In een zee van onzekerheid
doorklieft mijn boeg de
beklijvende dagen
en ik hang mijn hand

De dagen ontglippen
spartelend mijn grip

Kompasnaald
draait zich duizelig
want alle windrichtingen
kunnen nog ontknopen

Als het schip
maar niet
zinkende was.

Ik vraag het lek
hoe lang het nog duurt

Maar dat laat mij
in zijn eigen vaart
naar buiten slippen.