KutBinnenlanders.nl

Tag: cursiefje (Page 2 of 4)

zo maar

Wij waren de sterke generatie.

Geboren tussen de jaren 1910 – 1965.

We zijn nu tussen de, 50… 60… 70… 80 jaar

Vooraleerst hebben wij een geboorte overleefd met moeders die rookten en
of dronken gedurende hun zwangerschap.
We werden niet getest op suikerziekte of cholesterol.
Na de geboorte werden wij op onze buik te slapen gelegd in kinderbedden
geverfd met mooie blinkende loodverf.
Er waren geen kindersloten op de deuren.
Als wij met de fiets reden hadden wij petten op en geen helmen.
Als baby of kind reden wij mee in auto’s zonder gordels,
noch kinderstoelen of opblaasbare kussens.
Wij dronken water uit de put of water uit de kraan, geen water uit flesjes.
Wij aten taartjes, wit brood, echte boter en spek met eieren.
Wij dronken warme chocolade met suiker erin.

WAAROM ?

Omdat wij steeds buiten speelden.
Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg om de hele dag te spelen.
Altijd in de frisse lucht, dit op voorwaarde dat we ’s avonds bij
donker thuis waren.
Wij hadden rolschaatsen en daalden met een rotgang de hellingen af.
Wij dachten er niet aan, dat wij geen remmen hadden.
Nadat wij zo een paar keren de bosjes in waren gevlogen leerden wij,
het probleem op te lossen.
Wij hadden geen; Playstations, Nintendo’s, X-boxen, videospelen, 150
TV kanalen, videofilms of Dvd’s, stereotoren, computers of internet.

WIJ HADDEN WEL VRIENDEN EN VRIENDINNEN.

Wij gingen naar buiten om met hen te spelen.
Wij kletsten ons suf, vielen uit bomen, sneden ons,
braken af en toe een bot of een tand.
We gingen appels, peren rapen of plukken, er waren geen gerechtelijke
vervolgingen om iemand de schuld te geven dat we werkten.
Als we gepakt waren kregen we een pak slaag en thuis hielden wij onze mond.
Wij kregen voor onze 10e verjaardag; poppen, speelden met stokken,
tennisballen, bij het voetballen vertelden ze dat wij ons konden bezeren.
Wij hebben dat allemaal overleefd.

Wij liepen of fietsten tot aan de woning van een vriendin,
we belden aan of gingen eenvoudig naar binnen.
Wij waren van harte welkom en schoven mee aan tafel.

Deze generaties hebben het beste er van gemaakt.
Het zijn denkers en uitvinders van deze tijd en hebben
dit in deze wereld voortgebracht.
Die 50 jaren waren een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën.
Wij hadden de vrijheid om het uit te proberen, niet de schrik voor het falen.
Wel het succes en de verantwoordelijkheid die er mee gepaard ging.
Wij hebben ook geleerd om dát te beheersen en daarmee om te gaan.
Als U een van deze persoon bent! :

PROFICIAT;

Misschien wilt U dit delen met anderen die ook dit geluk hebben gehad.
Wij zijn groot geworden voordat de advocaten en politici alles kwamen
regelen met hun reglementen.
Wat was het leven toen mooi, simpel en helder.
Soms wat ruw maar, met duidelijk regels en discipline.

GROETJES OOK AL EEN OUWTJE MET NOG STEEDS PIT

Lowy de4 Zeeman Thailand

Reïntegratieperikelen

“Werk zoeken Is net een fulltime job.” Dat zegt Kirsten, mijn reïntegratiecoach en parttime positiviteitsgoeroe, met haar boterzachte stem tegen het klasje werkzoekenden dat is komen opdagen om deze middag van haar de fijne kneepjes van het solliciteren te gaan leren. “Denk positief, niemand houdt van een gefronste blik!” Zegt ze met een brede, menslievende, warme en oprechte glimlach; terwijl ze haar handen ten hemel spreidt.

