Het economisch mirakel, hoeveel en hoe vaak is er sprake van. Japan, Zuid-Korea, Taiwan. In een decennium klommen deze achterlijke, armoedige of moe gestreden naties uit hun armoedeput en werden ze wereldspelers. Recept? Opleiding, scholing, die leiden tot ontwikkeling. Nee, domkop, het is niet de economie maar de scholing.

Toen de Verenigde Provinciën in 1815 tot stand kwamen, na de val van Napoleon in Waterloo, als buffer tegen Frankrijk, trof de Vorst der Nederlanden, genaamd Willem, in het noorden van de zeventiende provincie de onderontwikkeling aan. Analfabetisme, landbouw als enige activiteit, geen enkele beheersing van de taal.

Van de weeromstuit richtte hij overal Bijbelscholen op om alvast het analfabetisme aan te pakken. Hij stichtte een industrie en richtte een bank op om dat allemaal te bekostigen. Het land werd klaargestoomd om zijn plaats in te nemen in de vaart der volkeren.

Dat was een doorn in het oog van de arrogante Francochons (Franstalige varkens). Zo ontstond België om het noorden verder onder de knoet in de onderontwikkeling te houden. Tot in de jaren 1960.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.