Met het overlijden van J.D. Salinger voel ik me geroepen om een ooit eerder op het internet geopenbaarde éérste vertaling van Catcher In The Rye opnieuw voor het publiek online te kwakken. Mocht u enige twijfel hebben over de authenticiteit van deze tekst, zoek zelf het boek Puber op, en lees het na, en trek uw eigen conclusies. De onderstaande tekst is letterlijk overgetikt van naar mijn weten de allereerste Nederlandse vertaling van Catcher In The Rye. Veel leesplezier !

J. SALINGER

Puber

IN DEZE TIJD, WAARIN TALLOZEN ZICH BEZIGHOUDEN MET HET
probleem, dat “moderne jeugd” heet, is het niet meer dan logisch dat de hoeveelheid lectuur over dit onderwerp zienderogen toeneemt.
De eerste kennismaking met deze “PUBER” zal U al gauw doen toegeven dat deze bepaald verassende roman een wel zeer bijzondere plaats inneemt. Geen vakliteratuur, maar een boek voor iedereen die belangstelling heeft voor de ongrijpbare jeugd, en vooral het hoe en waarom van deze ongrijpbaarheid.
In PUBER vertelt de 16-jarige Holden Caulfield, die voor de vierde maal van een prep-school (voorbereidende school met internaat) verwijderd is, van zijn avonturen in New York, waar hij drie dagen onderdook om zijn vader uit de voeten te blijven. In zekere zin is wát hij meemaakt niet het belangrijkst, omdat de ervaringen van andere uit het lood geslagen “Halbstarken” veelal dezelfde zijn. Maar de wijze waarop de gedachtengang en de reacties van Holden worden weergegeven is meesterlijk en getuigt van werkelijk groot kunstenaarschap. Dit soms ruwe, dan weer humoristische verslag is het waarachtige verhaal van de tragische puberteit van deze jongen. Het verdient zeker in Uw boekenkast een plaatsje te krijgen temidden van de wat zeldzaam wordende “Onvergetelijke Boeken”!!!


5 dec. ’58
DONKER – POCKETS 26


J.D.SALINGER


PUBER

roman

AD. DONKER – ROTTERDAM


oorspronkelijke titel
THE CATCHER IN THE RYE

Nederlandse vertaling
HENK DE GRAAFF

1e Druk 1958

(c) Uitgeversmaatschappij Ad. Donker n.v. 1958


EIGEN INLEIDING

Waspik, mei 2000

Dit boek kwam me in mijn beruchte zomervakantie van 1997 in handen. Ik was met een stel maffe vrienden op een familiecamping in Winterswijk gaan staan, en op een dag had ik besloten gewoon eens een stripboekenjacht in mijn eentje te doen. Ik dacht, ik zit in boekenland (de omgeving van Winterswijk staat bekend om haar talloze boekenantiquariaten) en dus zou ik toch ook wel wat strips moeten kunnen vinden. Dat viel tegen. Ik vond wel een nieuw boek van Hans Dorrestijn, wat ik met plezier las naderhand, en in een boekenantiquariaatje vond ik tot mijn verrassing een boek van J.D. Salinger. Ik had ‘The Catcher In The Rye’ met een feest van zelfherkenning en enorme bewondering gelezen bij Engels, en het had een diepe indruk op mij achtergelaten. Dus ik was zeer positief verrast een ‘ander’ boek van Salinger te vinden, want de titel deed mij vermoeden dat dit een losstaand werk was. Ik kocht het voor een luttel bedrag, misschien een gulden, op zijn hoogst twee vijftig. (Een oud-leraar Engels van mij, die tevens het boek aanbidt en een goede vriend is, heeft me al een vrij aanzienlijk bedrag geboden voor het boek). Terug aangekomen op de camping kwam ik tot de schokkende ontdekking dat het een vroege vertaling van The Catcher zelf was. Later bleek het zelfs de eerst verschenen vertaling ervan te zijn.
Gedurende lange tijd heb ik in mijn vrije tijd de tekst zitten overtikken. Gewoon omdat ik het zelf gearchiveerd wil hebben, en omdat het op zich leuk is voor andere liefhebbers om te lezen.
Wat kan ik over deze vertaling zeggen ? Bij vlagen is hij erg goed. Maar over het algemeen is hij heel erg gekuist. De titel is raar gekozen, doet een vooroordeel van de vertaler vermoeden en doet, net als de kuisiging van de tekst, erg oud-Nederlands-puriteins aan. De tekst is daarom hier en daar hilarisch om te lezen als je het origineel kent. Alle ‘goddamned’s zijn skillfully vervangen door ‘g’dome’s, om maar een voorbeeld te noemen. Wat deze vertaling onvergeeflijk maakt, is dat het sleutelfragment, waar Holden aan zijn zusje Phoebe vertelt dat hij de vanger in het graan wil zijn, gewoon weggelaten is. Wat misschien de titel verklaart. Ik weet niet welke gedachte er in ’s hemelsnaam achter die keuze gestoken heeft. Daar kan ik enkel naar raden vrees ik.
Tweeënveertig jaar na het verschijnen van dit boek kun je het nu dus hier lezen. De vertaling is grotendeels nog zo meeslepend als het origineel, dus voor mensen die het boek niet kennen is dit wellicht een leuke introductie op het boek, waarin ‘puber’ Holden Caulfield er de brui aan geeft na van zijn zoveelste school getrapt te zijn, en een paar dagen losgeslagen door New York zwerft, met een hunting cap (waarom dat als jockeypet vertaald is, mag Joost ook weten..) als enige trouwe kameraad. Klik dus gerust op onderstaande link en lees de grandioze vertelling. Veel plezier !

Lees verder: Hoofdstukken I – V –>

 
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en kattenpapa van een Gentse terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !