KutBinnenlanders.nl

Dag: 21 augustus 2012

Stad Spreek Tot Mij (15)

STAD SPREEK TOT MIJ

Stad van liefde, stad van haat, stad van gestoorden, stad van kwaad. Stad van schreeuwers, fluisteraars ook, stad van helderheid, stad van rook. Stad van doeners, stad van denkers, stad van criminelen, stad van krenkers. Stad van angsten, dood en bederf, stad van vreugde, afgebladderde verf. Stad van eenzamen, stad van verdriet, stad spreek tot mij, onthoudt mij uw woorden niet. Stad van mij, van jou, stad van ons allemaal, stad bewaar uw geheimen niet, vertel mij uw verhaal.

Arjan O.

 

Hofnar van de ondergang (35)

“Jezus. Zei hij dat echt ?”

Ze lag zwetend en nahijgend naast Diederik. Hij kneep even zijn ogen tot spleetjes – zei wie wát echt ? In de stroperige brei die zijn brein na dat verpletterend orgasme van zojuist was geworden, had hij het even moeilijk zich te herinneren waar het gesprek ook alweer over ging. Hij was met een droevige blik binnengelopen, zij was er al, vroeger dan normaal.

“Ik moest de hele tijd aan je denken, en dat schiet niet op in mijn werk. Dus heb ik een collega gevraagd voor me in te vallen. En dat nog wel bij een vaste klant, ik lijk wel gek.”

Ze schrok en keek hem bezorgd aan. “Wat is er gebeurd ?”

Diederik had de schouders opgehaald en een glas water ingeschonken. Vervolgens schetste hij Nathalie voor wat er in het gesprek met Stan zoal ter sprake was gekomen. Voordat hij de totale uiteenzetting van de organisatorische kwalificaties van straatdealers had kunnen navertellen, had ze haar armen om hem heen geslagen en hem diep gekust. En voor hij het goed en wel wist, was hij van het aanrecht naar de keukentafel naar de ligbank gestuurd, waar ze nu naakt en zwetend nahijgden.

Het glas water stond wonderwel nog intact én geheel gevuld op het aanrecht.

Ze keek naar het plafond, met vurig vlammende ogen. “Jezus, wat een naïeve idioot. Een dealer heeft geen organisatietalent. Degeen die uiteindelijk bakken vol geld aan die dealer, en zijn collega’s, verdient, dié heeft organisatietalent. Zo’n dealer is gewoon een randdebiel, die snel getraind wordt zijn werk zo goed mogelijk te doen, en die makkelijk vervangen kan worden als hij opgepikt wordt.”

Ze stak een sigaret aan en blies een boze rookwolk de lucht in. “Je vriend klinkt als iemand die alles alleen uit de films en de krant kent. En uit slechte thrillers, geschreven door fantasierijke amateurs.”

Diederik wist weer niet wat hij moest zeggen. Had hij zich in de dialoog met Stan al een beetje dom gevoeld, nu zeker. Wie was deze mysterieuze vrouw en hoe wist ze zoveel van werelden waar hij geen benul van had ?

Ze draaide haar gezicht naar hem en kuste hem. “Jij bent prachtig,” zei ze.

“Ik weet niets van de wereld,” sprak hij zacht.

“Je weet weinig genoeg om je puurheid te behouden,” zei ze en kuste hem nogmaals. “Mensen die méér komen te weten, verliezen alle onschuld.”

Hij keek haar in de ogen. “Ben jij alle onschuld verloren ?”

Ze draaide haar blik terug naar het plafond en blies nog een rookwolk. “Ander onderwerp graag, lieverd.”

Diederik had geen zin om te ver door te vragen. Hij probeerde zich een ander onderwerp voor de geest te halen. Wederom was ze hem te vlug af. Ze rolde zich bovenop hem en grijnste.

“Morgenavond gaan we naar iets leuks. En ik kan dat een verrassing houden, maar dan heb je niks voorbereid. Dus ik zeg het je maar vast. Morgenavond ga jij gedichten voordragen op het podium.”

Hij glimlachte. “Limericks zeker. Er was eens auto vol deuken, …

Ze legde haar vinger op zijn lippen. “Sssst. Serieus. Jij hebt morgen je podiumdebuut. En ik ga mee. Als jouw groupie.”

Hij knipperde met zijn ogen. Meende ze dit nou ? Nathalie zag zijn blik.
“Maak je niet té druk. Het is maar voor een klein publiek, en het heeft een heel erg open mike karakter allemaal. Je staat er dus tussen verschillende andere mensen die het voor het eerst doen. Maar ik wéét gewoon dat je iedereen versteld zult doen staan. Dus, ik zou maar eens aan het dichten gaan, schrijvertje van me.”

Diederik ging met een ongelovige blik recht overeind in bed zitten. Nathalie grinnikte. Ze greep hem en draaide hem bovenop zich. “Stráks. Stráks ga jij keihard gedichten schrijven. Eerst even lekker een potje heupen.”

 

© 2021 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