“Werk zoeken Is net een fulltime job.” Dat zegt Kirsten, mijn reïntegratiecoach en parttime positiviteitsgoeroe, met haar boterzachte stem tegen het klasje werkzoekenden dat is komen opdagen om deze middag van haar de fijne kneepjes van het solliciteren te gaan leren. “Denk positief, niemand houdt van een gefronste blik!” Zegt ze met een brede, menslievende, warme en oprechte glimlach; terwijl ze haar handen ten hemel spreidt. Ze is gehuld in een paarsig gewaad dat vlug lijkt te zijn ondergedompeld in een emmer chloor en daarna is afgespoeld, het doet mij nog het meest denken aan een Peruaanse poncho met mouwen, hetgeen goed combineert met haar chakra-ketting. Positiviteit en proactiviteit zijn de toverwoorden in deze workshop. “Om onszelf goed te kunnen presenteren, moeten we rustig zijn in ons hoofd, maar ook in onze buik.” Zittend in kleermakerszit trachten we rust te creëren doormiddel van een ademhalingsoefening; dit zou goed zijn voor de doorstroming van m’n chi. “Dit kun je ook gewoon zittend doen hoor! Tijdens een sollicitatiegesprek bijvoorbeeld, dat merkt niemand!” Ik zit met m’n oren te klapperen.

“Werk vinden is niet meer zo gemakkelijk als vroeger”, aldus Kirsten. Nee, tegenwoordig dien je jezelf te verkopen aan je nieuwe werkgever. “Het lijkt net op een blind date! Zorg dat de tegenpartij dolverliefd op je wordt!” In mijn hele leven heb ik nog nooit iemand dolverliefd op mij gekregen. Maar Kirsten verzekert ons dat dit ons allemaal gaat lukken, als we maar netwerken, intelligent solliciteren en vooral positief blijven. “En krijg je dan nog een afwijzing mensen, bedank dan het bedrijf voor die afwijzing en wens ze succes in het verdere selectieproces. Zo maak je het verschil met je concurrentie!”

Wanneer je dan uiteindelijk op straat bent getrapt door je vorige baas en je jezelf door een gigantische papierwinkel hebt geworsteld bij het UWV, word je ingeschreven voor een reïntegratieproject. Elke grote en middelgrote stad kent wel een aantal reïntegratiebureaus die claimen dat je met hen weer binnen no time werk hebt gevonden. Door een aantal workshops te volgen in een muf achteraf kantoortje op de derde verdieping, gehuurd door de gemeente, in een verder leegstaand kantorencomplex; ligt de weg, speciaal voor jou geplaveid met gouden straatklinkers, naar een nieuwe rijke en gelukkige toekomst! Eén kleine noot, het is verplicht om op te komen dagen anders kun je fluiten naar je uitkering. Ja, dat werkt heel erg motiverend, wanneer je daar met de nog verse schoenafdruk in je reet, van je vorige werkgever, probeert positief te zijn.

Gelukkig helpt Kirsten ons om positief te kunnen worden. We leren dat het werkwoord ‘moeten’ echt heel erg negatief is, “gebruik het liever nooit meer!” Ook actief zitten met de schoenpunten gericht naar de recruiter werkt mee aan een positieve houding dat dan weer heel positief op die recruiter werkt die een geschikte kandidaat voor de vacature zoekt. “Doormiddel van NLP (neurolinguïstisch programmeren) maak je net even dat verschil.” Verder is het heel belangrijk om je motivatie maar ook je elevatorpitch te kennen en te hebben geoefend, het liefst met behulp van de STAR-methode, die is verweven met de vier onderdelen van KAAK! Hierbij dienen we tevens het AIDA-principe niet uit het oog te verliezen! Dit alles gecombineerd met de juiste lichaamstaal heb je die geweldige onderbetaalde job zonder afdoende reiskostenvergoeding in no time gescoord!

Onderbroekentirade

Online aankopen doen is de beste vinding sinds de uitvinding van de blikopener! Menig boek of dvd’tje heb ik al online besteld. Maar kleding, daar waag ik me niet aan. Een onderbroek uitkiezen bij Zeeman is toch wel een heel stuk eenvoudiger dan dat ik online mijn lendendoek tracht aan te schaffen.

Online aankopen doen is de beste vinding sinds de uitvinding van de blikopener! Menig boek of dvd’tje heb ik al online besteld. Maar kleding, daar waag ik me niet aan. Een onderbroek uitkiezen bij Zeeman is toch wel een heel stuk eenvoudiger dan dat ik online mijn lendendoek tracht aan te schaffen.

Sowieso moet je jezelf al door twee pagina’s “fashion” en “lifestyle” heen worstelen. Vervolgens krijg je een menuutje en daar ga je filteren; dus ik kies ‘mannenmode’ en voor ik het weet word ik nonchalant aangekeken door een mannelijk model met ray-ban zonnebril, in een dito houding met de populaire 3-dagen-baard.

Vervolgens mag ik aangeven wat voor kleding ik wens te bekijken, dus zoek ik naar ‘onderbroeken’ maar dat wordt dan ineens ‘ondermode’ genoemd; zo’n term waarvan je teennagels, gevoed door grenzeloze walging, zich als vanzelf beginnen op te krullen. Enfin, ik klik het linkje aan en daar zie ik allemaal goed gevulde onderbroeken. Ik durf te wedden dat in elke onderbroek een paar in elkaar gestoken sokken is gestopt, puur voor de suggestie, dat verkoopt nu eenmaal beter. Je kiest dan een modelletje dat je enigszins aanspreekt. Ik wil een heel erg standaard model. Dus geen brede elastische band met een merknaam erop gedrukt. Ook wil ik geen push-up onderbroek, hierdoor lijken je billen ronder en komen ook de familiejuwelen wat beter naar voren, zodat het groter lijkt; fijn voor de onzekere man.

Maar dan komt het allerergste! De maat van de onderbroek! Welke maat moet ik hebben? Welnu, ik heb een dikke reet dus ik heb maat… uhh dat weet ik niet. Ik weet niet welke maat ik heb! Dus ik kijk even in m’n onderbroeken in de kast. Blijkt dat die allemaal verschillende maten hebben. Sommigen zijn zelfs XXXL! Ja je leest het goed, tot 3 keer toe extra large. Maar andere onderbroeken geven enkel een cijfer op: NL 8 / FR 16. Dus ik ga eens de matentabel bekijken, even wat hulp met het bepalen van de juiste maat. Maar door wat voor soort MODENAZI is zo’n tabel in elkaar gezet? Je dient eerst onderzoek te doen naar allerlei verschillende modetermen alvorens je begrijpt wáár, je wélke maat moet bekijken. Kijk ik dan bij een matentabel van een andere online onderbroekenboer dan blijkt dat zij er een heel andere matentabel op nahouden. Bij de ene winkel heb ik XL en bij de andere heb ik het gigantische achterwerk van 4XL.

Hoe doen anderen dit? Ik zit hier met bonkende hoofdpijn, opgekrulde teennagels en kloppende aders op m’n voorhoofd deze irritatie weg te bijten. Mezelf vertellend dat het allemaal niks uitmaakt. Het maakt ook geen zak meer uit, ik ga morgen namelijk gewoon naar de Zeeman. Daar ZIE ik wat ik nodig heb, zonder matentabellen die je alleen nog maar verder verwarren.

We zijn allemaal kwetsbaar

Volgens mij zit bijna iedereen in een kwetsbare arbeidspositie. De mensen die worden ontslagen komen ook in een kwetsbare positie. Vraag me nog steeds af of de mensen die door de gemeente worden uitgezonden of die wel geschikt zijn. Het hele gedraai van overheidszorg naar privatezorg en nu weer gedeeltelijk overheidszorg. Dit maakt de arbeidsmarkt nog zieker en als werknemer/uitkeringsontvanger wo…rd je een speelbal. Instellingen/gemeente gaan manieren bedenken om van overheidsregels af te komen en dat betekent vaak dat zorg slechter wordt. Neem dan als overheid de zorg compleet weer overnemen.(kunnen ze niet, want daar hebben ze geen geld voor) Dit gedraai kost uiteindelijk iedereen de kop.

