Eerst was er een varkenslachthuis. Dat huis besloeg een groot deel van de wijk, omringd door drie straten en een parking. Het werd echter gesloten en helemaal afgebroken. Er staat enkel nog een bord dat aan het slachthuis herinnert.

De plek werd teruggegeven aan de natuur. Bomen en struiken tierden er welig, allicht woonden er ook dieren. Als bomen echter te groot worden kan je ze niet kappen zonder kapvergunning. En dat kost geld. De beheerder van de plek liet daarom alle struiken en kleine bomen rooien.

Meteen kwam er veel licht bij in de wijk. Nu zien we veel plassen en vogels.

De toekomst van het terrein ligt nog niet vast. Een vorig project om er een school te bouwen, ten koste van het plein aan de kant van de parking, werd door de buurtbewoners aan de hand van een petitie afgewezen.

Het zal de vogels worst wezen.

‘

(eigen foto)

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Zou ik het schrijven? Het is even geleden. Zit het lijden er nu op?

Zou ik het durven denken?

Aan het kruispunt naar rechts loop ik me stuk tegen de heraanleg van het volgende kruispunt. Dat wordt omgevormd tot een kruispunt voor fietsers. Auto’s niet langer toegelaten. Die worden weggeknipt.

Het is regenachtig. Ik draag mijn Bugatti, regenjas van Italiaanse snit, en mijn hoed. Een vrouw werkt zich over en door de obstakels die de werf moeten afschermen van verkeer, van auto’s over fietsen tot voetgangers. ‘Ze maken het niet makkelijk’, zeg ik. De vrouw haalt een oortje uit haar oor, ik herhaal. ‘Nee, helemaal niet. Het is een koers met hindernissen. U lijkt wel een detective.’

‘Vroeger rookte ik bovendien nog pijp’.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het heeft niet veel weg van winterweer, o jee, weer zo’n sprankelende zin, zo’n dun laagje sneeuw, dat nauwelijks twaalf uur blijft liggen.

Het brengt ons heel even in stemming.

Het bezorgt de vogels een rotstemming. Ze vinden nauwelijks nog voedsel. Hun drinken bevriest.

Het heeft dus weinig goeds om het lijf. We gaan ook niet echt rillen. Noch worden we humeurig. We kijken onze buren met een glimlach aan. Ze zullen het later bezuren. Nu doen ze nog zoet.

Bij de bandenwinkels slinkt de voorraad winterbanden. Het vogelvet hangt weer volop in de bomen.

Hier zou ik moeten stoppen. Maar de radio speelt gepaste, licht romantische muziek, doorspekt met klokjesgeluid dat helder weerklinkt, weet je wel. Of weet je veel.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.