KutBinnenlanders.nl

Auteur: J. Honeybee Sugarlove (Page 3 of 5)

Opnieuw geboren in dit leven.
Vervluchtigd in de tijd.
Zonder zorgen weer begonnen.
En ook belangrijk,
zonder spijt.

Met plezier,
nochtans te over.
Denk ik voor nu een keer
aan mij.

Geloof maar wat je wilt geloven!

Verdwaal ik? Zwerf ik?

Vogelvrij!

Bakvis

 #Inkomende oproep
 code BAKVIS

 #U zei BAK VIS?

 code BAKVIS

 #correct ontvangen
 #code BAK VIS

 #Wat is het probleem?

 Situatie is grillig

 #Gekozen preparatietechniek: GRILLEN

 Wat moet ik doen?

 #Zet de hittebron op de laagste stand en wacht op instructie

 Soms vlamt het, soms smeult het. Het leidt zijn eigen leven.

 #Controleer of uw kooktoestel is ingeschakeld

 Mijn vuurtje brandt wel, mijn hart zit op de juiste plaats

 #Bepaal de positie

 Noord-West?

 #Is de vis al omgedraaid?

 De andere kant doet  wat aangebrand aan.

 #Voor BRANDWONDEN kies 1, voor OVERVERHITTING kies 2
 #Geen keuze ontvangen, probeer opnieuw

 Deze bakvis heeft geen brandwonden
 Wel blaren op de ziel

 #Voor BRANDWONDEN kies 1, voor OVERVERHITTING kies 2
 #Geen keuze ontvangen
 #Code Bak Vis wordt nu afgevoerd

 #Wij wensen u nog een prettige dag!

Afscheid

Je zegt zulke lieve dingen
lieverd
schat
poepie
en je wil er zo graag voor me zijn

Je zet koffie
je maakt mijn ontbijt
ik geef je een knuffel
ik doe gezellig
haal je aan
geef maar een stukje terug van mij
dat wat ik te geven heb

Je raakt van slag
je valt weg
je gromt en je bromt wat
ik voer je suiker
en zeg streng dat je beter voor jezelf moet zorgen

Je doet knullig
en ik ruim je rotzooi op
voordat je je bezeert
het geluk wat nu al aan scherven ligt

Ik ga bij je weg
en hoop dat je je redt

Het ligt niet aan jou

Ik dump je..
niet om de schimmel aan je plafond
niet om de zooi in je huis
niet omdat je half-Zweeds bent

Ik dump je..
niet omdat je zo saggo naar me kijkt
niet omdat je zo dwingend bent
terwijl ik zeg dat ik niet wil wat jij wilt
of in ieder geval niet op jouw manier

Ik dump je..
niet omdat je zo slecht kan zoenen
niet omdat je knuffelt
alsof je me in een wurghouding houdt
niet omdat je een slechte smaak hebt
of geen gevoel voor humor

Ik dump je..
niet omdat je een lompe botte hork bent
niet omdat je hypers en hypo’s hebt
(en ik werkelijk waar het verschil niet weet)

Ik dump je..
niet omdat jij persé iets verkeerd doet
niet omdat jij nog niet weet wat en hoe jij dingen wilt in de toekomst
niet omdat je snurkt

Ik dump je..
voordat er iets te dumpen is
voordat je je echt aan me hechten kunt

Omdat ik eerlijk wil blijven
naar mezelf, naar jou

Omdat liefde en toewijding vanzelf zijn weg vindt
als het zo voelt

Ik dump je..
omdat ik jou mooie dingen gun
en alle geluk
met een ander die beter bij je zal passen

Ik dump je..
omdat ik op dit moment
echt eventjes genoeg heb aan mezelf

Ik dump je..
daarom dus

Allergie

“Jij moet………. Ja en dan, uiteraard, wel het liefst op mijn manier!”

Acuut gaan mijn nekharen overeind. Ik krijg extreme jeuk, bulten, smetplekken, niesaanvallen, rooie uitslag, eczeem, mijn ogen beginnen te branden en gelijktijdig door hun kassen te rollen en er ontstaat  een weerzinwekkende en nagenoeg onbedwingbare noodzaak  tot schoenen uitschoppen en zo diep mogelijk met de hakken in het zand te gaan. 

Mijn nichtje Elianne,  4 jaar, zegt mij op mijn verjaardagsfeestje “Jij moet afvallen tante Wendy!” Heel serieus klinkt ze.