De enige oplossing is dat je de belastingen verlaagd en doe eens wat aan het achterlijke kapitalistisch systeem dat praktisch iedereen leegzuigd. Verruim een jaaropgave naar een doelstelling bv.Wat ik bedoel te zeggen is dat het systeem ervoor zorgt dat geld altijd naar boven stroomt en niet meer terugkomt. Wil je dat iedereen aan het werk komt moet je dus iets aan het geldsysteem veranderen. Het moet weer een ruilmiddel worden en geen gelddoel op zich. En ook nog zo, dat men ervan kan leven. Elk mens dat een beetje kan nadenken ziet dat dit alles te maken heeft met een failliet geldsysteem(jaren 80) wat ervoor gezorgd heeft dat laag opgeleide werknemers compleet worden/werden uitgebuit door zeer hoge werkdruk(mensen werden er letterlijk zelf ziek van) en steeds minder uitbetaald. De middenstand is nu aan de beurt.

Het is langzaam bewust zo gemanupileerd.(financiele wereld) Mensen moeten wakker worden. We zijn geen slaven. Dit is namelijk een grote schending van mensenrechten. Mensen horen namelijk in balans te zijn om gezond te kunnen leven, werken en voor elkaar te kunnen zorgen. Dat lukt niet meer in dit systeem. Levensstandaard terugbrengen naar 1 verdiener zou ook een oplossing zijn. Dit doen ze bewust niet, want dan komen er weer meer kinderen en dat wil de elite niet. Die willen dat er minder mensen op de aarde komen, want dan blijft er voor hen van alles genoeg over. Alles is dus zo van tevoren bedacht en niks heeft meer met onze biologische afkomst(schepping) te maken. De dingen dus waar de mens echt gelukkig van kan worden. Denk daar maar eens over na!

Luister eens naar je innerlijke bewust zijn. Nog effe en dan kun je dat ook niet meer. Mindcontrol is volop bezig, tot het enge af. Google eens naar onderwerpen zoals: Agenda 21, Haarp, chemtrails, wapenindustrie, farmaceutische industrie, EU, oorlog, de AH bonuskaart enz. en zie het plaatje in zijn geheel. Men wil totale wereldcontrole en jij hebt niks meer te willen/ontplooien/creeeren/gezin stichten enz. Je wordt langzaam een zombie en gaat dood, zonder maar echt geleefd te hebben.(liefde hebben ervaren) Wakker worden mensen. Media kom eens met deze onderwerpen. Ook jullie gaan er een keer eraan. Denk aan de toekomstige kinderen aub.

Lees mijn boek dat is het leven .het is gratis geniet van het leven want soms duurt het maar even mail me lowy.cremers.senior@gmail.com en u ontvangt het boek gratis

Auteur Lowy Cremers

Een dag uit het leven van Lowy Cremers.

We schrijven 15 September 2013-09-15 Ik ben nu 72 bijna 73 jaar.En als ik geluk heb ga ik nog 7 jaren mee denk ik altijd.

Hoe zag mijn dag er vandaag uit?

Ik stond zo als altijd om 06.30 uur op.Keek eerst nog even naar mijn lieve vrouw Honnybee die  nog rustig doorsliep.Na een lekkere koude doche ging ik naar de woonkamer,waar ik de pc en de tv aan gezet heb.Snel even door  de Nederlandse kranten gekeken en ben toen mijn uitgebreide ontijt gaan maken.

2spiegel eieren met een plak NL kaas en goede ham er bij.Een echte kop Koffie zwart zonder suiker maakte het compleet.Na het ontbijt een grote  sinaasappel gegeten.

Ondertussen was het 0800 uur geworden en kwam vrouwtje lief mij met een flinke zoen goede morgen wensen.Mijn dag kon niet meer stuk.Daarna ben ik naar mijn Nederlandse buurman gegaan die ons 2e huis dat naast ons nieuwe huis staat gegaan en heb daar met hem koffie gedronken.

Een uur daarna ben ik heerlijk gaan zwemmen in ons eigen zwembad aan huis. Toen na  1 uur zwemmen ben ik op de lopende band gaan staan en heb 15 minuten via die loopband  gelopen.

