Aan het laden...Sinds iets meer dan een jaar hebben we een nieuwe overbuur, een warme bakker. Hij heeft naam gemaakt en heeft wereldwijde ambitie.
Op een dag betrapte ik hem aan het stuur van een oude, pistachekleurige VW kever met dubbele achterraam.’Van mijn vrouw’, zei hij. ‘Ze is verzot op oude auto’s’.
Op een braak terrein in de straat rechtsaf staan altijd wagens geparkeerd. Op een dag stond daar, in behoorlijk goede staat, een Citroën 2 PK bestelwagen. Een wonder en een ware uitdaging. Nu blijkt onze overbuurman die gekocht te hebben voor zijn nieuwste dada: een koffie- en theekamer, die hij opgetrokken heeft in een voormalig restaurant twee huizen naast de bakkerij. Het zit er altijd vol. De naam van die cafetaria is netjes geschilderd op die 2 PK. 
Ik zie op een tweedehandssite iemand die een collectie badeendjes aanbiedt. Ik kijk naar de foto en vind dat het weinig voorstelt. Ik besluit een bericht te sturen. Om de aanbieder een prutser te noemen. Een amateur. Dat noem je toch geen verzameling. Ik stuur een foto van mijn badeendjes mee. Ik heb er meer dan zevenhonderd, in grote manden, in de badkamer staan. Ik schrijf: dat is pas een verzameling. Ik hou me in en stuur niet na dat hij een prutser en een quitter is. Ik ben in een lieve bui vandaag.
Reactietjes