KutBinnenlanders.nl

Categorie: J. Honeybee-Sugarlove (Page 2 of 6)

Opnieuw geboren in dit leven.
Vervluchtigd in de tijd.
Zonder zorgen weer begonnen.
En ook belangrijk,
zonder spijt.

Met plezier,
nochtans te over.
Denk ik voor nu een keer
aan mij.

Geloof maar wat je wilt geloven!

Verdwaal ik? Zwerf ik?

Vogelvrij!

De liefde voorbij

Ik wil je zien
iedere dag
begroet me
met je volle lach…
verwelkom mij
toe,
laat mij binnen
in je hart

Ik zie je graag
durf ik te zeggen
zo graag
het valt niet uit te leggen
ieder woord schiet net tekort
maar kijk me aan
en je weet alles

Ik beweeg me
voorwaats
naar je lippen
de korte streling langs je wang
mijn lijf dat hunkert zo
naar jou
besef toch
hoe dat ik verlang

Kom eens hier?
kom dan toch kroelen
knuffie
lieffie

Ja,
zeker, dat ik jou wil voelen
alsof
ik kruip onder je huid

Smelten
samen
in het ritme
van de slowbeat
snoezelzacht

Laat mij dan toch voor je zorgen
teder
liefdevol
geborgen
je bent mijn zielemaatje
voor altijd

Ik laat je never nooit meer los
we spreken niet
van schuld
of spijt

We spreken niet
van moeten blijven
er is geen keuze
geen gemaar
geen weg terug meer
voor ons beiden
de ramen en de luiken dicht
tot je toegeeft
tot je zwicht

Ik laat je never nooit meer los

 

Goedemorgen!

Hopla
met die heupen
draaien

Zwieren
zwaaien
zwoel

Mijn ogen die zo zoeken
vinden
vrije vlinders
die verleiden tot de

Fladder fladder flirt

Liefjes lachen
blije blosjes
kleine kuiltjes
groot geluk

Roze wolken weven
suikerspinnenzoet
in mijn hoofd
in mijn hart
alles gevuld
met zacht
met een vleugje goede moed

Hopla
huppel
als nu even niemand kijkt

Hopla
met die heupen draaien

Zwieren
zwaaien

In de eerste stralen van de lentezon
op het perron

 

Nieuwe liefde

 Ze kwam
 ze zag
 ze won mijn hart

 Ik zag haar dansen
 in mijn hoofd
 haar verhalen
 de heerlijkheid
 van het luisteren naar haar stem

 Ze zou zich niet binden
 ze genoot
 van de nacht
 vrijen
 zoenen
 zoeken
 naar de lippen
 levend op impuls
 genietend
 liet ze hen die haar niet snapten
 met hun eigen verdriet

 Vrij als een vogel
 fladderde ze
 mooier dan welke vrouw
 of meisje
 ik ooit had gezien

 Blije lichte sprongen
 als een fontein
 van buik
 naar borst
 tintelen
 sprankelen
 tranen van geluk

 Herinner mij
 in die spaarzame ogenblikken
 koester ze

 Herinner haar
 herinner hoe het was

 De jonge nieuwe liefde
 voor een vrouw

 in een cafeetje Verderop

 

Vrij zijn

 Hoeveel slikken?
 Hoeveel schreeuwen?
 Hoeveel snikken?
 Hoeveel vuur kan ik nog spuwen
 van venijn?

 Hoelang kunnen mijn tranen wellen
 in de woede
 kolkend
 kokend in de zure wijn?

 Hoe vaak kan ik de moed nog vatten?
 Hoe vaak kan ik de strijd nog aan?
 Hoe vaak duizelt het mij
 van gedachten

 Hoe vaak ik wankel van emotie
 voor ik trillend weer een slag moet slaan
 in onze koude oorlog

 Hoe graag
 ik dit boek sluiten wil

 Hoe graag
 een einde aan het ritueel
 verbranden
 naar de hel ermee!

 Hoe een mens verscheuren kan

 Hoezeer ik jou verwens
 Hoezeer ik jou vergeten wil
 en alles wat jij bent
 wat wij samen waren
 toen

 Wat heb ik nodig om te lijmen?
 om te sterken
 om te staan

 Wat heb ik nodig
 om mijn eigen weg te gaan?

 Wat zoek ik
 om mezelf te vinden
 is het goed zoals ik ben?

 Kan ik vrij zijn
 los gaan laten
 dansend van plezier
 totdat ik mezelf terug ken?

 Hoeveel is nodig om te helen?
 Hoe vaak: ‘Ik leef niet meer voor jou!” ??

 Hoeveel bemoediging
 liefkozend
 gefluister van sweet nothings

 Hoelang tot ik weer vertrouw?

 

Vlucht

 Ga!
 en kijk niet achterom

 Sta niet stil

 Loop, loop, ren
 de benen uit je lijf
 zover als mogelijk
 weg van hier

 Ga!
 lief meisje
 vind je weg
 er is niemand die je leiden zal
 niemand pakt je hand

 Wees dapper
 doe alsof
 je het allemaal alleen wel kan
 ga door door door
 ook als je moe bent
 er is geen tijd voor rust
 als pijn je op de hielen zit

 Ga nu gauw!
 bedek je treurige gezicht
 je tranen
 de wereld hoeft het niet te weten
 ze zagen al teveel van jou

 Hou het bij je
 voor jezelf
 totdat je ergens veilig bent
 welkom

 Totdat een ander zijn armen opent
 je dicht tegen zich trekt
 je uit mag rusten van je reis

 Ga!
 totdat je ergens thuis bent
 waar je angst gewoon mag zijn
 waar de ander niets hoeft te begrijpen
 enkel maar je wonden zalft
 je hart verwarmt

 Om uitgeput in slaap te vallen
 terwijl hij fluistert: komt wel goed!