Om 12.00 uur heb ik een grote kop eigengemaakte erwtensoep gegeten en dat bij een temperatuur van 32 graden.

Om 1300 uur ben ik mijn trimschoenen gaan aantrekken en ben naar de stad gelopen dat is ruim 30 minuten lopen. Daar ben ik in Udonthani stad bij mijn stamkafee aangekomen en heb daar mijn  pilsje gedronken met diverse Engelse vrienden die daar elke dag komen.

Rond 1500 uur ben ik bij het grote warenhuis Central Plaza binnen gekuierd alwaar ik door de portier en de receptie hartelijk begroet werd,ze kennen me daar al goed

Na dat ik de nodige boodschappen  had gedaan en terug met de bus naar huis ben gegaan kwam ik daar om 16.00 uur aan.Toen stond op eens een vriend een Amerikaan voor mijn huis met de auto die kwam vragen of ik nog even enkele uurtjes mee ging vissen.Dat hebben we gedaan en we vingen ruim 30 mooie vissen maar die hebben we netjes terug gezet,want een vis op de markt is goedkoper dan daar te kopen.

Ik besloot met Honnybee mijn lieve vrouw naar de avond markt te gaan in Udontjhani.Wij daar heen met de scooter.Het was er zo als altijd erg druk.Duizende mensen  op die markt gezien.We besloten er te eten.Honnybee nam een heerlijke Thaise noodle soep en ik gebakken rijst met groenten en kip er bij.We waren voor 4 euro helemaal voldaan samen.

Na dat markt bezoek zijn we om 2100 uur  weer thuis aangekomen.Honnybee dook de slaapkamer in om daar via de tv haar soep serie te volgen ,soort gtst in het Thais. Ik dook achter mijn pc om reacties op mijn geschreven boek en mijn weblog te beantwoorden.Daarna heb ik via uitzendinggemist de diverse  uitzendingen  gevolgd.En na  enkele skype gesprekken die ik voerde kroop ik rond 11.30 in bed

Dat was dus een dag uit het leven van Lowy cremers

zo maar

Ik had er genoeg van
Het was in het jaar 2004.
Na dat ik jaren hard gewerkt had 3 eigen zaken 2x gehuwd geweest.
Had ik er genoeg van.
Genoeg van alles wat Nederland was of geweest was.
Ik had er genoeg van en vertrok naar Frankrijk
Maar daar had ik nog eerder genoeg van dan van Nederland.

Ik had er genoeg van om in Nederland steeds maar weer geconfronteerd te worden met die blauwe belasting brieven.
Ik had er genoeg van om steeds maar weer een politie agent achter een boom te zien staan gluren en die mij bekeurde om dat ik 4 km te snel was gereden.
Ik had er genoeg van dat ik bij elke winkel meer geld aan de parkeer automaat kwijt was dan aan de boodschappen.
Ik had er genoeg van dat mijn buren de miljeu politie belden dat mijn kat door hun tuin was gelopen
Ik had er genoeg van dat er bij mij in de straat meer turken en marokanen kwamen wonen dan gewone Nederlanders
Ik had er genoeg van dat ik niet meer voor mijn eigen huis gezellig met mijn buren een pilsje mocht drinken
Ik had er genoeg dat ikin een restaurant 2 euro moest betalen voor een glaasje kraanwater om mijn medicatie in te nemen
Ik had er genoeg van dat mijn gas en licht rekening en huur elk jaar met 4 % ongevraagd verhoogd werden
Ik had er genoeg van dat ik in een kroeg voor een flesje bavaria meer moest betalen dan bij de super markt
Ik had er genoeg vandat ik s,avonds na 20.00 uur niet meer durfde te gaan pinnen
Ik had er genoeg van dat ik steeds door de jeugd zonder reden een ouwe lul werd genoemd
Ik had er genoeg van dat ik elke keer maar weer een parkeer bon kreeg
Ik had er genoeg van dat de benzine steeds duurder werd.
Ik had er genoeg van dat ik een fiets kocht en dat die 2x gejat werd terwijl hij op slot stond.
Ik had er genoeg van dater 4x in mijn auto was ingebroken
Ik had er genoeg van toen het voorstel werd gedaan door de regering dat je binnenkort lichtjes in je schoenen moet hebben om over te mogen steken als voetganger.Ik had er genoeg van toen men weer eens met de zoveelste achterlijke bezuiniging regels aan kwam zetten
Ik had er genoeg van dat ik uit armoede mijn toilet papier aan beide zijde moest gebruiken
Ik had er genoeg van dat we een regering kregen die heel Nederland naar een bankroet aan het helpen zijn.
Toen ik van dit alles en nog duizend dingen meer genoeg had deed ik het volgende

