KutBinnenlanders.nl

Wie laatst

 

 

Ik wist niet meteen wat gezegd, ik deed er dan ook het zwijgen toe. Of dat wijselijk was? Hoe kon ik dat weten? Ludwig W. kon het weten maar ik?

Dat zou later kunnen blijken of net niet. Tijd doet er toe.

Toen aldaar de ander uitgesproken was en ook hij verder zweeg, konden we ons daarbij laten. Dat dacht ik althans. Het was immers genoeg geweest, me dunkt.

De ander stond op, stak dreigend een vinger uit naar mij en sprak: ‘Denk vooral niet dat ik het daarbij zal laten’. Terwijl dat dus precies was wat ik dacht. Had hij mijn gedachten gelezen?

Ook nu weer wist ik niet wat gezegd en glimlachte. Als laatste.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Dilemma’s

 

 

Toen deze of gene persoon een scheet liet, daardoor opgelucht, was er een vuiltje aan de lucht. Sommigen zijn in staat een wind te laten zonder een geur achter te laten. Hoe dan ook beveelt elke arts aan die wind te laten gaan.

Aldus hebben we weer een probleem uit onze samenleving verholpen.

Verder zouden we, nu we toch in die streek vertoeven, ook de zaak van de onderbuikbeharing of niet kunnen aanpakken. Standpunten ter zake zijn echter tegengesteld, harig of kaal, er zijn er slechts twee zou je denken. Er tekent zich hoe dan ook een derde weg af maar het is zeer de vraag of die de tegenstellingen kan overbruggen. Allicht is het nog even te vroeg of zet ik dat uiteen in een stukje apart.

Dat grote cruiseschepen moeten wegblijven uit Venetië staat buiten kijf. Het betreft dan ook geen dilemma.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De wereld is om zeep althans het globalisme

 

 

Het werd al bij al een gedenkwaardig moment dat nog vaak zou worden heruitgezonden. De set had alles weg van wat vroeger een volkscafé werd genoemd, hout in plaats van plastiek bijvoorbeeld maar het hout lijkt op hout terwijl het plastiek is.

De hoofdgast was een internationale wereldberoemde hoogleraar met rust in de grammatica die in bijberoep wereldcriticus geworden was. Op de kruk naast de zijne zat de schrik van alle geleerde deskundigen, presentator van een praatprogramma met grote kijkdichtheid, ongeacht of hij Piet, Pol of Dries heet.

Genoeg ingrediënten om er een memorabele uitzending van te maken. Rood licht. Daar gingen ze.

Vraag: ‘Heeft de pandemie de wereldorde onderuit gehaald?’

‘Dat is geen wereldorde maar een ongebreidelde planetaire wanorde. Globalisering noemen jullie dat. Ik niet. Volgens mij is dat planetaire uitbuiting van de mens door de mens. De politiek kan er weinig tegen doen. De wereldhandelsorganisatie bijvoorbeeld regelt in deze niet echt veel. IJverig en monddood fabriceert de Chinees tegen dumpingloon auto’s, wasmachines, telefoons, kledij, schoenen en tot slot ook het coronavirus. Als orgelpunt. Nu is die Chinese globalisering gedaan. De Amerikaanse globalisering is al langer gedaan. Zag je dat schip dat vastzat in het Suezkanaal? Dat dus, ja.’

Het werd integraal uitgezonden, zonder lachband.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Plaatjesboek

 

De vraag van heel mijn leven:
waarom val ik op die en niet op die?
Waarom ga ik van die zweven
zie ik de ander zo weer niet?
Als het meisje waardoor ik me even
voel als was ik nog niet zo oud.

Ik had het plaatje van mijn voorkeur
prachtig rond, zo ongelooflijk compleet
maar zij is een plaatje als uit een plaatjesboek
waardoor ik weer ril
en niet zo snel een ander wil
waar ik ontzettend enthousiast van raak.

Zit het ‘m in haar haarkleur?
Of hoe ze steeds weer naar me keek?
Of hoe ze met me praatte
vroeg wanneer ze me weer zag
Je mag toch spreken van geluk
als je zo een schoonheid spreekt.

(refr.)

Oooh, zij is het!
Kan me niet schelen wat jij vindt
Voor mij is er vanaf nu
nog maar 1 waar ik van droom
De jouwe lijkt me ook oké
maar perfectie is:
Het moet van beide kanten komen!

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

In het wild

 

 

Kloppen of drijven, de jacht is open. Het wild zal delen in de kloppen en het drijven. Met trillende poten staan de honden klaar, de snuit omhoog.

Dan heb je de jagers nog, goed uitgerust, wat zeg ik? Volledig uitgerust met gordelpatronen en geweren, camouflagepakken en dito hoedjes. Iedereen is er klaar voor.

