“We hebben vanavond poëziegeschiedenis geschreven !” brul ik dronken in het rond. Ik jaag alle dichters minstens op een meter afstand. Daarna gooi ik hen mijn nieuwste bundeltjes toe. De dichters vinden me vervelend. Mij en mijn hoed. Ze zeggen dat ik leuker ben wanneer ik niet gedronken heb. Ik brul iets over poëziegeschiedenis.

Plots besluit ik dat de zetels en stoelen in de ruimte zich prima lenen voor een imitatie van de Olympische hordeloop. Natuurlijk besef ik me ergens in mijn hoofd dat ik maat 46 heb. Maar dat stemmetje is niet luid genoeg. Dat schiet effectief pas door mijn kop wanneer laatstgenoemde met een volle klap op de grond landt.

Het mag de pret niet drukken. Ik zwaai met de hoed in de rondte waar het evenement van vanavond om draaide. En dan gaat het mij draaien. Terwijl mijn mond nog éénmaal het woord “poëziegesch-” probeert uit te brengen, kots ik met een harde straal de hele hoed vol.

 
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en kattenpapa van een Gentse terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !