De dalende zon,
Legt nog een laatste,
Warme deken, alvorens
De nacht de rust,
Doet wederkeren,
De zwarte wouw thermiekt,
Richting slaapplaats,
Spiedend naar een laatste,
Avondmaal,
Alles wijst weer naar,
Onstuimige vredigheid,
En diep opladen voor,
Een volgende dageraad,
Zal de sterrenpracht,
Zich weer openbaren,
Als twee nachten tevoor,
We zullen het aanschouwen,
Het groen ruikt kruidig,
En licht bedwelmend,
Het licht verstomd,
De avond komt
Er zijn dagen die geruisloos voorbijgaan. Ze beginnen met een ontbijt en eindigen met thee of koffie met koekje. Tussendoor gebeurt er soms iets.
Zo ga ik bijvoorbeeld vissen of schrijf ik een ultra kort kortverhaal.
Om die routine te doorbreken is een andere routine nodig. In een ander land, bijvoorbeeld.
De reis ernaartoe maakt de overgang en maakt de dag uitzonderlijk. Vroeger waren het dagen. Met de auto naar Zuid-Frankrijk, dan de boot op en anderhalve dag varen. Tot slot nog iets meer dan een dag autorijden. Die boot hebben we afgeschreven. Terecht, trouwens, tegenwoordig valt hij om de haverklap uit. We vliegen ernaartoe. ’s Morgens opstaan, hop de lucht in, ’s avonds thuis in een ander land.
Telkens weer is de eerste indruk indrukwekkend. Van ver de bergen zien opdoemen. Ik raak er niet op uitgekeken.
Het is er haast altijd warm. We verkiezen dan ook de herfst en de winter om er naartoe te gaan.
Schrijven doe ik op beide plekken. Wifi hebben we zowel hier als daar. Sinds we ernaartoe vliegen, zitten we daar zonder auto. Soms huren we er een.
Om in de stad rond te rijden bestaan daar stadstaxi’s, voor de prijs van een busticket hier rijd je daar in een auto met chauffeur. Soms, buiten de stad, vinden we geen stadstaxi’s. Dan nemen we de bus, die kost ons een habbekrats.
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Aan het laden...
Reactietjes