‘Als je te maken krijgt met versluierende woorden, zorg je er best voor dat je stem niet raspt.’

‘Neem me niet kwalijk. Volstaat een soeplepel olijfolie?’

‘Nou, wie weet. Zou best kunnen.’

‘Ik kan ze ook laten uitspreken door een ander persoon met een beter gevooisde stem.’

‘Ja, waarom niet’.

Zo zitten ze samen, twee mensen van en aan de poëzie, net als twee geheim agenten.

Een bank in het park.