpater is rijzende, dat ziet een kind. Het is een kwestie van tijd voor dit moppenwonder uit het Tilburgse kroegencircuit aan tafel mag plaatsnemen bij een De Wereld Draait Door of soortgelijks. Op zijn voorwaarden, natuurlijk. Hij moet wel kunnen roken. En owee als hij Eastenders mist. Dat ze daar maar vast rekening mee houden.

Poet

Panisch ploetert hij zijn pocketboek
Pagina na pagina vol kloek
En bravoure en lef en vrees en bral
Zijn levensgetwijfel vol engelgeschal

De neiging tot noeste megaproductie
Gewichtige gedachten, daaronder bukt-ie
Zijn geniale geest behoeft nog enkel ontdekking
Dan komt vast de doorbraak: het is een zeker ding

Zo laat hij zich zijn ego wel smaken
En blijft hij verrukte kreten slaken
Bij alweer een briljante vondst in zijn kop
Zijn grenzeloze gave: houdt het dan nooit op !

Voor triviaal geld verdienen heeft hij echt geen tijd
Zijn maag knort en piept, zonder één greintje spijt
En niemand onthoudt ooit hoe hij heet
Hij is tenslotte maar een poetloze poëet.

René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !

Kankerpiet valt niet in goede aarde

GOUDA – Na enkele binnengekomen doodsbedreigingen gaat Gouda de zogenaamde Kankerpiet toch niet inzetten. Het was de bedoeling dat de kolderieke vervanger voor Zwarte Piet dit jaar de Sinterklaasintocht in de stad zou begeleiden. Dit als ludiek antwoord op de felle Zwarte Piet-discussie die het land nu al jaren in een verstikkende wurgreep houdt.

,,Onze Wethouder van Sport en Cultuur kwam met het idee om Zwarte Piet te schrappen en te vervangen door de Kankerpiet”, aldus burgemeester Milo Schoenmaker. ,,Een grappig figuur, zwart geworden door de verterende kanker en rode lippen van chemo-bloeduitstortingen. Daarnaast heeft hij kroeshaar, omdat het ziekenhuis alleen die pruiken voorhanden had, en draagt hij ringen door zijn oren, omdat-ie daaraan werd vastgetekend in de donkerste krochten van de dodenafdeling. We dachten dat we als college van b & w op die manier met een knipoog de Zwarte Pieten-discussie aanvlogen, maar dat bleek een misvatting. Mensen reageerden buitenproportioneel fel.”

Volgens de burgervader volgden er direct na de introductie van de Kankerpiet enkele doodsbedreigingen via de doorgaans betrouwbare social media. Ook de mailbox van het stadhuis stroomde vol. ,,Natuurlijk begrijpen we alle emoties, maar sommige dingen gaan wel heel ver. Uit veiligheidsoverwegingen hebben we het hele Kankerpiet-idee maar laten varen.”

Tegenstanders van de Kankerpiet verzamelen zich nog steeds op het stadhuisplein om te demonstreren. ,,Piet hoort geen smerige kankerlijer te zijn, maar een gezonde kankerneger, die met kankersnoepgoed strooit, gekke kankerdansjes maakt en de kankerschimmel van de kanker-Sint schrobt”, aldus protesteerder Henk Bres.

Kut-Journalist
Kut-Journalist
Neus voor nieuws, schenkt een heldere, genuanceerde blik op de wereld, duidt als een echte duider. Behalve als -ie gezopen heeft.

trending

Argibald
Argibald
Cartoonist Argibald wordt op zoveel on- en offline plaatsen gepubliceerd inmiddels dat het gewoon niet leuk meer is. Na publicaties bij het Utrechtse Kaasschaaf Collectief (ook bekend van de mini-uitgeverij BoekjeKopen.nl) publiceerde hij o.a. op StripSter, Probeersel.com, Frontaal Naakt, deed hij mee aan de KermisComics 2005, maakt hij deel uit van het Swasbeer-collectief en publiceerde hij op Strips.Blogo.nl. Ook in het 'papieren medium' gaat het niet slecht: Utrechts blad De Inktpot bevat regelmatig werk van zijn hand, en hij heeft ook al bundels bij uitgeverij Xtra uitgebracht. Gelukkig mogen wij nog steeds met toestemming en gratis zijn cartoons jatten voor onze website.

