Penarie 3 2

Het schermpje van zijn mobiel lichtte op en luid trilde het kreng op de bar. Hij las de SMS, die de grootste clichévraag in het mobiele tijdperk stelde: Waar ben je?
Zijn vingers drukten het antwoord: In De Penarie. Terwijl de tekst haar weg naar zijn vriendin haar mobiel zocht in het netwerk, legde hij de zijne terug op de bar en dronk verder van zijn biertje. Ze wist dondersgoed dat hij in De Penarie zat, hij ging altijd naar De Penarie als hij uitging. Dat ze dat verdomme nog niet weet. Zijn GSM trilt nogmaals. Wij zijn in De Piepzak kom je ook? KUS! Hij zuchtte en rekende af met Arie, de eigenaar. De buitenlucht was ongewoon fris voor de tijd van het jaar. Bij de Zak En As waren ze op het terras weer aan het knokken. Hij liep er met een boog omheen.
Net één straat voor De Piepzak voelde hij zijn broekzak trillen. We zijn doorgegaan naar De Put, ja sorry, de rest wou erheen zoek ons daar op ok? Zuchtend keek hij de nacht in. De Put, daar had hij dus helemaal geen zin in. Zo'n overbevolkte disco, en dan komt hij daar, hele tijd zoeken tot ze toch SMSt dat ze weer ergens anders is. Met die vrienden, die allemaal zonodig naar weer een andere plek door moeten.
Nee, het beste ging hij terug aan de bar zitten, en SMSjes naar d'r versturen met kan je niet vinden waar zijn jullie dan en heb jullie net gemist en meer van dat soort fraais. Terwijl zij doelloos zwalken langs Het Verkeer, De Overgang, De Kreukels, De Knoop en Vastgoed. Of waar ze ook heen zouden togen. Hij zwaaide de deur van De Penarie terug open en ging zitten. Aan de bar. Hij was niet doelloos, stilzitten is niet doelloos. Hij wenkte naar Arie om nog een biertje en legde zijn mobiel op de bar. Laat haar hem maar vinden.

Rene van Densen | 27 08 10 - 14:52 | vijf reacties | ¶

Het stopt maar niet 2 3

De hele dag, sinds zondagnacht al, is het hetzelfde. Stevige, monotoon storende regenbui. Vaalgrijze pauze. Stevige, monotoon storende regenbui. Vaalgrijze pauze. Stevige, monotoon storende regenbui. Vaalgrijze pauze. Zenuwlijdend geratel op mijn platdak. Geen enkele buitenshuisactiviteit die met dit rotweer door kan gaan. Zit ik dan, een beetje 'vakantie van mezelf' te hebben.
Er woedt onrust in mijn borstkas. Paniekerige, explosieve onrust. Ik wil tegen de muren opklauwen. Op mijn hoofd gaan staan, maar er is eigenlijk niet genoeg ruimte voor in dit kleine hok waar ik woon en slaap en eet. Ik heb de laatste tijd al zo belachelijk veel geslapen dat ik de komende dertig jaar waarschijnlijk geen oog meer dichtkrijg. Anders had ik wel door de buien heen getukt. Maar nu rest mij enkel ijsberen, een chronische, diepsnijdende frustratie van verveling en zinloosheid en onmacht. De muggen zijn al gedood, de fruitvliegjespupulatie gedecimeerd. Het voelt alsof ik iedere sigaret die ik aansteek, al eens gerookt heb. Iedere slok bier al eens gedronken. En er is zoveel dat ik zou moeten, kunnen, misschien zelfs wel willen doen maar buiten mijn kot en in mijn kop is er enkel regen.
Storende, monotone regen. Ik kijk naar de kleine kat die me gezelschap houdt en luister naar de stuitende hoeveelheden water die letterlijk uitgekiept worden over deze stad. Deze stad die opeens, de hele dag lang al, gereduceerd is tot mijn kot, mijn cel, mijn kooi. Opnieuw ijsbeer ik langs de tralies. Ik vraag me af hoeveel jaar ik deze exact dezelfde stappen moet zetten voor mijn voetafdrukken in het tapijt gesleten terug te zien zullen zijn. De kat rekt zich tevreden uit, zij ligt droog en er is voedsel. Meer moet dat voor haar niet zijn.
Het blijft maar komen. Water dat zich kamikazestijl terug naar het begin van de waterkringloop stort. Overal hoor ik het door pijpen, over tegels, langs muren stromen. Wat als het niet meer ophoudt met regenen ? Zou ik niet beter een ark bouwen ? Ik heb geen hout en enkel een dier in maar een geslacht. Al zijn er nog de fruitvliegjes. Waar die van leven, dat ga je je ook afvragen.
Iemand vertelt me via mijn internetverbinding dat een ark veel te veel werk is. Ik denk nog even aan een rubberbootje, wat ook vast goed gaat samen met de kat. Maar ik heb ook geen rubberbootje.
En het valt maar en het valt maar. Genadeloos uniform en monotoon brullend en stromend en tikkend en razend.

