We keken ooit

of we er dieren in zagen
in plaats van:
– Nucleaire dreiging;
– Chemtrails;
– Armageddon; of, godbetert:
– Dat het vast weer
gaat regenen.

Geduldig kijken ze toe:
– De konijnen;
– De schapen;
– De draken; en, godbetert:
– De gevleugelde eenhoorns.

Want ooit kijken we,
nog, éénmaal en vermoeid,

En herzien we ze weer.

Ze wachten wel.

Related posts:

  1. Fingers II
  2. De tijd kruipt
  3. Valse muiterij
  4. Zum kotsen, zum smullen.
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !