KutBinnenlanders.nl

Meer informatie over deze film.

Deze Emblemata werd oorspronkelijk op TilburgZ.nl gepubliceerd op 9 december 2006.

Geld is erg belangrijk.

Tref je een Thaise vrouw zonder schulden dan heb je net als ik een lot uit de loterij.

 
Otto zit in een vliegtuig. Naar alle waarschijnlijkheid. Het kan ook een bus zijn of een ruime auto. "Is dit een auto of een vliegtuig?" vraagt hij aan de piloot of chauffeur. "Een boot meneer", antwoordt die. Otto heeft geen idee waar de boot naartoe gaat, maar vragen durft hij het niet. Een leider stelt geen vragen, immers. En Otto, inspirerend opperhoofd van Bananarama Consultancy Unlimited, is ontegenzeggelijk een leider. En dus vraagt hij niet waar het vaartuig naartoe vaart. In plaats daarvan kijkt hij uit het raam, pardon, de patrijspoort en vraagt hij: "Over welk water varen we nu?"

STAD SPREEK TOT MIJ

Stad van liefde, stad van haat, stad van gestoorden, stad van kwaad. Stad van schreeuwers, fluisteraars ook, stad van helderheid, stad van rook. Stad van doeners, stad van denkers, stad van criminelen, stad van krenkers. Stad van angsten, dood en bederf, stad van vreugde, afgebladderde verf. Stad van eenzamen, stad van verdriet, stad spreek tot mij, onthoudt mij uw woorden niet. Stad van mij, van jou, stad van ons allemaal, stad bewaar uw geheimen niet, vertel mij uw verhaal.

Arjan O.

Thaise vrouwen en een westerse man  .

Als je naar Thailand komt en je zoekt een vrouw  voor de rest van je leven kan je dat op 2 manieren doen.

Je kijkt via internet eens rond op diverse  Thaise sites en daar zie je dan de mooiste thaise schone .Maar fotos en de bijkomende info over een dame kunnen soms ook niet altijd op waarheid berusten.Dan zijn er in de grote steden nog de uitgaans centras waar het wemeld van de meiden die een Westerlin zoeken ,ze noemen ons  de europeanen en andere buitenlanders dan een FARANG.

Ze gaan lekker door met de filmvertoningen van vijf volstrekt briljante films, dat kunstenaarscollectief De Wolven van La Mancha. Voor wie er bij wil zijn, het is woensdag, in Gent, en om half negen 's avonds. Café Los Perros Calientes, voor wie het wil weten.

En natuurlijk wéér een schrijfseltje tussen de voordrachten, van ondergetekende. Die er weer niet bij kan zijn dus iemand anders mag zich daar weeral de tong over knopen. Verdorie, één van de vijf vertoningen zou ik toch minimaal anoniem in het publiek moeten gaan zitten. Al is het maar om te zien of die Gentse vetzakken mij niet doodleuk al die teksten laten schrijven om ze vervolgens helemáál niet voor te lezen.

Dead Poet's Society

Ziedaar, het product van één generatie
Een afwijking van eeuwenlange zielfrustratie
En generatielange breinmasturbatie
Die keer op keer een genie voortbracht

Tevreden zucht onze Rousseau
Want New Kids en O O Cherso
Marginaal en ecopositivo
Ze vormen zijn intellectueel nageslacht

De Titaantjes schallen samen in de gratie
Van langvervlogen romantische sensatie
Een rock 'n roll decorumcrematie
Lallend door een vuvuzela

Want ook het indidu loopt zó
In lemmingformatie en per saldo
In veiligheid samen, dus niet solo
van je ho ho ho ho en je tralalala.

• Filmgedicht 1: The Cement Garden
• Filmgedicht 2: Chinese Box

Gij kunt mijn naam doen schrappen uit de burgerlijke stand.

Al wat aan mij herinnert zij vergeten en verbrand.

Wanneer dit lied u nog bereikt, verneem het enkel

als wind en eeuwigheid, een bloem in uwe hand.

