Aan het laden...
Overgestapt
Kutclub
Meest Seksloze Kerststalengel
Tilburg heeft een kerststalengel m/v o zo schoon
Wat is hij/zij fraai en toch zo gewoon!
Een vagina of een lid
niemand weet wat er onder zijn/haar tuniek zit
TILBURG – De kerststal van de gemeente Tilburg is in de prijzen gevallen. Experts hebben de engel in de stal bekroond met de titel ‘Meest seksloze Kerststalengel 2010′ . De prijs is een beloning voor het werk van de Poolse kunstenaar Thomas Michalik uit Rawicz.
Uit het juryrapport:
“Deze kerststalengel is 1.63 groot, blond en van gelakt beukenhout. Het gezicht van de engel roept herinneringen aan de klassieke Sovjetkunst op. Het is hoekig en heeft een geprononceerde kaaklijn. Onbestemd, androgyn. Het blonde lang haar is volumineus en heeft de vorm van een ‘laagjeskapsel’; een coupe die vijf jaar geleden onder oudere dames gangbaar was. Een gelijkenis met Hans Klok/Farah Fawcett † dringt zich op. De tuniek van de engel vertoont op borsthoogte verdachte plooien. Er wordt welhaast een buste gesuggereerd. Nadere inspectie bewijst echter dat de glooiing minimaal is, en de plooien te scherp zijn om overtuigend als feminien kenmerk door te gaan. Wel lijkt één kreukel verdacht veel op de bekroonde mopssnor van EX-RAADSLID Arjen Roos.
Dalen we af, dan wordt het helemaal spannend. Of eigenlijk niet natuurlijk! Onder de gordel, in het kruis, is een trechterachtige vorm waarneembaar. Wat is die vreemde, zeer licht hellende driehoek tussen de benen van de Tilburgse kerststalengel? De bescheiden ronding van de neus van een plastic speelgoedtractor wellicht. Maar geen cameltoe of mannenbolling in ieder geval. Iedere suggestie van seks(e) wordt vakkundig vernietigd door Michalik, die zich daarmee een waardig vertegenwoordiger van zijn aseksuele land toont. (De prijs voor meest seksloze kerststalengel werd al 46 keer eerder door een Poolse kunstenaar gewonnen.)
Zoals het hoort zijn de bovenbenen vakkundig bedekt door de tuniek. De onderbenen zijn volledig nietszeggend. Ook de achterkant van het beeld laat de toeschouwer volledig in het duister omtrent zijn sekse. Een blok hout zonder bolling. Leken zullen stellen dat Michalik zich er zo gemakkelijk vanaf maakt, wij vinden dat hij de seksloosheid tot in extremis doorvoert in zijn werk.
Opmerkelijk is dat het volledige werk van Henk Kuiper op de rug van de kerststalengel is geniet.”
UITREIKING
Omdat zijn volledige werk (inclusief zijn correspondenties met de Stadskantoren, de T en het Drunense majorettekorps) op de Tilburgse kerststalengel is bevestigd, wordt de prijs voor Meest Seksloze Kerststalengel donderdag 23 december om 16.30 uur bij de kerststal aan Henk Kuiper uitgereikt.
Wij hopen dat U als trouwe TilburgZ-lezer ook bij de uitreiking aanwezig zult zijn.
Elastiekje
Twee muren
Ontzaggelijk Leuk
Reus
Eskimojas
De frivole jazzmuziek uit de speakers kietelt mijn oren en mijn ziel. Ik ruik even tevreden aan de Glenfiddich. Zet het glas terug op de toog. Kijk er eens naar. Whisky is een genot om naar te kijken – de kleur alleen al.
Ik zit in een jazzcafé whisky te drinken en Bukowski te lezen en ik geniet van het cliché.
De barvrouwe – een knappe maar duidelijk van het lieve type, geen barcandy per se zullen we maar zeggen – verzucht dat ze woensdag eindelijk vrij zal hebben en de hele dag zich met haar neus in een dik leesboek gaat verstoppen van alles en iedereen. Even benijd ik haar, dan bedenk ik me dat ik zit te lezen aan de bar en gewoon een weekenddag heb.
Bukowski vertelt over een poeet die veel zuipt en, ondanks alles, pal het succes in faalt.
Boven mijn hoofd draaien heerlijke oude houten ventilatoren, rondgetrokken door een mini-ventilatortje op één van de wieken. Een krachtig beeld. Overal om me heen dwarrelen rookpluimen omhoog.
Bukowski vertelt over optredens voor mensen die hij haat, terwijl hij het weer eens bij zijn lief verbruit en dan maar een bar opzoekt, TV-cameraploeg in zijn kielzog.
De Glenfiddich kost zes euro. Ik bestel er uiteindelijk zes. Alle zes keer geef ik een kleine fooi. Ik ben de enige. Niet goed geïntegreerd.
Bukowski vertelt van de duivel, die zijn bed en zijn vrouw inpikt en een vrij irritante klootzak blijkt te zijn.
Terwijl ik geniet, stapt een meisje de bar binnen, haar hoofd en lijft ingesnoerd in een soort eskimojas, en ik denk aanstelster. Het is buiten iets tussen vijf en tien graden, in December godbeterd. Ze wrijft haar handschoenen. Aanstelster. Dan staat ze naast me aan de bar, geluiden te maken alsof ze het koud heeft, en ze bestelt een warme chocomel. Aanstelster.
Het keiharde stoomgesis van de choco blaast me helemaal uit mijn roes. Als het bedaart, zitten de mensen naast mij over nieuwe winterbanden op hun auto te praten, en over Facebook. Chagrijnig klok ik de verder uitmuntende Glenfiddich weg en loop de bar uit.
Buiten is het 2010. En alles is van plastic.
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Reactietjes