Aan het laden...
De duif
Circulair
Geauto
Stralend zit een jonge blonde vrouw te lachen aan het loket wanneer de automatische deur eindelijk opent en ons binnenlaat. In een rij schuifelen we naar haar toe. Ze vraagt steeds of we een afspraak hebben, en dat is voor ons allemaal zo, daarom zijn we hier op het moment dat de deur opent. Ze wijst naar een groot scherm een meter verder. Daar moeten we onze aanwezigheid bevestigen en dan mogen we naar de wachtzaal.
Eens ik bij het scherm sta, staat er een vrouw naast om te wijzen op de sluif waar ik mijn identiteitskaart in moet steken. Er staat identiteitskaart bij aangegeven en op het scherm zelf staat dat woord ook, met een grote pijl. Ik zie mijn adres en telefoonnummer gigantisch groot op het scherm en dat ik nu een afspraak heb. Er is een enorme knop in beeld met bevestigen. De mevrouw zegt dat ik op bevestigen moet klikken en mijn pas moet terugnemen. Ik druk op de knop en het scherm zegt dat ik mijn pas moet terugnemen en naar wachtzaal 1 moet gaan. De vrouw neemt mijn arm en wijst me waar wachtzaal 1 is. Er is maar één wachtzaal.
Wanneer ik ga zitten roept ze naar een collega of die weet waar Sabine is. Dat als ze Sabine zien, even moeten zeggen dat haar afspraak van negen uur hier is. Ze wijst naar mij. De collega zegt dat dat goed is, dat als ze Sabine ziet, dat ze zal zeggen dat haar afspraak in wachtzaal 1 zit. Ik ben de enige die nog in de wachtzaal zit. Ik staar wat voor me uit en heb niet het idee dat mensen zich erg zorgen hoeven maken dat automatisering hun jobs gaat afpakken.
Emmer stront
De herfst en ik
Monster
Ver weg op de buiten (2)
Een kast van een huis, zeg maar een villa, vind je er niet. Wel enkele kastelen en herenboerderijen. Middelgrote herenhuizen ook.
De wegen liggen er vol kuilen bij, er wordt zelfs niet aan bijvulling gedaan. En ze zijn smal. Twee auto’s kunnen er elkaar niet dwarsen. Een moet in de berm uitwijken. In het weekend komen velen er fietsen.
Er staan opvallend veel koeien te grazen in de weiden, heel wat paarden ook, soms een kudde bizons en een enkele stier. Nogal wat geiten en enkele schapen.
Via een lichtjes ingewikkelde weg vond ik een inwijkeling uit het noorden van het land. Hij woont er sinds drie jaar en was blij nog eens in het Nederlands een gesprek te houden.
Wat ook opvalt is dat vele dames op middelbare leeftijd er bij lopen alsof ze twintig jaar zijn. Redelijk lachwekkend. Slechts een vrouw zag ik die daarin slaagt zonder belachelijk te worden.
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Reactietjes