Onze cullinaire smaakrubriek KutTent.nl (initiatief van Mike en Gerard) is de laatste tijd wat weinig geupdate. We vroegen gastrecensent Bert Brussen of we in plaats daarvan zijn recensie van de fonkelnieuw geopende Starbucks in Utrecht Centraal mochten gappen ter onzer eigen glorie. Bert Brussen was zeer gul en stond het niet alleen toe maar blijkt zelfs een fan van onze silly little website (ah, was HIJ die ene). Enfin, hieronder een verfrissend stukje over benauwend slechte service. Alles copyright Bert Brussen en met toestemming overgenomen dus.
Het was natuurlijk naïef om te denken dat Nederland zomaar klaar is voor het herbergen van een heuse Starbucks-vestiging op een gemiddelde provincieplek als Utrecht Centraal Station. De bedoeling is goed, het assortiment aan zinloze en onbetaalbare koffie’s ook, maar deze Starbucks-vestiging kampt nog met tal van kinderziekten. Neem bijvoorbeeld de enorme populariteit bij scholieren en studentenpubliek. Afgelopen donderdagavond werd in één oogopslag duidelijk dat Starbucks totaal geen rekening had gehouden met de enorme toeloop van semi-hip publiek dat massaal een
frappuchino heavenly hazel bullshit voor nog geen 5 euro per 30 cl wil proberen. De rij wachtenden was zo lang, tot buiten de ingang, dat deze Starbucksvestiging meer leek op een attractie in de Efteling dan op een koffieboer. Of gewoon op de AH-to-go vestiging op het zelfde Utrecht C.S. (”Drie wachtenden in de rij, wij doen er een kassa bij” is de grootse Ahold-leugen sinds meneer Piekema).
Fijnproever Gerard, van Kuttent.nl, heeft een paar dagen Berlijn onveilig gemaakt. Zijn tweede restaurantbezoek was in het oudbruine eetcafé Meineke X.
Meineke X doet authentiek aan en lijkt niet alleen gericht te zijn op toeristen, hoewel we wel een aantal Hollanders gespot hebben. Niet zo raar, want ook Meineke X staat in de ANWB-gids. Volgens deze gids serveert dit eetcafé de traditionele pot, oftewel schnitzels, wurst, saurkraut en apfelstrudel, wat rijkelijk weggespoeld dient te worden met bier. Nu zijn wij geen bierfanaten, maar dat betekent niet dat we de oer traditionele Duitse kost uit de weg gaan.
Na de laatste aflevering van Kuttent.nl kreeg de redactie enkele boze brieven van Nederlandse restauranteigenaren. Waarom wij alleen de pik hadden op plaatselijke restaurants? Er waren immers genoeg tenten in het buitenland die niet door de Keuringsdienst van Waren goedgekeurd zouden worden. Omdat we de beroerdsten niet zijn, reiste fijnproever Gerard voor de rubriek Kuttent.nl af naar Berlijn om daar diverse tenten aan zijn nietsontzienende kutoordeel bloot te stellen. De eerste tent die Gerard bezocht is het hippe en trendy restaurant Borchardt.
Gastaflevering van René van Densen
Als vegetariër die plots zin heeft gekregen in friet en een snelle hartige hap erbij kun je meestal niet heel veel kanten op, afhankelijk van de grootte van de stad waar je je in bevindt. In de middelgrote- tot kleine steden is het behelpen met een kaassoufflé en misschien per ongeluk een verdwaalde extra optie in een vergeten snackbar in of andere uithoek. Als zodanig ben ik dan ook redelijk wat gewend qua uithoek-snackbars. Als zo'n zaak een smoezelig voorkomen heeft en een
interesse-prikkelende naam ben ik al snel bereid naar binnen te stappen. Wat ik echter in Breda bij 'Panache' aantrof, heb ik nog nooit meegemaakt.
Het was op een mistroostige avond in december toen Gerard en ik, twee collega-journalisten, in een eettentje in Beverwijk zaten te eten. De maaltijd was net zo lauw als de ontvangst bij binnenkomst. We waren niet erg over dit etablissement te spreken.
Eigenlijk zou je hier van tevoren voor gewaarschuwd moeten worden, vonden we. Het idee van kuttent.nl was geboren, nog voordat de laatste hap van de maaltijd was genomen. We zouden samen verschillende eettentjes door heel Nederland testen op hun kut-gehalte. Iedere tent zou beoordeeld worden op een schaal van één tot vijf. Een restaurant met vijf kutten zou in deze berekening de slechtste zaak zijn die je je maar kon voorstellen. Diarree gegarandeerd, zeg maar.
s
