KutBinnenlanders.nl

Categorie: Voorpagina (Page 2 of 402)

KutBinnenlanders.nl…Een gezamenlijke zoektocht naar de cultuur en identiteit van de échte KutBinnenlander!(Tevens schuilhol voor literair verschoppelingen en anderen die het bewust niet zo goed begrijpen allemaal.)

Nooit genoeg

Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat
tollen mijn gedachten in alle hoeken
tot ik focus, tot ik zie
waar sommige mensen hun leven lang naar zoeken.

Maar het is nooit genoeg
Ik pluk de zaadjes uit de lucht
Mijn voedsel voor de ziel
wapens tegen de klucht
van mijn achilleshiel
Vrezen dat het altijd blijft
dat uitvinden van het wiel
Steeds opnieuw, steeds weer moeten
vinden waar ik voor kniel.

Als vogels die de hele dag
voedsel moeten verzamelen
moet ik zoeken naar die glimlach
dat beschijnen door de zon van al het schamele.

(refr.)

Depressie ligt steeds op de loer
Ik moet mezelf aan het goede herinneren
dat sombere, zwakke dat me dreigt te vloeren
Elke dag weer opnieuw beginnen.

(refr.)

 

Een zeg, een zucht, een mening

 

In niets lijkt hij op een pipo. Kan je van een mens een blauwdruk maken? Als  het kon,  zou je alles van hem of haar behalve een pipo te zien krijgen. Waarschijnlijk lacht hij nauwelijks om zichzelf. Hij lijkt vooral verslaafd aan zijn eigen mening. ‘Zie je, politiek en handel zijn twee handen op een buit. Een pot nat.’

Ik merk op dat handel niet meteen en geheel vanzelf gelijk staat met marketing. Dat marketing sterker liegt dan politiek.

‘Je begrijpt me verkeerd’, oppert hij. Dat hoor je vaak bij die gratuite meningen, dat ze verkeerd begrepen worden, terwijl deze pipo gewoon niet wil begrijpen wat ik bedoel. ‘Handel en politiek belazeren ons allebei.’ Ik mag dan wel tegenwerpen dat hij als consulent toch beter weet, maar dat wil hij niet weten.

Zonder dat ik het hem zeg daalt zijn waarde als consulent zienderogen. ‘Buiten uw kennisgebied steekt u liever geen kennis op en volstaan holle clichés’, zei ik nog.

‘Tja, elk zijn mening toch’. Een dooddoener om af te sluiten.

‘Nou, tja, wat valt u daar mager uit’.

 

Instekend gezelschap

 

‘Verdienstelijk door diensten te verhuren’. Zo vertelt hij en omschrijft hij zijn activiteit. We zitten aan een tafel in een weinig bezocht café. Het bier is er uitstekend. Het dorp ligt tussen polder en haven.

‘Ik zoek voornamelijk diensten te verhuren in de haven. Ik verleen ze niet, nee, al lijkt het er soms op. In feite is hij een mensenhandelaar in mannen en vrouwen. Mannen om met vrachtwagens te rijden en te zeulen, vrouwen om te neuken. Makelaar, zou hij zichzelf ook durven noemen.

Hij woont in dit dorp in een nieuw gebouwde kleine villa die het midden houdt tussen een opgefriste arbeiderswoning en een burgerhuis.

‘Ik wil niet opvallen. Discretie is mijn handelsmerk, onzichtbaarheid mijn insteek’.

 

Het leven dat ik wilde

Ik leef gescheiden van het leven dat ik wilde
Ik spreek haar af en toe, ze wenst me succes
met het leven dat ik nu heb
Nodigt volgens haar niet uit tot het allerbeste…

Zij flierefluit en lacht me regelmatig uit
als ik met het mijne toch af en toe reik naar meer
Daarvoor is jouw leven ongeschikt, pest ze
Daarvoor heb jij te weinig macht
Jouw leven heeft te weinig kracht
En ook ook nog eens elke keer.

Ik leef gescheiden van het leven dat ik wilde…

Ik weet niet waarom zij niet met mij wil gaan
Waarschijnlijk toch dat ze niet op me valt
Ik heb het verkeerde uiterlijk
en mijn lichaamsgeur noodt haar niet uit
Ik heb niet eens een Porsche
of een Rembrandt die haar echt bevalt.

(refr.)

Als ze op bezoek komt, klaagt ze desalniettemin
dat ze het alleen zijn toch stilaan beu is
dat ze jaloers is op de vrienden die ik al wel heb
de liedjes die ik schrijf, waarvan één haar steeds opnieuw weer bijblijft
Dan zit ze weer te huilen, oh, de tranen die ze dept
Liever samen dan het leven dat ik wilde voor de heb….

(refr.)

 

Einde van het Bourgondisch tijdperk

 

Het Nederlands koningshuis is Frans en komt uit Orange in Frankrijk. ‘Hebben we meteen vertaald, weet je wel. Oranje dus’. Toch is het aantal Nederlanders dat Frans spreekt en/of leest bedroevend laag. Smal draagvlak.

Het Belgisch koningshuis is Duits, uit Saksen-Coburg. De Duitstalige gemeenschap is de kleinste in België. Smal draagvlak.

De Bourgondische cultuur staat of valt met de mosterd, die uit Dijon uiteraard. Domme Bourgondische boeren hielden op met de kweek van zwartemosterdplanten. Vonden ze te veel plaats innemen en te weinig opbrengen. Dom, o dom. ‘Die laten we dan maar doen in Canada. Dan kopen we ze daar’. En juist daar is de oogst mislukt. Zonder mosterd uit Dijon houdt Bourgondië op te bestaan. De invasie van de gele of oranje mosterd kan beginnen. Alsof het daar in Dijon Moldavië is.