Het is aandoenlijk, het raakt me. Wanneer zij mij zo aanspreekt kan ik het – bij uitzondering – wel hebben. Misschien ben ik stiekem ook wel te verbouwereerd om te beseffen dat ik allergisch ben voor dat woord. Kinderen hebben daar vaker een talent voor. Wanneer naïeve eerlijkheid het wint van het verstandelijk beredeneren. Het lieve kind komt me ook niet vertellen hoe en wanneer, slechts dat het heeeeeel hard nodig is. En ik geef haar gelijk.

Anders is het in het geval dat iemand die mij amper kent, besluit dat er één oplossing is voor mijn probleem. Wat nu eigen inbreng? Wat nu: doe wat jij voelt dat goed is? Vertrouwen op wat jij kunt en weet… en als je het even niet weet, schroom niet hulp en steun te vragen bij iemand waar dat voor jou goed voelt. Niks daarvan.
Tjakka! Hier is de oplossing en als je dat niet aan wilt nemen, dan vertoon je vermijdend gedrag, maak je excuses voor jezelf, wil je niet geholpen worden, heb je wellicht DE knop nog niet gevonden. Ja die knop, die moet je nog omzetten… en dan zul je vanzelf zien dat mijn oplossing ook dé oplossing is. De enige en allerallerallerbeste oplossing. Want je weet, je bent nu een tikkende tijdbom, echt waar! 

Knalboem, daar komt ie, homing missle  recht in mijn allergie.

Mijn neus begint te kriebelen. Er ontstaan heuvellandschappen van bulten over al mijn ledematen. Ik probeer mij te focussen, maar mijn blik wordt almaar waziger. Ik voel hoe er kleine rookwolkjes aan weerszijden uit mijn hoofd willen stomen. Ik sla mijn armen over elkaar om te voorkomen dat mijn handen zich tegen mijn oorschelpen willen drukken en adem even diep in, tel 1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-17-28-45-78-101

Ja, het is absoluut goed bedoeld. Daar is geen moment twijfel over. Toch blijft het oprecht moeilijk voor mij om niet meteen een verdedigende houding aan te nemen. Ik heb in de basis respect voor iemands denkbeelden en ideeën. Dat is echter nog weleens in strijd met: Behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden. En wat is dan de gepaste reactie wanneer die ander mijn denkbeelden en keuzes als voetmatje gebruikt? Wat natuurlijk gemakkelijk te beargumenteren is met een gedachte als: “Kijk dan zelf, hoe je er heb er een potje van gemaakt!”

Ik merk dat ik bij dit soort situaties steeds meer plezier heb van mijn NLP-opleiding. Het maakt het mijn gesprekspartner steeds moeilijker mijn spirit te breken en mij met strike 1-2-3 uit het veld te slaan. Een ander mág vinden dat ik dom bezig ben. En ik mág daar andere ideeën over hebben. Ik kan een ander prima gelijk geven, wanneer het de strijd niet waard is, of wanneer we het toevallig ergens over eens zijn. Ik kan ook prima mijn eigen keuzes maken en mijn eigen hulpbronnen aanroepen. Het is mogelijk dat ik af en toe flink op mijn bakkes ga… dan sta ik weer op en dan heb ik weer een hoop geleerd. Ja, natuurlijk doet dat soms zeer en zou het weleens makkelijker kunnen zijn als een schaapje ‘de anderen’ te volgen. Feit is dat ik geloof dat een beslissing over mijn leven alleen iets waard is, als ik deze zelf maak, voor mezelf.

De beslissing over mijn gewicht en het gewichtsverlies wat ik nastreef, heeft dan ook alles te maken met mogen. Zelfbeschikking. Ik mag beter voor mezelf gaan zorgen, ik mag andere keuzes maken, ik mag doen wat voor mij goed voelt. Ik mag mijn NLP-examenopdracht inzetten om hier patronen in te ontdekken en te leren hoe sommige anderen op eigen kracht het doel bereikt hebben wat ik wil bereiken. Ik mag daarin een rode draad ontdekken.

Ik zie alleen kansen en mogelijkheden!

Rendez-vous

Onze relatie had ongeveer 17 jaar geduurd, voordat ik er definitief de stekker uittrok. Nou ja, definitief, ik ben niet zo goed in afscheid nemen. Af en toe zagen we elkaar nog wel, wanneer ik het initiatief ervoor toonde.. maar van echte liefde was geen sprake meer.