Gerrit Achterberg

Vrijdag moest ik bij de burgerlijke stand van Stadsdeel Centrum zijn. Dit was de eerste keer sinds lang. Wie schetste dan ook mijn verbazing toen bleek dat in mijn afwezigheid de hele zaal op de schop was genomen.

Lees meer

Alain wreef nog eens in zijn ogen. Dit... dit kon niet kloppen. Hij controleerde nogmaals. Ging achterover zitten en streek met zijn hand door zijn haar. Wow. Met trillende handen zocht hij zijn telefoon. Voor hij belde, keek hij nog één keer naar het scherm. Ademde diep uit.

“Stan ? Heb je dat laatste bod gezien ? We moeten praten.”

De vrouw zat Diederik breed lachend aan te kijken en hefte haar glas. Knikte haar hoofd ter groet. O god, dacht Diederik, ik heb hier nu al geen zin meer in. Met argusogen keek hij toe hoe ze opstond en rond de bar in zijn richting begon te lopen. Omsingeld door hoge, vakkundig gemetselde, bakstenen muren van oneindig gedoe, het houdt maar niet op, kon ik maar dood. Kon ik nu maar een tíjdje dood. Gewoon, voor even. Even niks meer. Heerlijke rust en daarna doorgaan voor het echte sterven. De vrouw zette haar glas naast het zijne en nam onuitgenodigd plaats.

“Zo, meneer de schrijver, ben je nog steeds geen schrijver ?”

Lees meer

 
Ja, u leest het goed, voor het tweede jaar achtereen wordt Zaradi Tebe georganiseerd. En net als bij editie 1 mag ik ook weer wat op het podium komen doen. Nog géén idee wat. Ik heb geen letter op papier gezet vooralsnog. Zoals gewoonlijk. Komt helemaal goed dus. Volgend weekend. Gent. Gewoon naartoe gaan.

Telepathie hoeft niet meer. Toen ik jong was werd je ermee doodgegooid: telepathie hier en telepathie daar, in boeken, in films, en in de conversaties van mensen. Zooo 20ste eeuw! Volkomen passé.

Lees meer

 
Uit haar handtas toverde ze een versleten portemonnee tevoorschijn. Ze zwaaide ermee naar de barman, die stellig nee schudde met een blik die verried dat hij haar kende. Met een zucht legde ze de portemonnee voor haar neer en vouwde hem open. Diederik zag meteen al dat er geen biljetten in zaten, en zo te horen zelfs geen muntgeld. Het zwaaien ermee dat de vrouw gedaan had, riep dan ook enkel vraagtekens bij hem op.

Ze toonde een foto die in de portemonnee zat. “Loek, dis maai dotter. Dis maai dotter.” Diederik knikte, afwisselend naar de vrouw en naar de foto van een achtjarig meisje. We hebben hier te maken met een dotter, naar beweren, dacht Diederik. Dotter dibber daboe badaboe doebiedoebie da wop wop woe. Veel tijd kreeg de innerlijke stem niet, want de vrouw barstte in luid huilen uit. Ze liet daarbij de foto vallen. Diederik haastte zich om deze van de barvloer op te rapen en terug te geven. Ze snikte en veegde een oog uit. “Denk joe. Joe verrie frendlie mèn.”

Lees meer

Deze Emblemata werd oorspronkelijk op TilburgZ.nl gepubliceerd op 2 december 2006.

Lees meer

Touristen in Thailand.

Je hebt vele soorten touristen die naar Thailand komen.

Dat zijn de Backpackers die er met een rugzak en muggenolie door heel Thailand trekken liefst zo goedkoop mogelijk.

Dan zijn er mensen die een georganiseerde reis door Thailand maken met hotel en bus en of trein reizen.Die bezoeken meestal Bangkok Changmai en Laos etc.Dan zijn er nog de mensen die voor de drank en sex naar  Thailand komen ik noem die kerels altijd de geile mannetjes.

