Waar hoor ik toch
dat geluid dat
een glimlach
tevoorschijn trekt

Het is zo’n onbeantwoord
onbeduidend beduid
dingesdruideltje

En hoe omschrijf je
het, is geen piep
is geen kraak, is
geen tik of bonk

’t Is geen geluid, het
is gestil, een golf waarop
ik mezelf meevoer en
niet weg, maar veranker

Waar hoor ik toch
die lokroep, die van veraf
luid als een sirene, maar
ter plekke volstrekt niet te plaatsen

Waar hoor ik dat
signaal dat mijn dromen dept,
mijn wensen wiegt en
het papier doet peinzen ?

Maar vooral ook,
waar hoor ik het? Hoor ik
het hier, hoor ik het daar,
of misleiden mij echo’s ?

Hoort het onder een letter
of onder een vlag, hoort
het te luisteren of dat
het wel mag ?

Hoort het hierbinnen
of mag het eruit ?
Uit het de slover of
fliert het een fluit ?

En zingt het soms
enkel maar voor mijn oren
of mag de hele
wereld het horen ?

Maar waar,
waar hoort het,
waar hoor ik het ?

Waar, zeg het, waar
waar hoor ik ?

René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !