KutBinnenlanders.nl

Dag: 3 oktober 2012

Kamelenteen

Ik wil het hebben over kamelentenen. Of liever gezegd: over de uit de VS overgewaaide afkeer daarvan. Voor degenen die het niet weten: de kamelenteen is de vorm van het vrouwelijke geslachtsdeel, onder bepaalde strakke broeken zichtbaar. Strakke broeken die de boel omhoog trekken zal ik maar zeggen. Die in de gleuf binnen dringen. You get the picture.

Liever nog dan het hebben over, breek ik een lans voor de kamelenteen. Want, zeg nou zelf, waarom zou je dit bijzonder stukje uitzicht veroordelen laat staan verbieden (want dat is wat die trutten daar doen, in de VS, door het te veroordelen verbieden het). Het is toch best sexy? Ikzelf vind het eigenlijk mooi. Een mooie vrouw met een mooie kamelenteen, daar is toch niets op tegen? De Amerikanen, die vermaledijde puriteinen, hebben ons dit stukje schaamte weten op te dringen. Ze grossieren er tenslotte in.

Met hun naaktfobie à la Zuckerberg. Of met hun afkeer voor tepels. Ja! Tepels mogen niet in Amerika, in ieder geval niet onder een t-shirt. Toen ik in de twintig was had je die volop, kamelentenen én tepels. Geen haan die daar naar kraaide, want niemand wist dat het not done was. Tegenwoordig zijn de kamelenteen en de tepels verscholen achter een dikke laag stof. Bij het kopen van een broek zal een vrouw niet meer vragen: ‘Krijg ik hier een mooie pan van?’, maar: ‘Heb ik geen kamelenteen?’ Bij het kopen van beha’s is het heel makkelijk: BH’s zijn heden ten dage ware pantsers, uit ondoordringbare petrochemische stoffen vervaardigde joekels van bustiers geworden, waar enkel tepels van een centimeter of drie doorheen zouden kunnen prikken. Je zweet je daarin een ongeluk, maar een kniesoor die daarop let. Want, dames en heren, de bustier van de jaren tien werkt cupmaat vergrotend. En niet zo’n beetje ook. Je zou wel gek zijn om déér tegen te zijn niet waar? Maar ondertussen is de tepel verdwenen. Het kind en het badwater.

De kniesoor ben ik, trouwens, bij dezen.

 

Bananarama Consultancy // Superster

 
Otto loopt over straat zonder jas en plannen. Hij heeft geen idee en ergens zit hem dat niet lekker. De zin ‘Ik sta op het punt mijn hoofd verbeurd te verklaren’ komt bij hem binnen. Het is een intellectuele zin. Literair ook, vermoedt Otto. Een hele hoop intellectuele zinnen maakt een boek, beseft hij. Ze moeten alleen nog achter elkaar opgeschreven te worden. ‘Misschien moet ik maar een boek schrijven. Ik heb toch wat tijd over.’ Diezelfde middag schrijft Otto een boek met zinnen als ‘kleine boerderijdieren zijn een steen des aanstoots voor Bobo’ en ‘Crisis is een vermetel concept mits gedoseerd toegepast binnen gekende kaders’. Het heeft exact 742 pagina’s, punten, komma’s en is beklemmend, naar het schijnt. Hij noemt het een roman en de critici vinden het literatuur. Unaniem wordt Otto uitgeroepen tot nieuwe literaire superster. Hij had niet anders verwacht ‘Geen idee waarom sommige van die boekenschrijvers een heel jaar op zo’n ding lopen te typen. Hebben die flaporen niks beters te doen?’

 

Yolanthe en Wesley geweigerd bij KutBinnenlanders

TILBURG – In alle toonaarden ontkent het ‘powerkoppel’ Yolanthe en Wesley dat het geweigerd is aan de stamtafel van de KutBinnenlanders.nl redactievergadering afgelopen donderdag. Ooggetuigen houden echter met klem vol dat het duo met stampij en een lading krachttermen het terras van het beroemde café Het Buitenbeentje verliet.

Het Buitenbeentje, waar vorig jaar nog de grootse presentatie van De 93 Beste Moppen Van De Opperpater gehouden werd, meldde ‘niet gediend te zijn’ van het luidruchtige schandaal dat zich vorige week donderdag afspeelde in het kleine etablissement. “We zijn natuurlijk wel wat gewend met mensen als AHJ Dautzenberg, De Opperpater, Frank van den Nieuwenhuizen en Bandirah, zeker als ze wat gedronken hebben. Hun capriolen laten we nu al ruim vier jaar (de website bestaat aanstaande 1 April 5 jaar, red.) oogluikend toe,” aldus de eigenaren van het café, “maar zo’n rel als afgelopen week, dat hopen we toch echt nooit meer mee te maken. Anders is het uit met de pret en moet de club maar een andere locatie opzoeken, waar dit soort overlast wel geduld wordt.”

Ooggetuige Ko de L. sprak van een ‘onthutsende situatie’. “Ik ben mij een hoedje geschrokken.” Andere prominenten uit de Tilburgse cultuur- en literatuurscene waren ook van mening dat dit “niet normaal meer” was. Zo werden er terrastafels omver getrapt en met bierglazen gesmeten, totdat het duo met harde hand verwijderd werd door het barpersoneel.

“Onzin,” haast Yolanthe zich om deze nare geruchten te weerleggen. “Ik ben helemaal niet geweigerd aan tafel bij de KutBinnenlanders,” aldus de jonge vrouw. “Er ontstond na een gezellige avond uit onenigheid over de te betalen rekening, dat is alles. Iemand had er meerdere glazen rode wijn en Guinness bij gesmokkeld zonder geld in de pot te leggen. Ja, daar moet je bij mijn Wesley niet mee aankomen, natuurlijk. Ook voor ons is het crisis, hoor.” De KutBinnenlanders.nl redactie betreurt de gang van zaken en houdt vol zich niet met het koppel te willen liëren. “Dat is ons soort volk niet, wij zouden hen nooit bij ons aan tafel toelaten. Hoewel in principe normaal gezien iedereen bij ons welkom is.”

Belangrijk te vermelden hier is dat het om een andere Yolanthe en Wesley gaat dan het bekende koppel.

 

© 2021 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