Tenslotte zijn er dan nog de mensen meestal mannen die al wat ouder zijn die met een Thaise wat jongere vrouw een relatie proberen optebouwen.
Soms lukt dat goed maar dikwijls mislukt het om dat het cultuurverschil te groot is tussen een europeaan en een Thaise schone;Veel van die mannen soms in de leeftijd midden 50 die komen in Nederland niet makkelijk
meer aan een nieuwe vrouw.En dan denken ze dat in Thailand alles kan en niks moet.Ik zeg altijd adt zijn de  kerels die lopen hun eigen lul maar achterna met soms alle gevolgen van dien.Indien je echter geluk hebt net als ik loop je vroeg of laat tegen een fijne vrouw aan in Thailand,maaaaaaaaar dan moet je van het begin af  aan je eisen stellen doe je dat niet dan kan je wel eens voor verrassingen komen te staan.

 
Om nou te zeggen dat hij buiten een groepje journalisten wereldnieuws was, was overdreven. De barman keek amper naar hem op of om terwijl hij een halve liter bier voor zijn neus parkeerde. Ook de andere kroeggangers keken amper op of om. Zenuwachtig slurpte Diederik van zijn bier.

Een storend geluid sijpelde langzaam zijn afgeleide gedachten binnen en hij keek naar rechts. Daar zat, drie krukken van hem verwijderd, een oude man met versleten trainingspak en foeilelijke gymschoenen. Diederik’s tanden knarstten.  Opvallend genoeg leek het niet dezelfde man als op de avond dat het onzalige plan van de website voor het eerst voorgesteld werd. Het is een invasie, dacht Diederik. Geriatrisch zombieschuifelen de oudjes door de straten, onder luid trombosegeschal. En het collectief schoenzoolgepiep kietelt het trommelvlies van de lotsbestemming. Lief zijn voor je tanden, anders worden ze vals.

Lees meer

 
Otto zit aan zijn bureau op de 463e verdieping van de Bananarama Towers. Ratelende faxen, rennende mensen, telefoons die massaal 'tring' doen, mensen die rennen met telefoons die tring doe terwijl ze proberen te faxen; het is een drukte van jewelste bij het vermaarde Bananarama Consultancy Unlimited. Het werk klotst tegen de systeemplafonds omhoog. "En dat allemaal dankzij die klotejappen van Daihatsu." Of zijn het Koreanen? Het interesseert Otto geen zier. In principe. Hij leverde die nasivreters een puik stukje consultancy en nu staan ze in de rij, die bamikoppen, je bent een topper of niet! Wel dus. Otto, de grootse en meeslepende president directeur grootaandeelhouder van Bananarama Consultancy is back on top and there to stay. Logisch, natuurlijk. Tevreden kijkt hij vanuit zijn directeurszetel toe hoe zijn werknemers werkzaam zijn. Hoe ze productief lopen te wezen. Hoe ze zich nuttig maken met het oog op winstmaximalisatie, een stukje omzetgroei, een beetje vergroting van het marktaandeel. Iedereen die hij eerder ontsloeg, heeft hij weer opnieuw aangenomen. Ook de copieerneger. Vooral de copieerneger. Pas nu beseft hij hoeveel hij die vrolijke copieerneger heeft gemist. "Hee copieerneger! Toppie!", Otto steekt zijn duim naar de copieerneger op. De copieerneger kijkt niet op of om. Hij copieert maar door.

STAD SPREEK TOT MIJ

Stad van liefde, stad van haat, stad van gestoorden, stad van kwaad. Stad van schreeuwers, fluisteraars ook, stad van helderheid, stad van rook. Stad van doeners, stad van denkers, stad van criminelen, stad van krenkers. Stad van angsten, dood en bederf, stad van vreugde, afgebladderde verf. Stad van eenzamen, stad van verdriet, stad spreek tot mij, onthoudt mij uw woorden niet. Stad van mij, van jou, stad van ons allemaal, stad bewaar uw geheimen niet, vertel mij uw verhaal.

Arjan O.