 

 

Loodgieterij

 

Hoewel veel zaken tot het geheim van het onderzoek behoren, lekt er soms iets uit. Soms krijgt de zaak daardoor de ‘juiste’ wending.

Verklikken is het eigenlijk of uit de biecht klappen. Een loodgieter erbij halen om het lek te dichten heeft geen zin, is overbodig. Het kwaad is onherstelbaar geschied.

Een lek wordt meestal zorgvuldig voorbereid in een achterkamer, nooit bij het koffieapparaat. Met gesloten deuren. In afwezigheid van het slachtoffer. Wat daar gebeurt is iets wat Kafka voor ogen stond.

Hoewel inmiddels zowat overal camera’s hangen en microfoons snel en veilig worden ‘ingelegd’ of ‘ingezet’, wordt ons zelden een kijk gegund op de achterkamer waar een lek wordt voorbereid. Zelfs als ik er ooit zou bij betrokken geweest zijn, zou ik zwijgen. Echt fris is het allemaal niet. Gesloten deuren, gesloten ramen. Ademnood.

 

Alleen met mezelf

Nadat ik was opgestaan ging vaak
meteen de televisie aan, had ik
aandacht voor een ander meer nodig
dan mijn gevoelens dan ook aangegaan
om het scherpe kantje stomp te slijpen
aanleidingen aan te grijpen
om niet met mezelf te hoeven leven
zoals die voelt als ik alleen en eenzaam…

Alles om niet geheel alleen met mezelf te zijn
Wel alleen te wezen met de jou van wie ik hou
Met jouw zo warme vriendschap
zachte borstkas en hartelijkheid
Jouw schouder- en armenverwennerij.

Ben vaak niet mijn favoriete zelf
verdraag mezelf dan maar voor de helft
Zeker als die donkere wolk mijn humeur
dan weer verovert
voor de zonnestralen is geschoven
me neertrekt naar die afgrond waarin ik kijk
met hoogtevrees en blik op lijk
Over tranen uitgegleden, vallend naar depressiviteit.

(refr.)

Vaak dus alleen met flitsen van
al deze verkeerde gidsen
al dat dwaallicht dat in me zit
dat ik jou niet in de maag wil splitsen
Jij hebt juist de werking van door alleen al
jouw aanwezigheid
het rechte pad te volgen naar waar ons naar leidt….

(refr.)

 

Ramp

 

Na de hevige regen gevolgd door alles vernietigende overstromingen bleven van het bedrijf slechts enkele muren overeind, een half dak lag er nog en er lag een kerkhof aan machines.

Na een felle brand was het gebouw bouwvallig verklaard, was meer dan de helft van de auto’s tot wrakken herleid en waren installaties en machines voorgoed verloren. ‘Straks staan we er terug’. De ondernemer was niet verslagen.

Op zo’n ogenblik zie we de verzekeringsexpert graag komen. Of nemen we een tegenexpert in de arm. Verzekeringsmaatschappijen vergoeden liever mondjesmaat al die schade. Terwijl de ondernemer in zak en as of nat tot op het bot liever het volle pond krijgt.

 

 

Geen stenen tafelen

 

Tafelen verbrijzelen, gezegdes bespottelijk maken, hoop de bodem inslaan

(Martin Walser over Friedrich Nietzsche)

Hij keert in zichzelf terug, uitgestrekt op een strandstoel aan de rand van het zwembad. Naast hem ligt verbrijzeld een tafel. Hierop valt niets te schrijven, tenzij op zijn buik.

Hij staat dan maar op, springt in het water en in zichzelf nog dieper, trekt baantjes.

Het mag gezegd worden hij ziet er onbeduimeld uit, zo helemaal zonder zwembroek, baantjes trekkend. Hoop op bevrijding uit zichzelf draagt hij niet mee. Die ligt aan stukken op de bodem van het zwembad. Hoe meer hij zwemt, hoe dichter hij zichzelf nadert en tegelijk uitput.

Een uur later laat hij zich neer op de strandstoel, laat hij zich de zon welgevallen, laat hij zich drogen.

Zo komt hij boven, komt hij zichzelf te boven. Pas dan bestelt hij een koel, zwaar bier, dat hij mondjesmaat en naakt opdrinkt.

 

Het lijdt enige twijfel

 

Het zou een hele eer moeten zijn, het werd echter een twijfelachtige eer. Het staat een persoon vrij zich zo volledig mogelijk in een idee in te schrijven tot de persona, d.i. het masker, er ‘alsof’ uit naar voor komt. Te doen alsof er iets te rapen valt, als je je bukt. Daartoe een plaats bepalen.

De plaatsbepaling vormt dan eigenlijk het eerste sluitstuk. Ja, er is waarlijk sprake van een sluitstuk. Eenmaal ter plaatse blijkt het een sluikstuk. Smokkel om mokkel.

Zie, nu dus ter plaatse domineert een quasi eeuwenoude toren. Die is opgebouwd uit de brokstukken van de eerste toren, de vorige die door de Franse revolutionairen verwoest werd. De toren werpt vergeefs zijn schaduw vooruit. Het is nu eenmaal een twijfelachtige eer als quasi-toren te mogen uittoren.

 
« Older posts Newer posts »

© 2022 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