Dit is Robert Schuit. Robert kent u wel. We bedoelen niet dat Robert u kent, maar dat u Robert kent. Tenminste, als u al langer deze website leest. Robert is namelijk ook wel eens actief als cartoonist, en als schrijver van ZKV’s. Dat zijn Zeer Korte Verhalen, maar dan afgekort. Of ZKVMDA. Of gewoon ZKV voor vrienden. Die cartoons tekende hij vroeger onder een pseudoniem. Om precies te zijn, onder het pseudoniem Bandirah. Ahhhh, nu weet u over wie we het hebben. En die verhalen, die schreef hij een tijdje lang onder de naam Joubert Pignon. Potver, dat is allemaal dezelfde man. Daar heeft u al even niets meer van op deze website gelezen he? Dat kan kloppen. Robert stuurt namelijk emailtjes. In die emails lees je zijn verhaaltjes en cartoons. Niet op deze gratis website, maar per email dus. En daar mag je zelfs voor betalen. Dat hoeft niet: de mails zijn toch gratis. Maar bij elke mail heb je ook de mogelijkheid om ervoor te betalen. Alsof de email op het eind met de pet rond gaat. Zodat hij betaald wordt voor het werk dat hij maakt. En daar zijn wij helemaal vóór. Zelfs als dat betekent dat hij hier dus niks meer gratis publiceert. Wij lopen hem graag mis als hij daar wat geld voor kan krijgen. Dus: schrijf je in op die email en laat je een paar keer per week verbazen. En druk ook af en toe eens op de knop om hem een beetje geld te geven. En vertel ook aan anderen dat ze zich moeten abonneren. Wie weet verdient hij dan wel zo veel, dat er ook af en toe hier weer eens iets gratis verschijnt. Maar ook als dat niet gebeurt: Steun Robert Schuit!
Exclusief: betalen voor emails!
Plebs

Ik bespeel muziekliefhebbers

Noorderzon

20 augustus sta ik op festival Noorderzon om te vertellen over mijn nieuwe boek! Hoera!
Met de kleur van geld
De omgeving niet alleen, ook het gebouw. Het is winter, de lucht is grijs. Geen geladen grijs vol ijs en sneeuw. Een vervelend grijs.
Er hangt een vrij dichte mist die de hele omgeving in het grijs dompelt. Er rijden weinig auto’s, die hoe dan ook aan het oog onttrokken worden door de mist.
Ze zijn met hun tweeën de enige voetgangers. Ze zijn uit hun auto gestapt en stappen in de richting van een laag gebouw van twee verdiepingen. Zo werden vroeger de huizen, kantoren en saloons gebouwd. Dit gebouw ziet er echter uit als een doos. De post brengt quasi moderne architectuur voort.
Ze betreden het gebouw via een lichtgrijze glazen deur. De buitenmuren zijn muisgrijs. Een man in grijs streepjespak ontvangt hen in een grijze inkomhal waar een eveneens grijs meubel het onthaal voorstelt.
Op een toon tussen fluisteren en kluisteren hoor je de man mompelen: ‘We mogen de hoop niet opgeven, zeker nu de financiën er zo heel slecht voor staan’.
De geheime vergadering van de Wereldbank over de Verenigde Staten, Rusland en Israël, op het randje van het bankroet, zal zo dadelijk beginnen.







Reactietjes