Ik verkocht het beetje meubilair dat ik nog had,gaf de meeste kleren aan het Leger des Heils en vertrok naar Thailand.
En toen bleek dat ik van de hel in den hemel beland was.
Ik trof daar de mooiste liefste vrouw ter wereld aan.
We verstonden elkaar niet.
Mar de taal leer je het beste in bed toch?
Ik had alleen maar aow geen aanvullend pensioen en daar van leef je in Thailand echt als god in Thailand.
Ik hoefde geen wegenbelasting te betalen
Ik betaal 25 euro per maand voor electra en water
Ik heb hier benzine voor minder dan 1 euro benzine per liter
Ik betaal in een duur restaurant 4 euro per persoon,en kan eten wat ik wil
De boodschappen kar van de super koste mij destijds elke maand ruim 400 euro incl kratje Bavaria
Ik betaal hier nu elke maand voor de boodschappen 80 euro
Ik betaal hier voor een stadsrit met een busje 40 euro cent
Als ik nu mijn huishiudelijk afval aan de straat zet 3x per week,dan wordt dat voor 40 euro cent in een maand 12x opgehaald.
Ik heb alle banden met Nederland verbroken heb nu 2 huizen die zijn van mijn vrouw,we hebben een eigen zwembad aan huis.
Ik rook makrelen achter mijn huis,ga elke week vissen en ik geniet van mijn AOW.
Hier lachen de mensen nog als ze gecremeerd worden .
Groeten uit Thailand van een gelukkige Lowy Cremers
www.nederlandersinudonthanicity.nl

Kafka, Nederland, 2013

Je wilt snel werk, dus ga je naar diverse uitzendbureau’s. Na 2 weken nog geen werk, dus schoorvoetend vraag je bijzondere bijstand aan, omdat je je bedrijfje als ZZP’er niet wilt opheffen. Met grote vrees in een Kafka-labyrint te belanden.

“Gemeente …, goedemorgen” “Dan moet u morgen tussen 9 en 10 terugbellen.”
“Gemeente …, goedemorgen” “Bijstand aanvragen moet u doen via de website van het UWV.”
Inloggen, netjes aanmelden als werkzoekende, voor bijstand zelfstandigen verwijst de site weer naar de gemeente. Maar weer bellen, 3e keer.
“Gemeente …, goedemorgen” “U wordt hierover teruggebeld.”
Wachten op telefoontje 4.
“Gemeente …, goedemiddag”. “U moet hier toch echt voor bij het UWV zijn.”
Fiets gepakt, meteen naar het UWV. Na wat overleg zijn 4 werknemers daar het erover eens: hiervoor moet je toch echt bij de gemeente zijn.
Ik voel de volgende bui al hangen en bel de gemeente, terwijl ik zorg dat ik in de buurt van het UWV ben.
“Gemeente …, goedemorgen”. De 4e die ik aan de lijn krijg in dit vijfde gesprek, heeft geen nieuws: “U moet hier toch echt voor bij het UWV zijn.” “Oke, daar sta ik nu voor de deur, wellicht tot een volgend gesprek.”
Na drie kwartier wachten eindelijk een gesprek bij het UWV. Deze man belt de gemeente. Hij concludeert, dat de gemeente mij fout doorverwijst: Ik moet bij de gemeente Tilburg zijn, die handelt voor mijn gemeente bijzondere bijstandszaken voor zelfstandigen af voor de gemeente waar ik woon. En de ambtenaar van mijn gemeente weigert eerst ook nog haar naam door te geven.

