Kan een titel nog toepasselijker dan de ondertitel van de tweede Prozacstad-bundel? In 2014 gaf René van Densen tegelijkertijd een dichtbundel en een kortverhalenbundel uit, en heel toevallig was die laatste het eerste deel van Prozacstad. Waarschijnlijk was dat (weer) een masochistische test van zijn eigen kunnen, juist in een herstelperiode van burnout. Hij zocht zijn heil in de korte teksten na eerst een uitvoerig geplotte thrillernovelle te hebben geschreven, en dat mag gewoon allemaal, er is niks mis mee. Hij legde zelf nog wat extra druk erop door in elk exemplaar een uniek, nog niet gepubliceerd gedicht of verhaal te plakken. (Ja, dat lees je goed, die idoot schreef nog eens vijftig gedichten en vijftig kortverhalen erbij, die op stickers uitgeprint werden en in de boeken werden geplakt.)

Dus nu er ineens een dikke dichtbundel met wel honderd gedichten is verschenen, hobbelt er ook nog een megadik kortverhalenboek achteraan. Prozacstad deel twee bevat twee keer zoveel verhalen. Daarmee bedoelen we niet twee keer zoveel pagina’s maar verhalen. Het is meteen één van onze dikste boeken en de grap was snel gemaakt dat dit ‘wat belooft voor deel 3’. En wie zit er op dit dikke boek te wachten? De fans van het eerste deel, dat… tien jaar geleden verscheen? Als je het mij vraagt (maar dat doet toch niemand) blijven we met een extradikke stapel boeken in de kast zitten. En het houdt dus niet op. Niet vanzelf.

Prozacstad 2 is nu te koop. Bomvol avonturen van de Opperpater, de Terrasbioloog en alle andere rare bewoners van dat misschien niet zo superfictieve plaatsje Prozacstad. Er valt weer veel te lachen, een beetje ontroerd te zijn, boos te worden, noem maar op. Natuurlijk kun je vrijwel alles ook de afgelopen tien jaar op René zijn eigen website hebben gelezen, maar nu zit er een mooie kaft omheen. Dus help ons van dit boek af en koop het allemaal zodat we niet met volle planken blijven zitten!

Kutbinnenlander Admin

Ik ben hier God ja! De KutBinnenlanders.nl admin is natuurlijk verheven boven al dat schrijvergepeupel. Wat die kunnen schrijven wat ze willen, maar dat deert hem niet, maar één druk op de knop en zij kunnen allemaal niks meer. Niet dat ik misbruik maak van die macht. Dat zou ik natuurlijk nooit doen. Muha. Ha. Ha.