1971:
Stach: ‘Hallo. Ik wil koning worden.’
Ambtenaar: ‘Heeft u legitimatie?’
Stach: ‘Ja, kijk maar.’
Ambtenaar: ‘Ik zie dat u zeventien bent.’
Stach: ‘Ja, en wat dan nog?’
Ambtenaar: ‘Dan heeft u toestemming nodig van uw ouders.’
Stach: ‘Allebei dood.’
Ambtenaar: ‘Toch heeft u toestemming van ze nodig.’
Stach: ‘Maar hoe…? Oké, dan spring ik wel even van de Toren. Wacht effe. Zo terug. ‘
(‘Even’ later)
Stach: ‘Sorry, ik moet even op adem komen. Ah, komt ie weer. Hier: toestemming. In drievoud. Van mijn Drieëenheid: vader, moeder, inspiratie. ‘
Ambtenaar: ‘Hmm. Ja, in orde.
Majesteit, zal ik even een kopje koffie voor u halen? Uw voeten kussen? Uw achterste tongen?
Nee?
Brave koning!
Ik ga weer even verder met mijn werk. Roept u maar als u mij nodig hebt…
(Brave koning. Iets te braaf…)
Ja, volgende!
Meneer Terlouw?
Maar…
U was toch nog niet aan dit verhaal beg…?
Nee, laat u maar. U zegt?
U wilt koning worden? Ja, ik vrees dat…
Wie? Die jongeman daar.
Welke jongeman, zegt u?
(Wacht, misschien is er toch nog een mouw aan te…)
Vraagje, meneer Terlouw. Welke eisen stelt u aan koningschap…?
Koning van Katoren (Hoe het ook had kunnen lopen (ZKV)
Alles beïnvloedt alles
Zou jij niet hetzelfde doen?
of in elk geval ook vinden
Zou jij in dezelfde situatie
de rode draad anders verbinden?
Het leven lijkt een chaos
en je moet iets met ervaring
Ben jij nie wijs tussen Utrecht en Laos
Altijd gevolgen, soms niet gering.
Daarom hebben wij normen
En alles heeft zijn waarde
Alles beïnvloedt alles
dus ook de mitsen en de maren
Het is nog steeds niet perfect
en het meeste heeft ook nare gevolgen
Wat niet duwt dan wel trekt
Wat er ook gebeurt, ze zullen ons niet sparen.
Ik zei ooit tegen jou dat God
het verband was tussen alles wat gebeurt
en ook al hoop ik dat dat niet zo zot is
Er zijn ook uitkomsten in bloed gekleurd.
Het meeste wat gebeurt is niet zo leuk
en toch proberen we ernaar te handelen
Ermee om te gaan de kwade reuk
Niet weg te rennen, maar ernaast te wandelen.
(refr.)
Dit is maar een liedje, bedenk je
Te kort om alles te verklaren
Alleen geheel je leven kan dat misschien
als je gegund is de nodige jaren.
(refr.)
Andermans ellende (in een Brabants dialect)
Hedde da geheurd? Die man leef mè een gebroken hart
En ’t zal vast nie zo erg zèn
want hij leup nog altied vrolijk rond
Na ja, nie vrolijk, maar ge zult er vast nie dood oan gaan
Wat mij betref meugen alle vrouwen met een ruimteschip noar de maan.
Ken de andermans ellende?
En dat dat ok nooit wende
andermans ellende.
Hedde da begrepen? die vrouw hèt gjin gebroken poot
Ze hèt iets wa je nie kunt zien en d’n dokter dus ok nie
Ik hè tenminste ’n zeer hoofd en m’n lever gao eerder dood
Ik nie, maar ik drink d’r gin pilske minder om, nee nie!
(refr.)
Jao, die zanger hèt geliek, maar ik leef liever een leuker leven
God is ondoorgrondlijk, maar ik gef mezelf ok nie zo bloot
D’n ander kin we wel wa schelen en sommigen niet mar even
Maar ik persoonlijk rij mijn lichaam zelf wel naar de schroot.
(refr.)
Nergens thuis
Er was geen twijfel in mijn hoofd
Nu kon ik gelukkig zijn
Ik hoefde niet meer op de vlucht
Het nieuwe zou mijn haven zijn.