Wat is een frusterend verhaal zonder heppie ent?
Twee minuten nadat ik bij het UWV weg fiets, belt het uitzendbureau: “Je kunt vanmiddag bij een bedrijf op rondleiding en dan snel aan het werk.”

Toch weer een mooi avontuur beleefd, met dank aan de zeer welwillende maar helaas niet erg hulpvaardige medewerkers van mijn gemeente. In de wachttijd bij het UWV heb ik er per hele trage computer een sollicitatie gedaan naar een baan als Interim Medewerker Klanten Contact en Communicatie. Ik denk wel, dat ik dat op dit niveau aankan…

Stralen van geluk

Wanneer heb jij je voor het laatst heel gelukkig gevoeld?

Is het mogelijk dat dat al een tijdje geleden is?

Nu is het moment dat we daar samen verandering in gaan brengen. Vertrouw erop dat het goed is je hart te volgen. Het zal je blijer maken, net zoals dat het je blijer maakt wanneer dromen en fantasie een werkelijk deel uitmaken van je leven. 

Net als een kind, zorgeloos en vrij kunnen spelen. Jij kunt het ook nog!

Steeds opnieuw.
Ieder moment van de dag.

Stel het je voor. Probeer het eens met je ogen dicht. In jouw wereld is werkelijk alles mogelijk! Elfjes, trollen, stoute kabouters, troetelbeertjes, smurfen, regenbogen… de zon op je gezicht.

Alles wat je doet glimlachen, is goed.

Laten we het eens oefenen.
Als je het eenmaal ervaren hebt, zul je weten wat ik bedoel.

Beeld je eens in, dat je door een bos wandelt. Je voelt hoe de zonnestralen, die tussen de takken door naar je reiken, je hart warmer maken. Je krijgt een lichter gevoel. Je staat stil en doet je ogen dicht, waardoor je de geluiden van de natuur, het bos dat je omringt, nog beter hoort. Het zuchtje wind door de bomen, de tjirpende vogeltjes en een beekje dichtbij. Je wandelt verder.

Wanneer je het beekje bijna bereikt, hoor je tot je verbazing zacht gezang en stemmen.

Het maakt je nieuwsgierig.

Omdat je je laatste voetstappen bijna geruisloos in het mos neerzet, is het de kleine wezentjes niet opgevallen dat ze bezoek hebben. Voor het eerst in je leven zie boselfjes. Schommelen aan een tak boven het water, muziek maken, lachen. Je knippert met je ogen. Ze zijn er echt.

En denk je eens in:  als boselfjes echt zijn, dan is werkelijk alles mogelijk! Toch?

Opeens voel je iets zachts aan je hand kriebelen.
Zacht en warm.
Het voelt meteen goed.
Vertrouwd.

Je kijkt opzij. Je voelt je positief verrast. Met grote verwondering constateer je dat je bij de hand bent genomen door een troetelbeertje. Hij vraagt je mee te gaan naar zijn familie en je volgt hem naar de open plek in het bos. Daar vind je een regenboog die als een trap voor je uitvouwt. Jou uitnodigend.

Hoe hoger je komt, hoe kleiner en overzichtelijker je leven wordt. Het beklimmen van een regenboog geeft je een gevoel van succes, van alles aan kunnen! Je koestert dat gevoel, laat het binnenkomen in je hart, tintelen door je hele lijf. Het is fijn om je zo goed te voelen. Wanneer je de wolken heb bereikt, met een prachtig luchtkasteel en een onthaal van tientallen beertjes, besef je dat er nog meer goeds gaat komen.

Het beertje wat je hand nog steeds vasthoudt zegt je: “Wij gaan je leren te stralen van geluk. Je zult ontdekken dat het delen van dit geluk met anderen, je geliefden, een willekeurige onbekende, wie dan ook, je nog meer geluk zal brengen! Er zal altijd genoeg van zijn. Want wat je geeft krijg je terug. In veelvoud.”