Ik probeer even of dat werkt, tegen de muur klauwen. Geweldig, gekartelde nagels nu. Stomme muur. Stomme regen. Stomme onrust in mijn borst. Het stopt maar niet.

Rene van Densen | 16 08 10 - 20:46 | vijf reacties | ¶

Het doen van het laten (reprise) 2 3

Dit was eerder gepubliceerd maar blijkbaar verloren gegaan ! Wanneer gaan we naar het nieuwe systeem over, admin ?

Het doen van het laten

Het doen van het laten
het gedoe van laat maar gaan
laat maar los, laat maar waaien
ergens waait het wel weer aan

Laat de kuilen toch de kuilen
en de boel is boel genoeg
anders leidt het maar tot huilen
kom dan gaan we naar de kroeg

Het laten van het doen
doet zo'n deugd, laissez-faire
er wordt al zoveel gedaan
overal, everywhere

Plak daar nog maar een pleister
onder die riem kan nog wat moed
alle hoop mag op een hoopje
het komt allemaal weer goed.

Rene van Densen | 15 08 10 - 13:58 | Geen reacties | ¶

Geen opsporingsmethode onbenut. 2 3

De Nederlandse Politie wordt al snel van velerlei slechte kwaliteiten beschuldigd. Dat ze teveel administratief bezig zouden zijn, in zogezegd politiek gevoelige zaken wel eens negatief discriminerend willen handelen, en vooral dat je er minder en minder aan hebt in een land waar menigeen zich onveiliger en onveiliger wordt. Pas op, dat zeg ik niet, dat wordt gezegd, ik heb oren hè, aan beide kanten van het hoofd zelfs. Ik zeg, kijk dan, stelletje kritiekkotsers. De politie laat geen ENKELE opsporingsmethode onbenut. U kunt het niet lezen omdat ik geen goede camera op zak had, enkel die van m'n mobieltje, toen ik dit in Tilburg Centrum spotte. De tekst luidt, ja toch echt:

Goed dat je er bent. Wij zoeken jou!

Daar dan. Als ze daar geen boeven mee gaan vangen, weet ik het niet meer hoor.

Rene van Densen | 08 08 10 - 20:53 | twee reacties | ¶

Ze plaatsen ook alles, die bladen. 5 3

Ik wou vandaag net een mopperend stuk schrijven over het complot van visboeren om de remouladesaus in de ban te krijgen, werd ik afgeleid door iets in de brievenbus. Schijnt dat een verhaaltje dat ik eens eerder op deze site gepubliceerd had ook in een of ander blaadje beland is. Digther noemt het. Sta je daar dan, met je fragment uit je toch waarschijnlijk nooit af komende roman, gewoon in zo'n blaadje. Ik heb me uiteindelijk maar bij de ravigottesaus neergelegd. (meer)

Rene van Densen | 24 07 10 - 17:14 | twee reacties | ¶

Dwaas 3 1

Rene van Densen | 18 07 10 - 02:30 | Geen reacties | ¶

Chillen met VIPs 3 1

Chillen op caffee met Charles Bukowski en Herman van Rompuy. Hoe goed was jouw dag ?

Rene van Densen | 12 07 10 - 21:13 | drie reacties | ¶

WK 2010 4 3

Rene van Densen | 27 06 10 - 00:00 | een reactie | ¶

Design door KutBinnenlanders Admin, © 2008-2010 KutBinnenlanders.nl
(Ach, wie houden we voor de gek, alles wat op het web staat wordt toch vroeger of later gejat dus ga je gang maar. Als je deze website waardeert kun je ons sponsoren door dingen uit onze shop te kopen!)