Als klein mannetje, ruim dertig jaar geleden, was ik als de dood voor Zwarte Piet. Sints knecht stak naar verluidt kinderen in zijn jutezak om mee te nemen naar Spanje. Toentertijd was het nog oké om kinderen met een dergelijk pressiemiddel in het gareel te houden. Deze kinderontvoerder droeg toen nog wel een roe bij zich maar deze werd niet meer gebruikt. Dat gegeven is voor mij hét bewijs dat de sinterklaastraditie toen al aan het veranderen was, zoals alle tradities evolueren met het verstrijken van de tijd. Ruim een eeuw geleden was Zwarte Piet nog een demonische knecht van een kinderlievende doch strenge Sint en vervulde kinderen met huiver. Met ontvoering en mishandeling in het vooruitzicht gedroeg je jezelf wel. Sindsdien is er veel veranderd. De pedagogisch verantwoorde knal voor je harses is mettertijd getaboeëerd en sedert die tijd proberen ouders de dialoog aan te gaan met hun verwende ettertjes; de leren riem en de roede worden gespaard. Continue reading

Leviwosc

Een nerd of een geek, een melancholisch geaarde Bourgondische zuiderling met een no-nonsense mentaliteit. Xenofiele, prescriptieve, rebelse taalliefhebber en grammar nazi. Gecharmeerd van barbarismen en een voorliefde voor grove humor en sarcastisch relativisme. Een antisociale socialist met liberale neigingen. Een poëtische Sodomiet en sapioseksueel geïntrigeerd door het Oude Testament; doch atheïstisch, antiklerikalist en filosofisch agnostisch. Vadervrij en kindervrij maar helaas partnerloos. Een snelle prozaïsche fineliner, maar een trage ganzenveer voor poëzie. Sinofiel, cinefiel, bibliofiel, italofiel en scriptofiel; maar misantroop, pedofoob, loner en wannabe kluizenaar.