Je voelt in je hart dat dit klopt. Met alle wijze woorden en mooie ervaringen , die nu een deel van jouw levenshouding zijn geworden, glij je met veel plezier langs de regenboog weer naar beneden.

Met je voeten op de grond en een overweldigend goed gevoel, weet je nu wat geluk is.
Iedere dag, ieder moment dat je dit voelt en kunt delen, zal jouw geluk voortduren.

En ieder moment dat je hart extra vulling nodig heeft, weet je hoe je je geluk opnieuw kunt vinden.

Het enige wat je hoeft te doen, is je ogen te sluiten en denken aan wat jou blij maakt. Laat je meevoeren door je eigen dromen en mooiste fantasieën om je geluksgevoel verder uit te vergroten.

Je kunt én zult stralen van geluk!

Twitter @Z4usV#vvdw =Verkiezing Volg(st)er van de Week [[1322]]=

Vervolg op “Raadseltijden

==MGV== (mogelijk gestelde vragen)
V1. Wat houdt deze verkiezing in?
A1. Feitelijk een experiment. Wie volgens m’n TL de meestgewaardeerde volg(st)er is.
V2. Hoe wordt men kandidaat?
A2. Gewoon (trachten te) volgen, ook al lijken we soms onnavolgbaar, uitdaging voor ’t oprapen.
V3. Wat kost ’t?
A3. Tijd, nix meer en nix minder; vraag liever wat ’t oplevert: Netzoveel…
V4. Moeten we nog meer doen?
A4. Helaas wel. Bewijzen bot noch demon te zijn door beantwoording van de vraag gesteld op Ku±Binnenlanders
Vragen staan vrij. De meeste lezers weten ons te vinden mogen we gevoegeli‌jk aannemen.
==Nominaties==

#0 @bibliofilantro #1 @Bontekaas #2 @EssieNL #3 @genova2 #4 @kobus_ts
#5 @LEONR0MER #6 @loonwijzer #7 @maryhellebreker #8 @popthof #9 @ronniebonk

==Privacy==
Om de stemming een beetje onder de pet te houden gelieve uw keuze vandaag of morgen (letterlijk)
kenbaar te maken aan de verkiezingscommissie, bestaande uit ons. Via DM of e-mail, echter niet allebei.

Raadseltijden 1: Kijk een wat vaker…

In de spiegel….

Neen, niet van de kapper, die hadden we jaren geleden al wervend voor barbiers in Sevilla en andere buitenplaatsen waar het slecht of goed toeven is sinds het uitbreken van de geldpest, maar gewoon op straat, langs de kant van ’s Heeren wegen vind je ze, bedoeld voor blik dat rijdt op uit fossiele brandstof geprepareerde gassen of vloeistoffen, soms zelfs beide, het kan niet op,Echt leuk wordt het pas als je zo’n zaktelefoon bij je hebt waarmee je op het moment suprème een digitaal plaatje kunt schieten ter vereeuwiging van je rotkop waar je dezelfde ochtend tijdens een scheer- of opmaakbeurt, zoveel aandacht hebt geschonken thuis als je noodzakelijk achtte met je niet-zere been uit bed gestapt uiteraard. Het resultaat van zo’n doldrieste actie zie je hier (zie bijlage) waarbij ik mijn leven in de waagschaal stelde en nog net op tijd kon wegspringen voor het aanstormende witte gevaar(te) dat zo graag in beeld wilde komen. Nu is de vraag: Wat is/zijn mijn eigendom(men)?

a) De witte auto
b) De Galaxy
c) Het huis
d) De gele plant
e) geen van boventaande
f) iets anders, nameilk: Elke vorm van creatief antwoord is welkom bij de redactie van uw favoriete webstek @Kutbinnenlanders

Goede antwoorden worden beloond met opname in het legertje van onze gevolgden en/of volgers* * laatstgenoemden lopen een niet gering risico door collegae tot #VVDW [volg(st)er van de week) worden gebombardeerd.

De deadline voor de premièreweek loopt a.s. maandag af

« Older posts Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