Als de oude dag wenkt, waaien allerlei geneesmiddelen aan. Ze moeten ervoor zorgen dat ik zo zorgeloos mogelijk lang genoeg in leven blijf.

Toen ik zowat twee jaar geleden wat begon te sukkelen met mijn gezondheid, zat ik ineens opgescheept met zeven geneesmiddelen, een hele batterij.

Ik heb die braaf allemaal geslikt.

Af en toe probeer ik af te dingen. Is er niet een, zijn er geen twee overbodig geworden? Nee, zegt de arts steevast. Tot gisteren. Toen ik het vroeg, dacht de arts diep na. De lijst stond op zijn computerscherm. De spanning steeg. In een ziekenhuis ligt de bloeddruk altijd wat hoger. Hij was aan het afwegen.

Hoera, ja hoor, een mocht ik schrappen uit de lijst. En nee, het is geen bittere pil.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.