Beloof me,
me niets te beloven
Geloof me,
mij niet te geloven
Vertrouw me,
mij niet te vertrouwen
Onthou gewoon
me af en toe vast te houden.
Beloof me,
me niets te beloven
Geloof me,
mij niet te geloven
Vertrouw me,
mij niet te vertrouwen
Onthou gewoon
me af en toe vast te houden.
Voor het Licht, vanaf nu, voor eeuwen… Arne Wolfox performs ‘Ode aan jouw Licht’ up close and personal. Live @studiojackology in a matrix near you…
recorded @ Labirinto di Arianna, Fiumara d’ Arte (Sicilia)

Ver na ons einde
Zie ik het pas in
Jij zit vol eindes
Maar kent geen begin
Stort je halverwege
Ergens in of uit
Weer door naar andere wegen
De paden fluitend uit
Je hebt een halve notie
Van wie of wat je bent
Maar maakt je uit de voeten
Voor je de ander kent
Dus ga jouw eigen weg maar
Volg jouw eigen spoor
Ik hoop dat je jezelf vindt,
Lieve trein, rijd maar weer door.
Modest Moessorgski was naar verluidt een bescheiden man

De haan wil er
nog niet naar kraaien
Maar ze staan er:
Op naar de haaien
Op het perron
Verduurt nog het langs
Die dagelijkse
Drommende aanvangst
Bij de eerste
Stralen van de trein
Sluit het net zich
En maakt men zich klein
De morgenstond,
Die heeft nu wel de grip
Maar de avond
Geeft u uw ontglip

Een lollige Limerick uit mijn pen
Dacht ineens, hey ik denk, dus ik ben
Het is zelfs zo dat ik rijm
Fijn geen haiku te zijn
Van het idee alleen al werd hij zen
Nee, er is geen breuk
Valt amper iets te breken
Ook geen verzakking
Het is allang bezweken
Elke plastic poging rolde
Pardoes van mijn overdakking
Al je mooie woorden
Zaten in een wegwerpverpakking
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Reactietjes