Het was even wennen aan het huis
taal, klimaat en omgangsvorm
Maar ik zou er eindelijk weer voor gaan
Ik zou het midden zijn waar de groep aan klit.
Niemand, niemand, niemand
Niemand is ooit nergens thuis.
Zonder gelukkig zijn is een mens nooit thuis
Kinderen voelen dat haarscherp aan
Met volwassenheid komt rede
maar een brandmerk blijft onzichtbaar op je voorhoofd staan.
Er is nog de angst die me beklemt
van een oorlogshouding dag en nacht
Altijd spiedend, altijd klaar
om de strijd met geesten wanhopig aan te gaan.
(refr.) 2x
Jij hebt nooit nagedacht
hoe het was voor mij, jij die nog als laatste lacht Brug
voor de schim die ik achterna zat
En zo te zien ben je nog steeds geen spat veranderd.
Ik kijk met woede achterom
naar die geest die me nog steeds achterna zit
droom van wurging en het vuurpeloton
maar wat gebeurt in het verleden, dat verjaart.
Het ging ook nooit voorbij
een zwart verleden bleef als een eksteroog
Toch blijf ik spitten in de grond
op zoek naar klei en modder die me dragen wil.
(refr.) 6x
Brouwerij (Een spookverhaal)
Ik kwam bij een poort en ik stootte ‘m open
Mijn blaas rook al bier, wilde het al laten lopen
Maar er heerste zo’n sinistere stilte
Een windvlaag blies een haast onmenselijke kilte
Ik rilde en klapperde met mijn botten en tanden
schudde grondvesten in verschillende standen
Ik haalde diep adem en riep:
Is er nog leven in de brouwerij?
Binnen een nachtzwart decor vol theater
een geur platgeslagen door gerst, gist en water
Ik dacht terug aan die eerste slok van hun bier
schokgolf van verfijnde smaak van plezier
Maar de ontdekking na vele, het fust bleek uniek
Er was geen meer toverdrank, althans niet publiek
Ik zocht overal naar waar ze dat brouwden, die hal…
(refr.)
Toen zag ik de eerste liggen van het personeel
Diens blaas bleek gebarsten door net iets te veel
Stap voor stap een heel slagveld, overal dode lijven
De stank niet te harden en niet te beschrijven
Hier en daar nog een hand om een kroes heen gejoept
Bittere waarheid: teveel van eigen product gesnoept…
Ik nam uiteindelijk wat mondvoorraad mee…
(refr.)
En-en
4-4-2023
Ik moet tegen paradoxen
opboksen
Iets dat beter beperkt
dan verzwaard met volledig
Niet alleen maar om het makkelijk
te maken bevredigd
Het moet compleet
opdat je niet vergeet
dat:
Het is vaker en-en, in plaats van steeds maar of-of
Ons gevoel wil het simpeler
want schier eindeloos is de stof
Maar om waarachtig te leven
met het gelijk aan je zijde
kan haast alleen maar het ‘met’
om je geheel te bevrijden.
Hier sta ik achter
al lokt de wind van voren
Het bestrijden lukt sneller
maar is geen lang lot beschoren
Wil jij ook mee met het schip
om de kans anders het schip in?
Neem dan voor lief metaforen
om de kans anders verloren te zijn
want:
(refr.)
Sluit je ogen even
en kijk goed naar wat je hoort
Ik weet, het lijkt tegenstrijdig
maar veel dichterbij dan het antwoord
dat de vraag verbindt met alles
van niet slechts de ‘enige’ soort…
(refr.)
Latijn
Natuurlijk was ik teleurgesteld
De zoveelste in de rij
Ziek van liefde heb ik me afgemeld
Traanbuizen aan de schijterij.
Tot dat eeuwenoud besef kwam
dat ik All you need veel te letterlijk nam.
Jij brak mijn hart in gelijke stukken
En ik verslikte in de body van de miswijn
Jij bent geen apostel, men hoeft de Schrift niet te herdrukken
Ik haal de spijkers uit mijn kruis
En begin opnieuw aan het eind van mijn latijn.
Natuurlijk speel ik mineur-akkoorden
En ja, dit is een blues
Maar ik vertolk met vrolijke woorden
het nog verteerbare nieuwste nieuws.
Dat ik uiteindelijk iemand nodig heb
maar dat ik met mijn zoeken schep mijn eigen handicap.
