Aan het laden...Ze houden ermee op. Ze stoppen ermee. U had uitgebreid de kans. Maar u greep die niet. Gratis naar de film. Niet zomaar naar de film, maar naar een uitmuntende selectie topfilms. Vertoond met liefde. En dus ook nog eens gratis. En in een café. Dus film kijken én drinken. En dan nog poëzie erbij. Maar nee hoor. U moest er niks van hebben. Of toch zeer, zeer weinigen van u. En voor drie, zes bezoekers blijven de Wolven van la Mancha niet bezig, in Gent. Dus is de stekker eruit getrokken. Pi wordt niet vertoond. Maar ik heb wel een gedicht. Meer krijgt u niet. Want het interesseert u toch niet genoeg om de vertoningen te bezoeken, dus dan schrijf ik ze ook niet meer ook.
PI
Altijd jagen machten
Groter dan wij
Naar de wortel
Ja
Ze zoeken en wroeten
Maaien hakken betasten belasten
In heilige overtuiging dat
zij de uitkomst biedt
Nee
Laat de worm toch graven
Zijn onbenullig gangenstelsel daar beneden
In zijn onnavolgbare eigen richtinkjes
Zonder dat vogel en visser
Op zijn vege lijf jagen
Want ongeacht of zij nu ooit een uitkomst vinden,
Jachtig en onverstoorbaar ongenadig ploegend door materie en organisme,
In het oneindig aanzien van het onweerstaanbaar uitgestrekte universum,
Waardoor het universele van het belang begint te wankelen.
Het allesverstorende relativisme steekt, gretig ontwaakt, de kop op.
En werpt in één flukse, rigoreuze beweging alles ondersteboven
Waardoor ideologieën ineenstorten, dromen verpulveren en zelfs een individu
Verwonderd de ogen wrijft, maar al snel de verandering
Hoe drastisch ook, accepteert als de nieuwe feitelijke werkelijkheid.
En zo gaat
telkens de cirkel
rond en rond.
www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !
Geef een reactie