Gastbijdrage van Miel Blok

Leon de Winter zorgde eerder deze week voor nogal wat ophef met zijn uitlatingen over vechtersbaas Badr Hari. In een ultieme poging om zijn eigen boek wat meer onder de aandacht te brengen, besloot De Winter dat het een goed idee was om te stellen dat Hari “een parel voor de samenleving kan worden”. Misschien zelfs wel het grootste slachtoffer van de zes mishandelingen waarvoor hij nu achter tralies op straf wacht.
Heel diezelfde Nederlandse samenleving viel over de schrijver heen. Koren op de molen van de man met het nieuwe boek! Shockeren werkt blijkbaar nog steeds. Maar, Leon de Winter, ik ga je wat wind uit de commerciële zeilen halen. Door je publicatie te ontkrachten en te stellen dat je deels gelijk hebt. Over de onschuld van Badr. Hij is erfelijk belast. Met zijn naam.

Het is eigenlijk allemaal zo eenvoudig dat ik het vreemd vind. Vreemd vooral dat het nog niemand opviel. Badr Hari. Professioneel vuistslager uit Amsterdam. Kijk eens naar zijn achternaam: Hari. Dat is overduidelijk de genitivus van Harum. Eigenlijk heet de beste man dus Badr van Harum. Harum was een afstammeling van Juda. Juda, de Bijbelse figuur wiens naam later werd verbasterd tot Jood. Zie je het ook? Onze Badr lijkt af te stammen van het volk uit het Beloofde Land.

Badr Hari. Joodse jongen in Moslimvermomming. Dat is nogal een erfenis. Het wordt er ook niet beter op. In 2011 kondigde het Joodse Habayit Hayehudi Hashalem aan dat het een goede zaak zou zijn als bigamie weer geoorloofd zou zijn voor Joden. Omdat een te grot aantal Joodse vrouwen vrijgezel was en omdat meer kinderen de oplossing zouden vormen tegen Arabische dreigingen. Goed verzonnen! Badr zou dus meerdere vrouwen mogen hebben. Je begrijpt dat andere mannen huiverig waren. Hier ben ik het dus eens met Leon de Winter: ze zien Badr Hari als bedreiging. Neem Ruud Gullit. Badr nam zijn Estelletje er maar bij. Als een soort extraatje, voor de zondagmiddag of zo. Ruud was natuurlijk niet blij. Hij bespioneerde het stel zelfs. Overal stond Ruud achter struiken, bomen, deuren of vuilcontainers. Ruud Gullit. Hij durfde alleen niet te spioneren tijdens Sensation White. Bang als hij was dat hij daar teveel zou opvallen.

Ruud Gullit was niet de enige. Mannen voelen zich bedreigd als hun vrouw in het geding komt. Badr kan er eigenlijk niets aan doen. Het zit allemaal opgesloten in zijn naam. Waar hij natuurlijk wel iets aan kan doen, is aan zijn reacties op die mannen. Een beetje Jood “has to turn the other cheek”, om het even in het Engels te zeggen. Badr had dat niet in zich. Dat is slecht, laakbaar, goddeloos, boosaardig en nog wat meer krachttermen.
Nu, in plaats van to turn the other cheek, moet hij oppassen. Oppassen dat hij in het huis van bewaring niet tijdens het douchen wordt gedwongen ‘to bend over, cough and spread both cheeks’. Het kan verkeren. Badr Hari. De man die zijn naam gewoon niet mee heeft.