KutBinnenlanders.nl

Page 2 of 403

Uitkijken

 

 

Hoe kijken we met zijn allen aan tegen de oprukkende woestijnvorming? Met lede ogen.

Of tegen het stijgend zeepeil? Met natte voeten.

De verbrokkeling van de bergen is nog niet aan de orde. We kunnen er nog een tijd tegenop. Nu alles meer dan ooit van snel voorbijgaande aard is, heeft de roep om duurzaamheid nog nooit zo hard geklonken.

We maken onze borst nat. We poetsen onze schoenen niet langer. We brengen onze voorraad laarzen op peil en houden nauwkeurig de lading van de batterij van onze telefoon in het oog.

Ondertussen proberen we elke avond de slaap te vatten.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Tegen mijn gevoel

 

Ben jij nou gek?
Je dompelt mij in een modderige poel
Een gevoel dat mij vertraagt
en gewoon niet lekker voelt
Ik weet niet wat jij ermee bedoelt
of jij weet wat je ermee wakker woelt
Het is nogal wat wat je van me vraagt.

Nee, ik heb het niet tegen jou
Ik heb het tegen mijn gevoel.

Ben jij betoeterd!
Ik voel me door jou bodemloos
Ik voel geen grond meer onder me
door waarvoor jij koos
Drijf nou, drijf me maar
die vaste grond waarop ik vaar
waardoor ik me uit dit drijfzand troost.

(refr.)

Ik zat net in blauwe luchten
lekker in mijn zon te bakken
Laat mij snel mijn spullen pakken
Laat mij weg van jou
Ik heb nog ergens een gevoel
die op dat van net is gestoeld
Helder weer waar ik meer van hou
Nou…?

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Toogpraat

 

 

Het is behoorlijk druk aan de toog van café ’t Hiernamaals, niet te verwarren met het Hemelrijk, café te Sint-Niklaas op de markt. Daan en Herman maken kennis met elkaar, twee dichters. Ik tref er mijn voormalige afgestorven werkgever Ph M. Ik mag hem nu in het Nederlands toespreken.’Mijn ziekte heeft mijn kennis van het Nederlands niet aangepast. Het was enkel moeilijk ademhalen’.

‘Ik heb uit uw hand mijn brood gegeten, uit andermans hand een fles whisky. Die handen heb ik niet gebeten. Ze waren me gunstig gezind. Ik heb slechts een keer de hand gebeten van wiens brood ik at. Gemene ezel die me wou bijten. J’ai fini par cuire mon propre pain’. (Tenslotte bakte ik mijn eigen brood). Ph M bestelt daarop een rondje.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Uitgedeeld

 

 

Er zit niet veel anders op. De deur wijst de uitweg aan. Het raam niet. Dat biedt uitzicht. Zowel op de tuin als op de straat.

We vergeten wat het is een stoel te zijn zonder leuning. We onthouden vooral het gat in de muur: deur, raam.

Het gat boven ons hoofd is gedicht. Dat heet plafond. Of dak. We zijn het zo gewoon, we wonen in onze gewoonten, noemen het huis of nog sterker: thuis.

Voorbij de stoeprand ligt languit de straat. Vele straten en wegen doorkruisen de ruimte. We vragen een boom wat hij ervan vindt. ‘Verstikkend. Ver strekkend.’

Zoveel wordt alsnog duidelijk. In de fles huist de geest, zonder ramen noch deuren. Hij moet daar binnen blijven om het ergste te vermijden.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Peter (op de muziek van Het Dorp – Wim Sonneveld)

 


Overal waar ik de mensen zie
De man, de jongen, het meisje die
mij ziet lopen in de straat
me niet aanspreekt, maar wel aankijkt
Een blik die tot diep in me reikt
mij tot nu toe niet met rust laat.

Men beschouwt mij als een vreemdeling
een onbekende sterveling
Wat doet die hier, zie ik ze peinzen
Die man, de jongen die ook bestaat
Maar waarom kijkt hij toch zo kwaad
Doet mij meteen al iets terugdeinzen.

En als ik op schoolpleinen en de straten
de mensen langs me heen zie gaan
Ik vertrouw ze niet, hoe kan ik weten
dat ze mij nu wel laten begaan?

Ik werd gepest door iedereen
Ach, min of meer, er was er een
Een dikke jongen met de naam Peter
Hij zat me achterna
Ik voel hem waar ik ook ga
als iedereen, al weet ik beter.

Ik werd steeds buitengesloten
Werd als uit een mal gegoten
van degene die er niet bij hoort
Bij gym het laatst gekozen
Ontmoette blikken, vaak de boze
Onschuld wordt nog steeds vermoord.

(refrein)

Peter, hij weet niet wat ie deed
Alleen dat ik eronder leed
Ik zie nog zijn wrede ogen
Dit verleden heb ik niet verdiend
Nostalgisch zal ik niet omzien
Op straat loop ik iets gebogen.

Hij, die Peter, was er een
maar pesten, dat kan iedereen
Overal zijn mensen die het doen
Het kan ook steeds opnieuw beginnen
Een vijand kan zichzelf verzinnen
En dan wordt het voor mij weer net als toen.

En dat ik op schoolpleinen en de straten
pestkoppen als hij steeds weer zie staan
Hij was een kind, hij kon niet weten
hoe het zijn slachtoffer zou vergaan.

