Met een grote glimlach te zitten aan die tafel
De ander kijkt je genietend aan
en begrijpt alles wat het zegt
Een volle stilte zonder ergernis of angst te vallen
uit de toon van ongewoon
Van vervelend en zonder is er niks meer aan.

Ik ben in staat gesteld en aangemoedigd
dat het fijn is om te zwijgen
De situatie niet naar mijn hand te neigen
Te zingen van binnen
en zonder ook maar een enkel woord
Te zingen van binnen
en zonder dat het me stoort.

Het valt op dat het niet opvalt, de ongemakkelijke stilte
Het kost niet de minste moeite
wordt automatisch uitgevoerd
Een knik, een blik uit ogen, een knie
gebogen naar de ander
Geen drang tot overheersing
en de ander in zijn waarde-stoer.

(refr.)

Even indrukwekkend als een lang verhaal met hoogtepunt
Warme mensen aantrekkend en zoveel stilte als je op kunt en…

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Ik zat er weer zo doorheen
De muren werden gek van mij
Ze kwamen op me af en zeiden:
‘Man, noem ons maar laf
maar de aflossing komt morgen pas
Dus wij brengen je terug
naar hoe je in een grijs verleden was’.

En je vraagt me: hoe gaat het?
Gaat het goed, alsjeblieft, zeg dat het goed gaat
en je denkt aan vijf minuten geleden
met die fietstas en net weer iets te laat…

Dan zeg je: nee, het gaat niet helemaal goed
Het gaat niet helemaal goed, oh die frustratie!
Nee, het gaat niet helemaal goed
Het gaat niet helemaal goed, die situatie!

De zon hangt in stralen als een goed werkende douche
vult de kamer met goedhartigheid
en schoner dan een poets in kan werken op een bloes
de kleuren er niet uitgewassen
Nee mevrouw, integendeel…

En ik vraag je: hoe gaat het?
Gaat het goed? Alsjeblieft, zeg dat het goed gaat!
En je denkt aan drie minuten geleden
met die e-mail die maar niet de deur uitgaat.

(refr.)

Help, het gaat nu helemaal goed!
En ik weet niet hoe het komt en dus niet hoe het moet
Ik vind dat dat moet, dat ik weet voortaan
Ik wil een dag aan kunnen trekken
dat het voor altijd lekker zal zitten
zal gaan zo goed…

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

(Herschrijving, omdat een eerdere versie gejat werd bij een inbraak in 2017. Voor toekomstige referenties: als ik ‘herschrijving’ vermeld is het daarom)

Donker, duister
doordrenkt van een stilte die niet luistert
een kille paradox die in de spelonken huist
en daar onheil als rijk probeert te stichten.

Die zwaar op de maag
en het goede uit mijn dagen
weg probeert te pushen
erin probeert te douchen
met als inzet dat het je gaat overvragen
en als ongeluk aan het einde overblijft.

Zo is mijn leven
Zo is mijn leven
Zo …

De middelste weg weegt toch
zwaarder dan het kwaad
Begin bepaalt best veel van
hoe het later met je gaat
Ik heb gelukkig een nog
behouden verstand
Zit hier veilig op strand
en dat heeft me geholpen
aan de voorlopige tussenstand.

Zo is mijn leven
Zo is mijn leven
Soms…

En God bestaat soms
slechts in het hart dat pompt
drummend door de atmosfeer
en dat je er dan weer bovenop komt.

Want zo is mijn leven
Zo is mijn leven
Soms…

Zo is mijn leven…

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

20-9-2023

Negeren die gedachte
Die hoort er hier niet bij
Ik moet op de goeie ballen wachten
Ja punt, kom nog effe dichterbij…

Een argument moet je opbouwen
zoals een metselaar een muur
Eentje die is te vertrouwen
langer dan een discussie duurt.

Wat dan met de
gedachten en de feiten
die je terzijde schuift, omdat ze niet
de stelling onderschrijven?
Waar houdt je waarheid op
waar de grenzen van de werkelijkheid?
Even een punt toegeven
Je hebt haast nooit geheel gelijk.

Als ik niet strak blijf redeneren
zitten wij hier morgen nog
En elke keer weer moet je leren
wat is de waarde van je blog?

Ik ben een fan van ons eigen
politiek systeem
Met zijn allen gelijkjes krijgen
bij de oplossing van een probleem.

(refr.)

Niemand heeft gelijk
want haast iedereen heeft een punt
Zelfs Amsterdam staat op palen
voor als je anders niet drijven kunt.

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Geef niet af op de vreemdelingen
Leer ze kennen als jezelf
En leer nou eens niet slecht te denken
van die andere wereldhelft
Haal je hersens uit die krantenfeitjes
die toch altijd weer ‘nieuws’ zijn
‘nieuws’, dus uitzonderingen op de regel naar het schijnt.

Mijn onderbuik komt soms door de maag omhoog
om te kotsen in mijn hersenen
daar niet voor niets hoog en droog
om te knersen van hun jaloezie
en al dat sentiment dat steeds ageert
Hopelijk heb jij nog de keuze
om te groeien naar die reuzenleuze
die je hooghoudt en die je leert
Er zijn ook wijzen van denken en praten, glad verkeerd.

Geef niet af op andersdenkenden
Zoek eens uit hoe zij de wereld dan zien
Het kost wel moeite soms, maar dan heb je wat
iets moois en bevrijdend misschien
Er is altijd tijd om te leren
en daardoor met een lichter gemoed
Hersens die werken houden je gezelschap
in wat ook die ander vaak doorstaan moet.

(refr.)

Vergis je niet, ik heb het soms ook moeilijk
afstand te nemen van de onderbuik
Zit er vaak middenin, afschuwelijk
Zwem maar al te vaak argeloos in die fuik
Waarvoor heb je hersens mee gekregen
als jij ze niet laten werken wil?
Het is net als wanneer je niet stemt
Hou je dan stil!

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Kijk naar buiten, zie precies
niets gebeuren, op wat wind na
En grote wolken, grijzig, vies
elkaar steeds weer achterna
Vogels zitten of vliegen
buitelend door de lucht
Iemand zeggen, iemand zucht
Maar verder exact nada
Ik zal niet tegen je liegen, want…

Ondertussen gebeurt er heel wat in de mensen
Van moment tot moment tendensen tot cadensen
die iedereen, het is dat je waar je van gemaakt bent bent
Heel wat in de mensen dat jij ook kent.

Ik ben zo vaak zo nieuwsgierig
wat er in jou omgaat en hoe jij ermee dealt
Bijt jij je er ook in vast of doe je zwierig?
onaangedaan in hart en ziel
Tintelingen, gedachtestorm
Uit evenwicht of vind je het gewoon?
Meegenomen of tegenin de stroom
Weet jij hoe je jezelf bestuurt?

(refr.)

Andersom zou ook eens leuk zijn
Een bron van vrede in je, kalm
terwijl er van alles om je heen gebeurt
ontblote zielen waar je doorheen ziet
transparant
met voor je zonder 3D-bril
alles wat je maar wil…

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.