Je had me te vaak in de kou (en regen) laten staan, teleurgesteld. En dan de sleur.. onvermijdelijk natuurlijk als je zo lang al samen ben. Soms offer je dingen op voor je lief en soms gaat dat ook heel lang goed. Ik dacht “DIT is het, dit moet het zijn” en het voelde ook zo vertrouwd. Maar het knaagde aan me. Ik had slechts een stukje van jou. Nooit helemaal voor mezelf. Altijd moest ik je delen. Dat speciale gevoel… de magie van in het begin.. ik realiseerde me dat het echt weg was.

De behoefte aan andere wegen, andere scenery werd voor mij iedere dag groter en daar kon jij niet tegen opboksen. Ik koos voor een ander. Weer een ander. Als jij en ik elkaar al zagen, zoefde je snel voorbij. Ik voelde geen wrok, dat is nu eenmaal hoe dingen gaan in het leven.

Gisteren zag ik je weer. Je hebt nog steeds veel mensen om je heen, alle soorten, kleuren en maten. Toch raakte ik een beetje in verwarring, wist me niet meteen een houding te geven. Je bent veranderd. Je hebt jezelf opgepoetst en bent wat meer van deze “modernere tijd” geworden.

Ik vond het spannend om weer even samen te zijn. Vandaag nog eventjes. Ik heb besloten ervan te genieten, het beste van te maken. We weten beiden dat het van korte duur zal zijn. Soms moet je dat wat je dierbaar is weer loslaten, de ruimte geven zijn (of haar) weg te gaan. Voordat de boel verstikt.. Hopelijk heb je er begrip voor.

Wie weet.. in de toekomst een keer samen naar Parijs?

Voorstelling

Durf
in de spiegel te kijken

Zie wel
moois en moeite waard

Dromer
strijder
soms beetje witchy bitchy

Pas niet in een keurslijf
laat ik me niet meten

Hou van anders, brutaal, uitdagen
plagen
spelen
eerlijk zullen we van alles delen

Zwieren
swingen
zweep erover

Geef je over
dit rijkdom zal het jouwe zijn
een waardevolle schat

Schat? Schoonheid?
zweem
dweep
ohzoooo
zalig zoet

Liever scherpzinnig en gevat!
beauty,
brains
the whole shabam
een ware match?
gelijke stem?

Wie weet…
samen dat verkennen

Zinderend
de ziel prikkelen,
verwennen
vol geraken

Voer me mee
naar onbekend gebied

Zandkastelen

Een bedeesd ‘hallo’

Je vraagt of ik samen wil spelen
of ik mijn schepje wil delen

Vrolijke vriendjes
vrolijke vormpjes in het zand
hand in hand

Gezellig taartje bakken
zandkastelen bouwen

Misschien later wel trouwen

Misschien later..
nu te druk met
plagerijtjes en pretoogjes

alles fijn
alles simpel
alles goed
bouwwerken van goede moed

Had ik je maar in de zandbak ontmoet

Over en uit

Ik werd vandaag wakker zonder gezicht
zonder lach
zonder kleur
zonder moed

Ik bleef even liggen, misschien was dit goed?

Niets te verlangen,
te willen,
te hopen
van hot naar her
rennen
strompelen

Het kwam op me af gekropen

Niets, niemand, niemandsland er gewoon maar even niet zijn

Ieder woord van jou
bracht mij een beetje meer leven

Nu is er stilte, duisternis… pijn?
Ik peins er niet over!

Het is over en uit
en ik lig
zomaar
zonder gedachten
te wachten

Op een “maak je niet druk”
Op een “alles komt goed”

Dit keer dan mijn eigen geluid
Eigen kleur, eigen kracht, eigen moed
Om nu verder te gaan
bij jou vandaan?

Het is over en uit
en ik mis je

Het is over en uit
en ik wil voort
door de duisternis heen

Aangenaam

Fladder Fladder Flups
geen vleugels voor de rups
Voordat ie zweven kon
ging bakken in de zon

Het roze is weer grijs
ouder
maar niet wijs

De kans verkeken
of voor het ongeluk geweken?
mooi tussenuit gepiept

Sodemieter
Mister-klojo-hypocriet!

Fladder Fladder Flups
ik ga voor de UPS!

Zwevend door de zwoele zomernachten
verzucht
verdwaald
verwachten

Vertrouwd
op eigen krachten

Land ik veilig
bij mezelf

Fladder Fladder Flups

Aangenaam,
ik ben een rups
die het leven viert

Met groot plezier
met dromen
voor al wat hier
beneden
op mijn pad gaat komen

« Older posts Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