www.argibald.nl

Putjes

De putjesschepper
Wordt aanbeden
Door kuilen
Die onuitputtend
Hoop putten

Om bergen te verzetten
Om nooit in de put te zitten
Om diepgravende inzichten
Om wat water

Om de snakkende ziel
Mee te laven

René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !

Internet

Michiel van de Pol
Michiel van de Pol
Michiel van de Pol (1965) debuteerde met zijn strip "Mol" in 1996 in het inmiddels ter ziele gegane "Sjors en Sjimmie Stripblad". Voor, tijdens en na deze periode maakte hij vrije boekjes in eigen beheer, waarvan de meesten rond 1996 een autobiografisch karakter kregen. Uitgeverij Prom bundelde hiervan een selectie in het nu al legendarische "Medicijnman, of: het getekende leven van Michiel van de Pol". (Michiel bezorgt in zijn vrije tijd medicijnen voor een apotheek, vandaar "Medicijnman"). Er zijn sindsdien al meerdere bundels en graphic novels van Michiel in de betere (strip)boekhandel te vinden. Michiel publiceerde o.a. in Brabants Dagblad, Algemeen Dagblad, Flair, Het Parool, NRC.next, MYX Magazine en Zone5300. In 2025 won hij de Stripschapprijs en hij houdt er niet over op hè. Oh ja en hij bracht onlangs een prachtig nieuw boek uit over zijn moeder, "Mantel der liefde" dat je gewoon moet kopen en lezen. www.michielvandepol.nl / Michiel op Instagram

Tulpen

De Opperpater
De Opperpater
BOEKJE: 15 December 2011 presenteerden we een boekje met de 93 Beste Moppen Van De Opperpater in café Het Buitenbeentje in Tilburg.

De ster van de Opperpater is rijzende, dat ziet een kind. Het is een kwestie van tijd voor dit moppenwonder uit het Tilburgse kroegencircuit aan tafel mag plaatsnemen bij een De Wereld Draait Door of soortgelijks. Op zijn voorwaarden, natuurlijk. Hij moet wel kunnen roken. En owee als hij Eastenders mist. Dat ze daar maar vast rekening mee houden.

The Critical Curse: Let’s stop teaching our kids

Critical thoughts. They’re clearly a curse. Unwanted by our current society. In fact, most societies in history would have loved to have done away with it. Almost all truly critical thinkers I know are considered unworthy of participating in society, in some cases even unworthy of life. So maybe it’s time to stop fighting it: people don’t want scepsism, they don’t want to think and decide for themselves, and they certainly don’t welcome deviating ideas. So perhaps we should stop teaching our children to be free and just educate them into conformity (more so than is already done).

Like most people in my country (I’m from the Netherlands), I’ve lived a sheltered life. I was raised in what I was taught was an open, intelligent, reasonable society. Around the time I could go to university, I could study anything I wanted. Most of the more professional educations were in fields that could not ensure employment (and, in fact, most of those are in crisis, if not 100% consisting of the unemployed). So I decided to study the one thing that ensures unemployment: I took up philosophy. Not that I finished, by the way.

The one thing they teach you in the first year, is to put everything you think you’re sure of, and throw it out. You take everything your parents, your teachers, politicians and the news have assured you is true and right, you put it in the Windows Recycle Bin, and you press ‘permanently delete’. There. The one thing you have left is the famous I think, therefore I am. And you get to rebuild from that point. It’s pretty radical, in the strict sense of the word.

