Terwijl velen zich druk maken, nu het einde van de wereld nadert – het begint in Washington, mijnheer en kijk eens naar Ghaza – neemt de stress toe.

Onlangs installeerde ik een applicatie op mijn telefoon die 1 & ander meet: stappen, bloeddruk, stress. Dat laatste staat bij mij doorgaans hoog, nee niet hoog aangeschreven. Vandaag ben ik gaan vissen en zie, mijn stressniveau is laag.

Je weet dus wat je te doen staat.

Niettemin roep ik hier en daar de hulp in van hogerhand, in casu van Jahweh, om het Geroofde Land van de kaart te vegen. Het moet niet per se een kernbom zijn, weet je wel. Twee weken geleden had ik iets in die aard geopperd in een commentaar op een of ander sociaal medium, weet je wel. Maar kijk nu toch, ik werd verklikt. Mijn commentaar werd verwijderd. Ik tekende echter protest aan, het was Feesboek niet, weet je wel.

Twee weken? Man toch, te laat. En zie, mijn commentaar is in ere hersteld. Met andere woorden wat ik schreef is niet haatdragend.

Dat was het dan weer.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.