Ik vind niet dat het leven leuk is
Blij maakt het mij niet
Ook al ontsprong ik ernstig leed
en zag weinig verdriet

Geen bommenregen op mijn dak
Zelfs geen verwaaide pan
Ik heb relatief veel geluk
ja, een gelukkig man

Toch vind ik wat wij hier zo doen
echt niet de moeite waard
Dat ligt aan mij, denk ik dan maar
alsof dat het verklaart

Als je eens blikt op al die tijd
en wat we daarmee bouwden
Gaat toch de bulk naar loos gepruts
om je bezig te houden

Igta, oedo, olla bah

Of weer eens hier een grens verlegd
Paar eeuwen later: terug
Een plotse pandemie passeert
We slaken eens een kuch

Elke winter weer dobbelspel
en glazen op de tafel
een keer lekker op restaurant
wat fruit, soms eens een wafel

Die mop van hoeveel Belgen om
een gloeilamp te vervangen
Is minder leuk als acht miljard
ook de kloot uithangen

Of staken wat en wippen wat en
foefelen wat centen
Verzuipend in die grijze pap
prijs je maar de krenten

Igta, oedo, olla bah

Ofschoon er veel belangrijk is:
zeker onze profeten
Die wisten eeuwen terug allang
wat wij nu mogen eten

Laat staan het land met wereldcup
die scheids, dat was een blinde
Zo’n eerlijk spel, maar gerechtigheid
is nergens meer te vinden

Luidkeels moet men consumeren
doe dat mandje maar weer vol
Ik ken nog enkel dode drinkers
alles voor een beetje lol

Achteruit gaan we wel weer voort, het
kan ons niet veel schelen
Als de zondvloed nu nog even wacht
mag hij na ons spelen

Igta, oedo, olla bah

Beginnen was het halve werk
huilend ben je geboren
Op ’t laatste laat je spullen na
wellicht toch niet verloren

Als ik mocht wensen, zou ik dan ?
ach nee, het is te laat
Ik zou niet kwaad meer willen zijn
om hoe stom het hier gaat

Hebben we enkel dit bedacht om
tijd mee te verdoen ?
Ik zeg niet dat ik beter weet:
ook ik ben maar zo’n oen.

René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !