KutBinnenlanders.nl

Forgive him, he’s been…

 

I have been drinking and I want you to know
Still seeing things clearly and with a few more I will
Tell you what truth is and how to survive it
I’ll tell you the world and will even make it so.

(band):
Forgive him, he was already boozing before
Forgive us, we’re still catching up to his twenty-four….

You still have to learn to like me and love me
I’m still at the start of a wonderful career
I’m stalling the stardom every time I write a good song
It’s very hard for me to write anything wrong…

(refr.)

I don’t do crack
Don’t do any of the hard drugs
Don’t do rape, mutilation
Don’t do anything anal
But I’ll catch up and I’ll beat you
In the drinking of fair
And I’m warning you not to harm me
With a breath of fresh air.

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Slim naar Antwerpen

 

 

Zo heet de webstek die ons, brave en mobiele burgers, wegwijs moet maken in de lez en andere zones. Ik had een opdracht versierd in Antwerpen. Het meest eenvoudige middel om er naartoe te gaan, dacht ik, is de auto. Hoewel ik in Berchem moest zijn, zou ik toch heel even in de lez rijden, wat minstens 35 euro kost. Niet slim zo’n extra tol. Op die webstek vond ik niet meteen een slimme oplossing. Geen alternatieve lezvrije oplossing, geen alternatief. Slim? Ja, zal wel.

Ik dacht ik neem de trein en stap uit in Berchem Station. En dan te voet of met het openbaar vervoer. Niets van. Uitstappen moest ik in het Centraal Station en dan een heel eind terug naar Berchem met de tram. Te gek. Temeer daar de trein hopeloos onbetrouwbaar blijft.

Hoe dan wel? Ik reed met de auto naar Melsele, parkeerde er gratis en nam de tram. Eenmaal overstappen. Trein plus tram zou ongeveer dertien euro kosten. Nu heb ik vijf euro betaald heen en terug. En ik was stipt op tijd. Ben ik dan slim? Die webstek alvast niet.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Onwijs hoe het leven

 

 

Wijd en zijd verspreid over sociale media, met eind-e inderdaad bekt vollediger, liggen vele malen de zinnen van het leven. Levensvisies en dito wijsheden.

‘Als het maar spannend is’, bijvoorbeeld. Tot ze van de spanning in diepe stress vallen en opbranden. Ze zouden beter een spannend boek lezen.

‘Als ik maar passie voel’. Tot ze in een depressie vallen. Er bestaan nochtans boeken genoeg die druipen bij wijze van schrijven van de passie. Ik denk niet alleen aan het Nieuwe Testament, hoor. Wie vol passie leeft zal lijden. Wat dacht je anders dat passie betekent? Juist, lijden;

‘Als het maar opschiet’. Mijn geliefkoosde levenswijsheid. En dan schieten ze maar erop. Ver geraken ze niet. Nog iemand anders immers schiet terug en meestal raak. Dan schiet niets nog op.

Dan worden ze vijftig jaar of zo en zingen: ‘Is dit alles? Is dit alles? Is dit alles wat er is?’ Ja, doe maar.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De wereld draait al lang door

 

 

De firma waar ik eind jaren 1970 werkte, ‘deed’ in mensenrechten, was multinationaal, telde vierenveertig lidstaten of filialen, hield eenmaal per jaar een algemene vergadering in een van de lidstaten. Dat jaar was ons land aan de beurt.

De organisatie liep gesmeerd, we konden al eens improviseren, een vergadering meepikken en kregen na afloop van het volgende gastland te horen: ‘Het wordt voor ons moeilijk dit te evenaren’. Ik was toen nog behoorlijk groen achter mijn oren.

Een week lang vergaderen en op dag acht persconferentie. We waren op dag zeven aan het opruimen, de laatste vergadering zat er op, het was middag. Ineens stond daar een trio waarvan een man een reuzencamera vasthield als gold het een mitrailleur. Ze spraken Frans. RTBf. ‘Middag. We zijn van het televisiejournaal. Uitzonderlijk hebt u recht op drie minuten in onze uitzending vanavond. We willen uw secretaris-generaal spreken’.

Ik besloot dat uitzonderlijk recht met voeten te treden. ‘Die drie minuten zijn uw zaak. U komt te laat. Donderdag was er ’s avonds een vergadering die open stond voor beleidslui en journalisten. Jullie waren er niet en toch had ik ook jullie uitgenodigd. Ingerukt’. (Cassez-vous)

Zienderogen en –oren daalde de toon en hun gestalte; hun knieën werden van de weeromstuit soepel. Ze bogen. ‘Zou het toch mogelijk zijn hem te spreken?’ ‘Kom  morgen na de persconferentie. Ik zou niet weten waar hij nu is. Aan het laatste middagmaal? Al op weg naar Brussel? Zijn kamer aan het opruimen?’

Toen gingen ze helemaal door de knieën. Ze stapten ootmoedig uit  hun hoge toren en daalden af. ‘Neem wat beelden van het decor hier, we zijn het aan het afbreken’. En ik zocht en vond de secretaris – generaal die hen te woord stond. Hogetorenmentaliteit. Treurbuisgespuis. Grenzen overschrijden is zo gebeurd. Ze terugdringen achter die grenzen daarentegen

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het spontane vanzelf

 

 

Onze huisarts zegt het af en toe: er zijn aandoeningen die vanzelf verdwijnen. Het lichaam is nu eenmaal een organisme, dat in staat is zichzelf bij te sturen.

Als een machine een aandoening vertoont, zit er meestal niets anders op dan bij de automecanicien langs te gaan en het onderdeel te vervangen of te herstellen.

Zo had mijn auto, een zelfontploffer, een falende sensor in de uitlaat, waardoor het beheersysteem van de motor het vermogen deed dalen. Het stuk in kwestie is redelijk duur en vraagt veel werk om het los te krijgen. Ik trok mijn schouders op en bleef rijden met honderd in plaats van honderdvijftig pk. Niet echt flitsend en volop schakelen om hellingen te nemen.

Af en toe kreeg mijn motor opnieuw zijn volle vermogen. Duurde hooguit enkele uren. De laatste twee weken echter blijft de motor op volle rendement draaien. Is die sensor omzeild?

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Wakker dromen

 

Ik ga alvast maar slapen, straks word ik nog wakker
Ik droom de werkelijkheid als die zich voordoet
Kijk naar de toekomst, ‘t is omgekeerd haast verleden
Het heden kan ik aan, het zit me in het bloed.

Wakker dromen, wakker dromen
wakker, dat kan ik wel
Wakker dromen, wakker dromen
is een heel leuk spel!

De tafel staat te grommen, rechtop op vier poten
De stoelen staan er omheen, houden hem in toom
De mensen op de stoelen zetten hun koffie op het tafelblad
praten over de tafel heen, kijk, ze raakten net op stoom.

(refr.)

Als het leven, nog in volle gang
stilstaat bij wat er kan gebeuren
als Jezus, de timmerman
de tafel leven inblaast
Dan zijn de poppen aan het dansen
op het ritme van de tafelpoten
als de tafel de mensen aanvliegt
hen stilaan raakt de baas.

(refr.)

Ik ga alvast maar slapen
Straks wordt de tafel wakker
De werkelijkheid gaat op de loop
voor wat er dan gebeuren kan…

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Laag- en laatdunkend

 

 

Ik heb ooit een commentaar van mij zien schrappen uit het groot smoelenboek (faceboek). Ik had me laatdunkend uitgelaten over mijn favoriete schelddoelgroep, de Chinezen. Ik noem ze ook Sjintokkers, nog voor ze zichzelf TikTok noemden. De censuurcommissie van het smoelenboek had dit opgevat als haatspraak. Door een epidemie te laten uitgroeien tot een pandemie stegen ze voorwaar in mijn laatdunkendheid.

Een andere favoriete doelgroep van mij zijn de Rikanen, zoals ik de inwoners van de Verenigde Staten noem. Ooit pioniers, veroveraars van het Wilde Westen en bevrijders van Europa zijn ze verworden tot een stel junkies die zich voeden met nepnieuws en oerbelachelijke theorieën, niet over marsmannetjes, maar over linkse elites die in de kelder van een pizzarestaurant in New York complotten smeden en kinderen lokken en verkrachten. Ze dringen zich op voor tv-camera’s om hun boodschap te spuien in het gezicht van de kijker, om daarna bier te gaan drinken dat nog minder voorstelt dan Heineken. Ja, ja, ik weet het, het is een karikatuur. Daarmee heb ik toch weer mooi gehad.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

A theory of everything (It’s all within)

 

I don’t know why they spent millions on that Collider-thing
when every morning, noon and night I feel atoms holding tight
colliding, crashing and exploding on the inside
You may need an MRI, a blood-test, but no reason why
it’s all here, I can tell you the status, the digits climbing high.

Look into my eyes, listen to my heart that cries
read the first and last lines of where it all begins
The universe and a theory of everything
You don’t need to look at the stars
cause here, you feel? It’s all within!

Here’s the sun and the stars, in my chest is where we are
Here are the neutrons and the way they make us feel sunny
exciting and therefore make our blood get hot and runny
You may not find consistency in everything I feel in me
but in here’s all proof you need and you can get almost for free…

(refr.)

The reason why I still exist, like the universe also insists
It’s in the way my body is drawn to holding hands like porn
and sticking to eachother like there’s no one else born
to the one you see me with in the streets, with whom every day I meet
The universe expands on the feeling of love, still pending.

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Doet de lengte ertoe?

 

 

Nee, hoor, dit gaat niet over de penis. Daar wordt elders vaak genoeg over geluld. De gemiddelde gestalte van politie-inspecteurs in dito romans, dat is de kwestie: die bedraagt doorgaans een meter vijfenvijftig tot een meter vijfenzestig. In spionageromans bedraagt de gestalte van de geheim agent vaak meer dan een meter zeventig.

Bestaan daarover afspraken tussen de schrijvers of gaat het om onuitroeibare stereotypen? Of speelt er nog wat anders mee?

Directeuren van hotelzalen geschikt voor congressen of seminaries, die tegen een blanco agenda aankijken of afrekenen met een dood seizoen, zouden de idee kunnen opperen een lezingenreeks gevolgd door een debat aan deze kwestie te wijden. De titel heb ik al gesuggereerd en hij staat borg voor veel belangstelling, zij het misplaatst. Vele landen huisvesten vele universiteiten en daar zouden zeker wel enkelingen, onderzoekers, hoogleraren, assistenten en dies meer zich met dergelijke kwesties kunnen inlaten, hetzij aan de faculteit der letteren, hetzij aan de faculteit der psychologie.

Zo’n directeur speelt de kwestie dan handig door aan een evenementenbureau en na enige  tijd loopt zijn zaal weer vol. Hij mag evenwel niet vergeten enkele journalisten een exclusief doch gratis toegangsticket op te sturen.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Wat blijven hangen

 

 

Hoe vaak valt onvertogen de zegswijze ‘In een volgende aflevering van dit programma …..’, dan kijk ik steevast de andere kant op. U niet? Aflevering kan ook uitzending heten. Eigenlijk doet dat er niet eens toe. Als de kijker maar reikhalst.

Of je laat in een serie de held van een klif vallen waarbij hij net op tijd zich kan vastklampen aan een uitstekende boomwortel. Einde aflevering. De kijker kijkt gegarandeerd uit naar het vervolg. En van de ene klifhanger naar de volgende rijg je een serie aaneen.

Momenteel loopt in België een spannende reeks, zij het dat er geen dagelijkse maar wekelijkse afleveringen zijn. ‘Burgemeester zet een stap opzij’. Kijkt wel uit om niet van een klif te vallen of iemand zou hem of haar moeten duwen. In deze serie zijn man en vrouw elkaars gelijke en aan elkaar gewaagd. De jongste uitzending had als titel: ‘Er zijn burgemeesters die niet weten dat er een plichtenleer bestaat’. Wie zal als volgende een stap opzij zetten? Kan het erger dan in Sint-Truiden? Wat deden Bart de Pezewever en zijn schepen van cultuur in Rabat? Wordt vervolgd.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.
« Older posts

© 2022 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