The thing you’re being trained for, is to not accept anything as is. To question. To find your own truths. And, obviously, a lot of students apply the same thing to their own lives – and the course. It’s paradoxical, but the first year has a huge number of drop-outs, who were, so to speak, educated too succesfully. I was one of them. Why would I sit in this classroom and listen to this man ? I was out of there.

Now, I’m not too critical a thinker. I did my best – wrote and illustrated five comic books encouraging people to think about the world, with a few facts-that-are-different-from-what-you’d-expect thrown in. Then I basically started a career, for a while. Then, of course, came the crisis, but because critical thought is way too much hard work for me, I’ve remained fairly employable.

However, I do have several friends who are critical thinkers. One of my best friends is A.H.J. Dautzenberg. A man who holds degrees in economics and literature, has a large proven professional track record in several economic fields, but… Who spends his private time engaging in, gasp, horror: Critical Thought.

Now Dautzenberg doesn’t think quietly. When he found out that a national TV campaign to encourage kidney donation had hardly produced more donors, he decided to go through the process himself. And wrote a book, that tells you all the ins and outs of donating a kidney to a complete stranger. He thinks about how we constantly (re)invent ourselves, the world, society, each other, and tries to confront us with that by writing fictional journalism. Effectively: he’s not interested in thruth and untruth, because both are constructions, fiction. An interesting idea, to say the least. He’s also started a magazine to bring poverty in the Netherlands into the public eye – not in a sad, demeaning way, but as a positive, proud statement, meanwhile urging the need for something to be done about it. Lately he has been supporting Diederik Stapel, a ‘fallen scientist’ who was caught falsifying results of scientific research. Who will never be able to work in the field of science again, accepted and lived through his punishment, but now is faced with the impossible situation to resume life after having become a public stereotype. And he has been defending pedophiles against the current witch-hunt going on in the Netherlands (for the record: pedophiles are people with feelings – it’s not the same as those who act on them). He’s been very outspoken about the  latter issue, stating that most child abuse (which is the primary argument that those who would like to see all pedophiles killed right this minute) finds place within the family environment, and a close second is the clergy. Neither of which are under political or vigilante fire.

In short: Dautzenberg is trouble, most people would say. He makes you think about things. People clearly don’t like that. So he has lost everything. He’s lost most of his clients as an economic journalist. He and his family have received numerous death threats. Obviously, being an outspoken public figure, he has a hard time finding employment without the public stereotype following him. (Something that brought him closer to the beforementioned fallen scientist: they share a highly disruptive stigma and many believe neither should be allowed any access to public life anymore).

Recently, he was shortly employed – in the field he holds a high academic degree in – to process students’ theses. Once the educational institutuin (Fontys Academy) found out they had a Critical Thinker in their ranks, they took swift action. Dautzenberg was sacked. And rightly so, after all: despite the fact no student had any direct contact with him, just having his BRAIN, holding critical ideas, in the same building as those of the students, is incredibly dangerous. They even annouced, proudly, sacking my friend.

As I said, I’m hardly a critical thinker. I like smelling flowers and petting my cat. Sitting in the sun, musing. Writing light verse poetry. Drinking a beer with my friends. I’m employable. Society doesn’t mind me too much. I’m, after all, (to quote The Hitchiker’s Guide To The Galaxy) ‘mostly harmless’. I can only conclude one thing: let’s stop teaching our kids. Altogether.

Teaching – knowledge – is dangerous, to society and to the one who posesses it. Once you’ve climbed out of Plato’s cave, you can’t unsee what you’ve learned. Let’s just brick up the exit. Despite all the progress our culture has made thanks to critical thinkers, it’s clearly something we don’t want anymore. I recommend we train everyone to conform without a single doubt in their minds. That way we can also stop developing robots to take over our jobs. We can abolish voting, because there won’t be any deviating ideas anymore.

Something to think about. NO, WAIT. Sorry… what was I thinking.

René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !
« Older posts Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