(refr.)
Laser nu mijn ogen
tot mijn gestolen hart wordt geheeld
Liefde gooit nu geen hoge ogen
Het grijpt me te veel naar de keel.
(refr>)
Ik hou tenminste nog van mij 3 x
Ik hou van mij…
Kunst is alleen
daarmee gelukkig zijn 6 x
Schaamte
Schaamte
Dat ik me als kind vernederde
voor mijn grootste pestkop
in de hoop dat hij mij dan met rust liet.
Dat ik vluchtte voor die twee
terwijl ik ook had kunnen vechten
Schaamte die ik nu het hoofd bied.
Dat ik me in de luren liet leggen
gemakkelijke leugens voor waarheid hield
door niets meer dan een stem…
Dat ik niet toegaf dat ik fout zat
terwijl dat veel beter wel gedaan
tegen de schaamte die mij steeds maar houdt in de klem.
Kan veel beter niet verbergen
Dan heeft het geen macht meer over mij
Schaamte, dan zelf staande in zijn hemd.
Niet meer lager zinken
Op de knieën zonder uitweg
Schaamte, ik heb nu een wapen tegen hem!
Ik ben niet beter dan wie ook anders
Niet veel menselijks mij vreemd
Maar niet meer door de angst geremd.
Ik kijk het rechtstreeks aan, het draait mee
Het slaat de ogen neer
Kijk hem nou….
Duizend levens
Ik zie een hele goede Rosa
Ergens anders een perfecte Josefien
in de pornofilm die in mij aan de gang is
En in romantische komedies
wil ik jou dan net weer zien.
Heb een fotoboek zonder echte plaatjes
waar ik jou als in het negatief kan zien
Dat vervaagt tussen Sabiens en Kaatjes
die in geen geval doen denken
aan een afzichtelijke trien.
Ik zou wel duizend levens willen leiden
als ik jullie allemaal van me weg zie gaan
Jullie middelbare vrouwen en piepend jonge meiden
die ik pas zal leren kennen op de maan.
Ach, misschien ben ik in mijn lente
Heb een vroege winter net achter de rug
Het vakantiegeld is binnen: zeshonderd kriebelende euro’s
in Mei een ei en een bobbel als ik zucht.
Voor hetzelfde geld ben ik nu hooggevoelig
Hebben de goden mijn plannetje net af
Zie ik jullie in verscherpte zinnen plots als lief en snoezig
Proef ik eindelijk het koren door het kaf.
(refr.)
Ik hou mezelf maar voor: je moet niet hebzuchtig wezen
En een harem maakt je rustig, maar ook overspannen
En je kunt tegelijkertijd maar één gouden regel lezen:
Jou overkomt hetzelfde aller mannen.
(refr.)
Net dat ene niet
Ik wil met jou gaan drinken
wil met jou gaan praten en met een sigaret
wil met jou kleren kopen, stukje lopen
Ik wil met jou gaan vrijen
Maar dat laatste kan dan net weer niet.
Ik wil met jou de wereld
ontdekken, strippen, eindelijk goed verdelen
wil met jou moderne kerels
kleien, vormen en bespelen tot een mooie melodie
zoals ik het zie en beter
Ik wil met jou mijn centimeters
Maar dat laatste kan dan net weer niet.
Nou ja, dan gaat al dat andere mooi niet door
om net dat ene wat niet kan
en dat ik ondanks alles toch een man ben.
Dat brengt verdriet
dat jij naar huis gaat zonder mij en niet
omdat je vriend het anders ziet, maar
omdat ik jou dat met een ander ook niet toe zou staan
Daarom sta ik hier ook zonder jou
gekweld te staren naar de dauw
omdat ik hem altijd weer naar die anders weg van mij
moet laten gaan.
(refr.)
Ik wil met jou, maar kan niet anders
dan dat met een ander zoeken
Ik zal mijn huwelijksreisje ooit
voor met een ander moeten boeken
Wat is op dit moment het leven lang
omdat ik zo naar jou verlang
omdat mijn hele levensvisie
nu van een onuitvoerbaar vrijen afhangt
Wrang, zo wrang!
Net dat ene wat ik hoe dan ook van jou verlang.
(refr.)
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑


Reactietjes