Categorie: BinnenlanderZ (Page 2 of 3)

Aardverschuiving

Het magnetisch veld,
Langzaam kantelend,
Maar ook versnellend,
Menselijk ingrijpen ontkennend,

Eiken laten de kansloze,
Te kleine vruchten vallen,
Oorverdovend springen zaden,
Wanhopend op een enkel buitje,

Slakken massaal in zomerrust,
Zelfs cicades sparen,
Stem en zomerzang,
Maar wat doet moeder aarde?

Gelaten kijkt zij toe,
Hoe alle elementen,
Beuken op haar buitenkant,
En innerlijk beroeren,

Voor haar niets nieuws,
In het interplanetaire,
Niet alles draait,
Om onze zon

De kracht van onze bossen,
Zwaar onderschat,
Lijkt in staat,
Ons te kunnen verlossen,
Welhaast met,
Menselijke maat

De eendenborstfilet,
Valt al pointe gebraden,
uit de bomen,
En de echte winter,
Moet nog komen.

Schuw, parmantig en verholen,
Oude natte bosbewoner,
Bont zonder kleur te bekennen,
Geen brenger van menselijk kroost,
Eerder boodschapper van de dood,
Maar ook brenger van,
Nieuw leven,
Kwetsbaar en eetbaar,
Hinkelend tussen dag en nacht,
Boodschappen van weeromslag en,
Algehele kentering,
Een vreemde vogel,
Maar wel een,
Aardig ding

De dalende zon,
Legt nog een laatste,
Warme deken, alvorens
De nacht de rust,
Doet wederkeren,

De zwarte wouw thermiekt,
Richting slaapplaats,
Spiedend naar een laatste,
Avondmaal,

Alles wijst weer naar,
Onstuimige vredigheid,
En diep opladen voor,
Een volgende dageraad,

Zal de sterrenpracht,
Zich weer openbaren,
Als twee nachten tevoor,
We zullen het aanschouwen,

Het groen ruikt kruidig,
En licht bedwelmend,
Het licht verstomd,
De avond komt

De asgrijze maan, verdonkert het universum.
Maar verlicht je innerlijke bron,
De storm gaat weldra liggen,

Neveldoorbrekend ochtendgloren,
Brengt hoop, nieuwe energie,
Haak op tijd aan,
Bij onmetelijke energie,
Vrij voor eenieder,

Wanhopig of gebonden,
Het maakt niet uit,
Leef alsof het je eerste dag is,
Adem diep met volle aandacht,

Winnen is mooi, van kortstondige waarde,
Maar door overwinnen, vindt je je plek,
Op Moeder Aarde

De kosmos is onrustig,
de aarde reageert,
ik lig daartussen,
volkomen geobsedeerd

Spechten zoeken nog wat eetbaars,
een laatste zwaluw torpedeert de avondval,
een rouwmantel wil de dag nog niet verlaten,

de wind is moegewaaid gaan liggen,
alles wacht op avondrust,

de transitie is begonnen,
voor iedereen apart,
net als geboren worden,
een eenzame weg,

toch blijft alles verbonden,
net als iedereen,
likkend onze wonden,
dat hebben we gemeen.