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Hoe ik het noorden vond

 

 

Ik ben het niet echt kwijtgeraakt, het noorden, maar het beperkte zich tot Zeeland. Het noorden van het Waasland ontdek ik thans mondjesmaat. Dank zij het virus. Met de fiets reed ik nooit verder dan de expressweg E34. Aan de overkant ervan ligt Doel, daar ben ik twee keer geweest.

Het virus nu heeft een bres geslagen in de kennis van vele leerlingen. Hun school ging op slot, het onderwijs gebeurde ondermaats op afstand. De leerlingen leerden niets.

Nu komt die lacune boven, nu het onderwijs herneemt en testen en examens faliekant blijken. Om  die leemte te vullen doen sommige intelligente ouders een beroep op privé leraars voor bijles.

Zo belandde ik een tweetal maanden geleden in  Kallo. Sinds deze week ook in Verrebroek. Het zijn twee dorpen die aanschurken tegen de Waaslandhaven, de Schelde dus.

Ik loop niet meteen storm voor het noorden van het Waasland. Wel ken ik van dat land zo stilaan alle hoeken. Ik raak het dan ook niet meteen kwijt.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Richeltuig

 

 

‘Tuig van de richel! Wapentuig!’ Betogers op straat scanderen graag leuzen. Deze dienen kort te zijn en voorzien van een uitroepteken.

Deze nieuwe leuzen zetten alle neuzen in dezelfde richting: het Kremlin. Stel dat deze betoging het Rode Plein bereikt in Moskou. Waar elders ligt er een Rode Plein? Dan komt het wapentuig in volle actie, knuppelt de betogers in overvalwagens en voert ze weg. Schoonmaakoperatie.

Daarom betogen ze beter in Washington of in Brussel. De beelden bereiken de Russische huiskamers niet via de televisie. Die is in handen van het richeltuig. Wel via telefoonapplicaties waar het Kremlin geen vat op heeft. TikTok bijjvoorbeeld. Dat is in handen van de Chinezen. Het Kremlin wil voorlopig de relaties met China niet vertroebelen.

Geef toe, politiek, het doet wat.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Is de rand dan zo ranzig?

 

 

Wat een idee! In plaats van de rand van de stad te volgen nam ik de weg naar de binnenstad. Een middeleeuwse stad, platgelopen door toeristen. Ze willen allemaal zo nodig de middeleeuwen nog eens zien. Wie hier een hotel uitbaat zit op rozen.

Ik liep langs een eeuwenoude muur en verbaasde me dat hij niet omver viel. Ik kreeg geen enkele herinnering te binnen van toen we hier familie bezochten of van mijn opname in het ziekenhuis. Zefls de plaats waar ik de stad ooit in een gouden licht had zien baden herinnerde ik me niet meer. Overal toeristen in dichte drommen.

De weg terug deed ik met de bus. Langs de rand van de stad. Daar zat tenminste nog een mens uit de stad zelf. Een man? Een vrouw? Alvast oud, net als de stad. Van Willy Vink.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

In covers

 


Mijn stereotoren laat niks van zich horen
De buren en Facebook kijken niet door mijn ruit
Mijn i-pod is stuk, net garantie verloren
Sta strak van de stress en moest er toch uit.

Heb zin in Bruce Springsteen, Deep Purple en Skik
Ik loop op de Heuvel en denk: hé, wat hoor ik?

Alle deunen, kleuren en ritmes
Drums en toetsen, bas en gitaren
De stijlen van vroeger bespelen mijn snaren
overbruggen de jaren waar wij jongens in waren
En al wat ik op radio of MP3 zoek
Kreeg het in covers in de kroeg op de hoek
Kreeg het in covers in de kroeg op de hoek.

De dag voelt zich goed, maar ik wil dat het regent
zodat ik huilend kan schuilen, me vullend kan legen
in de kroeg waar ik vroeger de kelder soms leegdronk
Nu zit ik hier als koffie-leut en lonk

naar dat meisje dat wel heel erg lijkt op de ware
zo plezierig te versieren in alle toonaarden.

(refr.)

Ach, wie wil er nou gedichten?
Wie wil er nou diep?
Op die zondag toen die Gozer de kroeg naast de kerk schiep
Inzichtelijk ging slapen, Stille Nacht op de i-pod
Dromend dat Hij nu eindelijk iets goeds had geschapen

Wakker wordend op een wereldwijs
Met hemels vol van…

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Hoorbaar hoofd in lijnen

 

 

De hoofdlijnen spreken meestal duidelijke taal. Althans, dat zouden ze moeten doen. Ik lees vaker dan ooit hoofdlijnen die naast de kwestie lopen. Met de oorlog in Moldavië weet je wel lijken de hoofdlijnen weer hersteld.

Tiener sterft bij ongeval met de fiets.

Child Focus meldt verdwijning van vijf jaar oud kind.

Zo hoort het dus.

En niet dat huppeldepiep of een andere pipo gekend van de treurbuis een ongelukkige val heeft gemaakt of bevallen is of zo.

Naar het schijnt halen ze op de VRT hoofd- en bijzaken helemaal door elkaar. Er sluipen ook veel fouten in de nieuwsberichten van de openbare omroep. Er was daar ooit een zeer actieve taalraadsman, Van Berode of zo. Niemand durfde toen fouten te schrijven. Hij was streng en correct. Zijn opvolger was laks en net niet corrupt.

Vandaar allicht.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.
« Older posts Newer posts »

© 2022 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