and so the final nails clawed,
tried to grab on to
things groped brittle
and gone

High up in the trees
the monstrous brutality
we once called
humankind, roared

A cry of victory
over everything
worth competing for

It was a gloriouslly
hollow day

as the sun gently
comforted the nothing
that remained.

Related posts:

  1. Fingers II
  2. Schouderhaar
  3. Krop
  4. Zum kotsen, zum smullen.
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !