Laat ik vast beginnen met de melding: dit is geen filmrecensie. Ja, ik heb gisteren Ice Age 3D gekeken. En ja, hij was leuk. Maar kom op, als u de eerste twee hebt gezien weet u wel hoe het gaat. De groep dwarrelt weer een beetje uit elkaar maar onvoorziene omstandigheden brengt deze onwaarschijnlijke familie weer samen om gevaar te trotseren voor elkander. En uiteraard lijkt in akte 3 het gevaar wat je heel de film zat te verwachten, alsnog niet te komen, en dan weer wel. En Scrat jaagt wederom – weliswaar met een twistje – zijn eikeltjes na. Nuff said over het verhaal, waar ik overigens smakelijk om gelachen heb. Zoals gezegd, dit is geen filmrecensie. De fillem was namelijk in 3D. En dan niet zoals in de jaren ’70 met die lullige tweekleurenbrilletjes. Die bij mij persoonlijk nooit werkten omdat ik de unieke combinatie bezit dat ik én kleurenblind ben én geen diepte zie. Neen, ik weet niet wat de technologie precies is die gebruikt wordt, maar verdomd het wérkte. En verdomd, 3D een film kijken is geil. Daarom ook vond ik ’t erg toepasselijk dat ik juist Ice Age 3: Dawn of the Dinosaurs als voor mij eerste 3D-ervaring mocht zien. Want zoals in de film de dinosauriërs aan fossilisatie ontsnapt zijn (geweldige hommage aan de oorspronkelijke Lost World trouwens), ontsnapt ook de bioscoop wederom aan fossilisatie. U kent dat toch nog wel, de bioscoop ? De rode stoeltjes, de popcorn, dat reusachtige scherm, de loeidure drankjes ? De vraag stellen is ‘m beantwoorden: bioscopen zaten volgens de kranten een tijdlang nogal in crisis. Want voor hetzelfde bedrag zit u thuis lekker op uw eigen bank, met uw inmiddels vergelijkbare home entertainment systeem, de DVD of Blueray versie te kijken (zeker als u ’t vanuit de USA hebt besteld waar ’t vaak al in de schappen ligt als een film hier nog moet gaan draaien). En DVD en Blueray op hun beurt zaten in crisis omdat u ’t ook wel eens geinig vindt een film illegaal te downloaden. Welnu, ik kan zeggen, na deze 3D-beleving ben ik weer helemaal óm. De bioscoop is de max ! Ik weet niet wat uw TV / laptopscherm / beamer allemaal kan, maar mijn thuisbeeldbuizen kunnen dit niet hoor. Neuzen staken uit het doek in mijn richting, in spannende actiescènes kwam het 3D overzicht brengen in een anders ongetwijfeld onoverzichtelijk geheel, en zelfs de grottekeningen in de aftiteling waren in 3D. Ik heb een top-belevenis gehad die, zoals het hoort, met een klein bioscoopkaartje begon. Ik kan me nu al niet voorstellen hoe ze dát zó op DVD willen uitbrengen. Natuurlijk, de thuistechnologie zal het wel weer inhalen. Maar feit is dat de bioscoop zich weer eens een zichzelf eeuwig vernieuwend fenomeen heeft bewezen. Fossilisatie ? Niet hier ! Dus. Schrijvers die klagen over teruglopende verkoopcijfers. Striptekenaars die emmeren over gebrek aan erkenning van het medium. Kunstenaars die ‘hun ding’ enkel en alleen nog maar gesubsidiëerd kunnen doen omdat het ‘klimaat er niet naar is’. I call BULLSHIT. De truc zit ‘m in vernieuwing. Vernieuw je medium, vernieuw hoe je ermee omgaat, verras dat publiek en blaas ze volledig uit hun sokken met een unieke ervaring. Moet je fokking eens opletten of je je eigen broek dan kunt ophouden.
Evolueren of fossiliseren. Het is toch niet zo’n nieuw gegeven, dacht ik zo. NIEMAND is groot geworden door klein te blijven.

 
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en kattenpapa van een Gentse terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !