Categorie: René van Densen (Page 5 of 134)

Vers ververs ik een vers vers
verzin ik in een wip
de derde regel slons ik af
lezen doet geen kip

De stedelijke kakafonie rondom mij
wordt zelfs niet met één woord verstoord
wikkelt als een cocon van trillingensprei
Nee, ik heb hier nooit gehoord

Tuurlijk is het er niet leuk
da’s het punt net van zo’n Hel
maar duivels, vlammen, geef nu toe:
interessant is het daar wel

De Eiffeltoren bladdert roest
de sterrenvlag vaalt blauw
grenzen vervagen, maar wat blijft:
ik hoor toch echt bij jou.

Gister moest ik weer eens dwaas doen
hoewel niemand dat mij vroeg
daaraan zit ik terug te denken
en verdomd: weer in een kroeg

Hoewel de Oudheid vaak gelijk had
politiek, dat moet ik kwijt:
is de laagste van de kunsten
Aristoteles ten spijt

Het lied druipt van zelfmedelij
ik zing mee met gedikte stem
de weeklaag maakt me megablij
ik vind het prima waar ik ben

Op YouTube leek het zo simpel:
steek steeltje in koffiedikkweek
maar ik zak zonder vlag of wimpel…
geen zwam die op champignon leek

Ik begin ’t idee te krijgen
wijl ik met mijn prakker prak
om de boel op gang te krijgen
dat ik iets te concreet kak

Langzaam buigt het rechte krom
of is het wel ooit recht geweest ?
Ach wind er maar geen hoekjes om
er is toch niemand die dit leest