KutBinnenlanders.nl

In mijn hart

 

In mijn hart

Er was ruimte in mijn hele hoofd
Maar met de jaren werd ik helaas mezelf
Jaren eisen tol
En van eerst lief en een tikkeltje naïef
Raakte mijn hoofd en mijn hart minder
Want te vaak ‘nee’ tegen gezegd
Steeds gevulder
Wat geen woord is, maar…
Ach, genoeg geluld!

Er was ruimte in mijn hart voor de hele mensheid
Er was hart genoeg voor de hele mensheid
Het geluk, zegt men, is met de dommen
Maar met de verkeerde – en ik ben dom – zal het verkommeren
Mijn hart werd plat, door teveel van dezelfden
Die er met lange tenen op gingen staan.

Er was ruimte in mijn hele hart
Maar met ‘het spijt me’s’ werd het ingeperkt
Dames willen tol
En van eerst gretig en met behoorlijk passie
Werd het vuur steeds minder
Door een twaalf dozijn aan vlinders
In hun gekrioel
Wat te veel is, maar
Ach, gewoon teveel gevoeld.

(refr.)

Het is een rare gewaarwording om te merken
Dat ik nu minder van de mensen hou
En bij iedere vorm van jou
Een stuk gereserveerder, terughoudender
Een stukje banger ben om mijn deel aan hart te delen met een ander…

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Van dier en mens, wat een natuur

 

Het gaat van gil

tot erger.

We gaan van bil.

 

Wie struint daar

naakt door het huis?

De slak.

 

Wie struint daar

naakt en blind door het huis?

Van Mol.

 

Humeurig kriupt de regenworm

door de droge zondag.

 

Een vink klapwiekt nauwelijks

en zingt.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Pret of ellende: water?

 

Het heet al sinds enkele jaren dat het peil van het grondwater te laag is. De bevoorrading in drinkwater zou in het gedrang kunnen komen. Even geen gazon sproeien noch de auto wassen.

Zouden huizen dan minder last hebben van opstijgend vocht en met hen ook de bewoners? Bestaan daar degelijke studies over?

Hoe dan ook zat ik zonder paniek en met passie een boek te lezen. Het was dan wel zomer maar kil in huis. Ik verdroeg best wollen sokken en droeg er.

Waarom voelen die ineens klam aan? Oh, kijk, er staat water aan mijn voeten.

Ik stond op, trok naar de kelder en de deur open: we hadden een kelder vol water!

(enige uitleg bij onderstaand fotografisch gegeven: in het Nederlands luidt de tekst: ‘Hoe was jou eerste week van juli?)

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Gortiger kan het niet worden – schets van het rijke buitenleven

 

Een zeepmerk; een scheermes; een kwast.

‘Wie jaag ik vandaag op de kast? Mijn handen jeuken.’

Netjes geschoren, zo, even onder de douche, half droog in mijn badjas, snel ontbijten. Lekkere koffie.

Ik kleed me aan, tot strak in het pak, kus mijn vrouw, stap naar buiten; daar wacht mijn chauffeur in de auto.

Ik zou niemand op de kast jagen. We vlogen gewoon uit de bocht recht tegen een tractor.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Wat een weer en wat nu, weer?

 

Is dit nu kut of klote, dit regenweer? Het is toch wel heel moeilijk om genderneutraal te blijven bij zoveel regen.

Bij andere verschijnselen ook, trouwens.

Zelf ben ik niet gemberneutraal: er is altijd gember in huis.

Straks overstroomt de Maas. Spoelt Nederland dan meteen helemaal weg? Nee, hoor, daar is Nederland nog niet klaar voor.

Toch wordt het uitkijken. En verrekt, alweer binnenblijven. Kortom, het is kut en klote.

 

(En verder moet jij daar, ja jij, lezer, niet denken dat ik hier elke dag een stukje zal plegen. We zien wel)

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Telkens weer schiet het

 

De bestrijding van het virus wil maar niet opschieten. Het gaat golf op golf neer. Nu al de vierde die eraan komt. Goed op je tellen passen. En je passen tellen. Burgers dan weer schieten graag op hun regering.

Die doet ofwel te veel, ofwel te weinig. Ze kan blijkbaar nooit goed doen.

Ze roept deskundigen bijeen en vraagt hun raad. Deze deskundigen proberen via cijfers en getallen het virus te volgen en te omschrijven.

Het virus echter schiet zich in een lach te pletter. We kregen inderdaad de gelegenheid om het, zeer in het geheim, in de schaduw van een café, een aantal vragen voor te leggen.

Als de deskundigen ons dan weer afraden:

  • Te reizen
  • Op bezoek te gaan
  • Op café of restaurant te gaan
  • Een podiumoptreden van dichters bij te wonen
  • Naar de bioscoop of een festival te gaan,

Dan, ja dan, verveelt het virus zich haast dood, het kwijnt weg.

(Virologie in een notendop)

 

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Johnson & Johnson levert 25 miljoen extra sorry’s

 

DEN HAAG – Pharmaceuticabedrijf Johnson & Johnson gaat, op verzoek van het demissionaire kabinet Rutte III, 25 miljoen excuses produceren en leveren om de huidige golf aan besmettingen tegen te gaan. Hoewel het EMA zich nog moet uitspreken over de effectiviteit van sorry’s tegen virale besmettingen, neemt Nederland voortvarend een voorsprong en heeft alvast de bestelling mea culpa’s geplaatst.

Verschonende spijtbetuigingen

Nu blijkt dat onze demissionaire premier met een experimenteel berouwvertoon spontaan verschoond blijkt van alle blaam voor de huidige besmettingsgolf, wil de Nederlandse regering op massale schaal de bevolking gaan goedpraten. Naar verwachting zal dat een forse boost geven aan het verweersysteem en effectief het virus op z’n pardon geven. Één verontschuldiging zou moeten volstaan om elke stijging in de besmettingcijfers te excuseren. De experimentele voorwendselen zouden normaal gezien nog in de loop van deze zomer geproduceerd kunnen worden door Johnson & Johnson’s dochteronderneming Mea Culpa, al waarschuwt deze voorzichtig dat de productie een uitvlucht zou kunnen nemen.
“We willen achteraf niet met smoesjes aan moeten komen,” aldus de mooiprater van het bedrijf.

René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en kattenpapa van een Gentse terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !

Bankje onderweg II

 

Bankje onderweg II (Riders on the storm)


De nacht trekt in mijn botten
De dag druipt op de grond
vloeit weg in de staart
op de weg die ik gegaan ben
Soms naar achteren, soms ook in het rond.

Bankje onderweg
Waar blijft het bankje onderweg?
Mijn spieren missen voedsel
gaan hangen naar de grond
Zwaartekracht laat zich gelden, trekt me naar benee.

De schaduw wordt steeds langer
maar ik kan morgenochtend zien
met de ogen van de nacht
en de dag die ik verwacht
Ik duw de grond naar achteren met steeds minder kracht.

Het einde van de rit
Metgezellen onderweg
Hun bestemming ergens anders
op de loper uitgelegd
De nacht die in kan slaan voordat we verdergaan.

Bankje onderweg
Daar was het bankje onderweg
Zie het verdwijnen in het donker
Kijk dan weer vooruit
Moet nog door de nacht naar de morgenstond die lacht.

Op een bankje onderweg
een bankje onderweg
Bankje onderweg…

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.
« Older posts

© 2021 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