Bankje onderweg II (Riders on the storm)


De nacht trekt in mijn botten
De dag druipt op de grond
vloeit weg in de staart
op de weg die ik gegaan ben
Soms naar achteren, soms ook in het rond.

Bankje onderweg
Waar blijft het bankje onderweg?
Mijn spieren missen voedsel
gaan hangen naar de grond
Zwaartekracht laat zich gelden, trekt me naar benee.

De schaduw wordt steeds langer
maar ik kan morgenochtend zien
met de ogen van de nacht
en de dag die ik verwacht
Ik duw de grond naar achteren met steeds minder kracht.

Het einde van de rit
Metgezellen onderweg
Hun bestemming ergens anders
op de loper uitgelegd
De nacht die in kan slaan voordat we verdergaan.

Bankje onderweg
Daar was het bankje onderweg
Zie het verdwijnen in het donker
Kijk dan weer vooruit
Moet nog door de nacht naar de morgenstond die lacht.

Op een bankje onderweg
een bankje onderweg
Bankje onderweg…

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Keeper

Hij pakt de bal met beide handen vast
Hij speelt zijn voet langszij de bal
Hij passeert de tegenstander met weinig omslag
Over het hoofd en koppend naar waar het ertoe doet
Go gooal!

Zijn wij keepers, ja, keepers
Ja, want keepers scoren nooit
We willen diep en steeds dieper
De stoelen zijn hoe dan ook onze kooi.

Ik sta te schreeuwen uit volle onmacht
Ik sta te kritiseren wat voor mij mij vierkant uitlacht
Die eikels met hun glanzend haar, hun meisjes en hun succes
Die mazzelaars die niet te klagen hebben
En van alles wat ik wil het best.

(refr.)

Ik wil wat jij hebt, je hebt zoveel om voor te leven
Klaag maar in je eigen tijd en onderga mijn kritiek
Je kreeg wat wij jou tot vreugd benijden
En het zijn altijd zware tijden
Hoe goed het met ons allen ook gaat
Jij speelt en bent die geschopte bal zelf
En omdat jij dit wilde
Vergeet niet, loser, omdat jij dit wilde….

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.