Auteur: René van Densen (Page 1 of 127)

Voor één ding ben ik wel vol lof,
het is volkomen zonneklaar:
we hoeven niet te doen alsof,
de keizer streakt nu openbaar.

I like to think
the moment
we accepted
the name

HUMAN RESOURCES

was the day
the robots

which weren’t
even built yet

already won.

Er is hier geen hier voor jou
het hier is hier van ons
en ons, daar kom jij toch nooit bij
dat blijft hier onderons

Het probleem is de mensen
die wensen begrenzen
je moet die verwensen
aldus sprak Van Densen

Als hier had gestaan
wat je backspace opvrat
dan had je een beter
gedichtje gehad.

Kan me niet schelen,
al ben je een kikker:
een mug in maart
is stront aan de knikker

Daar gaat hij dan, dat laatste blaadje
kartel voor kartel komt het los
scheuren tot het laatste gaatje
morgen is de eerste weer de klos

Best jaloers, zo’n AI-taalmodel
klauwt nooit eens aan de muur van zijn cel
noch denkt blasé temidden van zijn hel:
ja René, nu weten we het wel

Vers ververs ik een vers vers
verzin ik in een wip
de derde regel slons ik af
lezen doet geen kip

De stedelijke kakafonie rondom mij
wordt zelfs niet met één woord verstoord
wikkelt als een cocon van trillingensprei
Nee, ik heb hier nooit gehoord