 

Hoerenloper

Je ziet het aan zijn loopje
aan zijn loense blik
zijn neus die net te scheef staat
van ooit een ferme tik

Het is die degelijke houding
zo vriendelijk,  innemend, charmant
een beetje verstopt
onder DOE nonchalant
nee joh, niets aan de hand!

Het is de gladgestreken nette man
de brave huisvader
de lanterfanter
met zijn joviale gebaren
die afleiden
van dat leven waar jij niets van weet

Dat houdt hij ook graag zo
zijn eigen privé
waarom zou ie het delen
wie heeft daar wat mee?

Hij hoeft enkel zichzelf in de ogen te kijken
hij is happy
met hoe dingen zijn
de mensen verwachten, willen en vragen
teveel soms

Maar nee, op zeker,
hem krijgt niemand klein!

Een hartje van goud 
laat hem maar 
genieten 
leven
op zijn eigen manier

Hoe dat ook vorm krijgt
wie zal het zeggen?
wie heeft er het recht toe?
handen af

van een anders plezier!

 

Mijn leven

 Er is een leven zonder jou
 het ruikt er naar jasmijn

 Madeliefjes staan er springerig
 in het veld
 simpel en schattig te zijn

 Ik wil je plukken
 maak je tot een bloemenkransje
 huppel
 op blote voetjes
 zwierend
 de lente door

 Er is een leven zonder jou
 zoveel nog te ontdekken
 ik dans mijn mooiste dansen
 ik lach mijn mooiste lach
 de mannen aan mijn voeten
 zó dertien in een dozijn
 ik zoek langs de vloer, de bar, de deur naar pretoogjes
 een koekiemonstershirt
 en hij die het dragen waardig is

 Er is een leven zonder jou
 ik doe
 ik ga
 ik meen
 ik mag
 ik donderstraal de dag wel door
 ik droom mijn zoete dromen
 waarin ik niet van suiker ben
 tot jij me raakt
 tot ik smelt
 alweer

 Er is een leven zonder jou
 van gillen van plezier
 van duizend en een dingen willen
 avonturen
 laat ze duren
 laat me gaan
 voor het geluk
 voor plagen, rollen, ondersteboven hinniken
 laat me lachen tot de tranen komen
 laat me zingen
 over hoe goed het leven is

 Laat me fluisteren
 allesbehalve jouw naam
 

 

De Wandeling

Puzzelstukjes – een wirwar – van ongelijke delen
verspringend
bewegend
draaien rond
als een compas
die mij richting geeft

De grond onder mijn voeten
vol hobbels
stronken – struiken – struikelen

In het donker
met gehuil in de verte
zoek ik mijn evenwicht
tussen falen en perfectie
tussen zwart-wit
lief maar stoer

Bitterzoet

Verlangen
veel
teveel
gretig – graaien – grijpen
hou me vast!!

Ik ben zo bang dat het me ontglippen zal

Het avontuur
de kans
zo eentje van maar één keer

Of durf ik te geloven
dat ze komen met zovelen
dat ik steeds opnieuw proberen mag

Hoger te reiken
op de topjes van mijn tenen

Pirouetten draaien
dansen – duizelen – vallen
eindeloos

breek ik in kleine stukjes
op de grond

Gevonden
door een wandelaar
verbijsterd door alle facetten
van kwetsbaarheid en kracht
een beetje schoonheid
een gekwelde ziel

akelige monsters
glinsterend in de maan

Ga hier vandaan!

Ik sta op
met tranen in mijn ogen
lichtvoetig – opgetogen – ongedeerd

De donkere magie bezworen
bevochten
om weer op pad te gaan

 

Laat me

In mijn hoofd
losse flarden
sprankelen
als vuurwerk
buiten mijn bereik
uit mijn ogen
gewrevel

Ongekunsteld
ongeraakt
uiterst brutaal
maar onbewogen

Te leuk te lief te mooi
was alles dan gelogen?

Schone schijn
real
replica
of imitatie

In relatie
tot

Brrrr, bah, bang
enge woorden
knarst en knispert

Frutteltrutteltrut

Geef me rust
met hei en hut

Laat me
nu maar met mezelf
griebels
goed
genoeg geweest

het is
het is

genoeg
klaar
geen gelul
geen gemaar

klaar

 

Lettersoep

Draaien
roeren
in de woordenbrij
meer meer meer
kan er nog bij

Onverzadigd, vind u mij?

Slurpend van de lettersoep
weet ik geen gezonder snoep

Vragen
leren
observeren

Het is een lust
om te begeren
om een grenzeloze kwantiteit kennis te kanen

Ik ben een bodemloze put
gut-te-gut

Alles in de pruttelprut?

Waarachtig, had u dat gedacht?
wacht!

En nu aanschouw het wonder
van helderheid
van stille kracht

De rode draad die ik onttrek
als goochelaar
als zot
als gek

Het is maar wat u wilt geloven
de blinde vlek voor open ogen

Weggepoetst
vervluchtigd
vervlogen
heb ik er mijn buik van vol

Verbazingwekkend
opgetogen
dankbaar

Voor de voeding
die mij het nieuwe leven bracht

 
« Older posts Newer posts »

© 2022 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