Wat verderop trekken drie vissers voor dag en dauw naar de oever van het stuwmeer. Eenmaal aangekomen monteren ze hun hengels, steken aas op de haakjes, werpen aas en lijn in het water en wachten. De een gaat zitten op een stoeltje, de ander blijft staan, een derde loopt de oever af, trekt zijn lijn op, gooit die terug, enz.

Het is nog te vroeg om te weten wat de dag zal brengen.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Weersomstandig

 

 

Nou goed, het weer was omgeslagen. Gisteren was het vochtig en viel er regen, of omgekeerd, vandaag valt de kou op en de zon. Helemaal fris.

Opgewekt loopt de diender zijn ronde. Voorbij de rotonde houdt hij een wagen staande waarvan de bestuurder met zijn hoofd uit het raam hangt. Reden genoeg, vindt de diender, om hem te bekeuren.

‘Zo, heerschap, wat hangt u hier buiten de auto met uw hoofd?’

‘Gewoon even een frisse neus halen.’

Daarop spreekt de diender hem wijselijk toe met de beklijvende woorden: ‘Een frisse neus haal je best te voet’.

 

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Stress

 

 

Hij wordt wakker. Alhoewel, wakker? Nauwelijks. Van opstaan is geen sprake. Enkele nachten op rij dreunt een gast rond drie uur ’s nachts het huis binnen. Hij wordt er bruusk door uit zijn slaap gewekt.

Zo kan het niet verder. Met vereende krachten slaagt hij er alsnog in op te staan. Hij eet heel even wat, drinkt iets en gaat de huisarts raadplegen. Deze doet gewetensvol zijn routineonderzoek en glimlacht. Het is dus niet erg.

‘Stress’, zegt de arts. ‘Je spieren hebben niet meer voldoende tonus op je op de been te houden.’ Hij schrijft twee vitaminen voor. Twee dagen later is hij weer de oude. Een jaar later is de vervelende gast onmerkbaar persona non grata geworden.

 

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Buitenspel

 

De jongens met ik voetbal, sturen me de verkeerde kant op
Vegen kluitjes aan me met die ene losse nop
Vinden me raar, noemen me laf, beschouwen mij als een apart geval

Ik kom elke zondag terug, bij zonovergoten en potdichte lucht
Bij winst, gelijkspel of verlies…

Want ik weet niet wat buitenspel is
Want ik weet niet wat buitenspel is….

De jongens met wie ik douche verwijten mij de verloren potjes
Scheppen met me op, gaan naar huis met de dotjes
Die ik maar niet versier, zelfs in een overwinningsroes

Ik kom elke zondag terug, bij zonovergoten en potdichte lucht
Bij winst, gelijkspel en verlies…

(refr.)

Het heeft me verder meegezeten
Maar ik kan de jongens niet vergeten
Twee keer per week een potje keten
Ongelukkig in het leven
Opgewekt uit de dood in het spel.

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Verleden, heden en toekomst

 

 

Geven we achterblijvers spontaan gelijk of steevast ongelijk? Deze vraag zou weldra die over het koloniaal verleden, het verleden racisme en de zin van vaccinatie wegspoelen. Twee kanjers uit de media spannen samen. Ze willen het debat bijsturen, desnoods ombuigen.

De fles wodka tussen hen in is halfleeg, hun glazen halfvol.

‘Wie zullen we daarvoor in schakelen?’ ‘Die komiek van de eindejaarsconférences. Hij zit al een tijdje droog, doet al een paar jaar geen eindejaar meer.’ ‘Goed idee. Wie zal hem betalen?’

Alles en iedereen en nog wat presteert immers pas als hij of zij wat toegeschoven krijgt. ‘We vinden wel een sponsor. Als het moet laten we de Boerenbond wat geld ophoesten. Of de Voetbalbond. Ze kunnen die bedragen altijd aftrekken in hun belastingvoordeel’.

Spontaan nemen beiden hun glas, klinken op de achterblijvers en drinken het in een teug leeg.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Café en wetboek

 

 

‘Napoleon schreef eerst een heel wetboek vooraleer hij zijn oorlogen aanvatte’. Op dit uur van deze dag zit het café Napoleon goed vol. De man aan het woord lijkt haast erudiet. Misschien is hij bibliothecaris. Dan zou hij een grote insteek hebben, die niet onderdoet voor de steek op het hoofd van Napoleon. Zijn gesprekspartner aan de toog geeft snelle repliek: ‘Die oorlogen heeft hij verloren maar met zijn wetboek zitten we nog steeds opgescheept. Wie schrijft die blijft’.

In een halfduistere hoek van het café ontmoeten een man en een vrouw elkaar. Lang zullen ze hier niet blijven.

Buiten is het weer halfzacht, geen echte winter. Toch voelt het kil aan.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.
« Older posts

© 2022 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