Ik zou het meer moeten doen, bellen met Jean. Betere ontspanning bestaat niet. We lachen van harte wat af en schuwen het drama niet. Hij speelt contrabas en blaast op klarinet. Soms speelt hij een potje slagwerk. Met de hand. Muziek is Jean, Jean is muziek.
Vroeger was er André, humor en drama. Maar hij dronk zich kapot. Zijn bovenkamer en zijn ledematen zijn nu wat zoek.
Nu er een nieuw jaar voor de deur staat en ik de deur open zet, breekt ook het moment aan voor de goede voornemens. Zoals vaker met Jean bellen.
En hopelijk nog altijd te kunnen fietsen. Twee manieren om spanning te doorbreken.



Reactietjes