Honden in Thailand.

Een hond steld niks voor in Thailand.

Alleen al in Bangkok leven meer dan 100.000 straat honden de meeste zijn van niemand.

In Thailand mag bijna geen ene hond in huis vertoeven. Dus dat fokt maar raak op de straat dus elke teef  krijgt bij 2X loops zijn per jaar gemiddeld 6 puppies.

 
Nu gaan er in Thailand diverse hondenhandelaren rond die vangen en kopen honden op voor een gemiddelde prijs van 1 euro per stuk.En deze honden gaan dan dikwijls met een volle vrachtwagen stiekem de mekon  revier over naar Laos en Vietnam en Korea waar ze soms levend geslacht worden en dan door de bevolking
gegeten worden.Een erg zielige vertoning zie foto van een konvooi dat onderschept was door de Thaise  politie met in een vrachtwagen 990 honden waarvan er reeds 67 overleden waren.De Thaise politie treed wel eens op maar dat haald weinig uit want de inbeslag genomen dieren worden bij gebrek aan asiels weer snel losgelaten.

Er lopen honden op straat rond soms met een grote wond aan buik of poten want onderling vechten ze allemaal voor een plaatsje.Er zijn echter ook wel eens Monniken die honden die rond hun tempel lopen wel te  eten geven etc.

Er zijn enkele mensen maar dat vzijn er heel weinig die hun honden wel verzorgen.Ook moet je als je in de avond uren overstraat gaat dat je niet aangevallen word door een hond.Ik als ex honden trainer heb daar weinig of geen last van omdat ik van geen enkele hond bang ben en dat weten die dieren snel genoeg;

 
In het bos loeit bronstig een eenzame dierenambulance
je kijkt me slaperig aan en vraagt of het al tijd is
Ik kus je oogleden en zeg nee
het is pas vijf voor twaalf
slaap nog zachtjes verder

Diederik krabde aan zijn haren. Dat blonderen was er beslist niet goed voor geweest. Maar ja, hij moest wat. Hij kon de verdomde supermarkt niet eens meer in sinds het allemaal uit de hand liep.

Hij had zelf niks in de gaten gehad tot het paniekerige telefoontje van zijn moeder. Het was ook daadwerkelijk net of zijn telefoon harder had gerinkeld dan normaal. Verbaasd nam hij de hoorn op en onmiddellijk klonk hysterisch gekrijs of hij helemaal gek geworden was. Tussen alle woedende en tegelijkertijd overbezorgde gillen die de speakers van zijn telefoon amper aan konden, maakte hij op dat ze over Diederikwildood.nl had gelezen. In de krant.

Lees meer

 
Vroeger was  alles mooi

 
Later werden de meiden steeds mooier

 
Maar nu in het heden  denk ik daar soms wat anders over

Lowy

 
Trillend en met wat op elektrische knetters in zijn speeksel leek, trok hij zijn keukenkast weer open. Zijn bloeddoorlopen ogen vielen nu op de eierdopjes. Hij had eierdopjes. Hij had zeven eierdopjes. Hij at nóóit gekookt ei, laat staan dat hij er zeven eierdopjes voor nodig had. De keramieke dopjes deden er meerdere furieuze smeten op de grond over voor ze dan toch ook geluk zouden brengen. Bleven nog de lelijkste eierdopjes, met een soort gewikkeld ijzerdraad. Hij greep ze en liep met kwade stappen naar zijn zetel in de kamer terug. Daar begon hij ze met alle kracht die de woede in zijn lijf opwerkte, uit elkaar te trekken.

Lees meer

De politie in Nederland. Ze kunnen niet veel. Ja, andermans tuin overhoop trappelen tijdens hun vakantie, of een studentje om een tweet 6 uur laten brommen. Of een cartoonist. Bejaarden op straat zetten. Twitteren. Dat kunnen ze wel, twitteren. Zo goed dat je ze af en toe hun blackberry's af wil pakken. Maar ze redden het niet zomaar met een grote reclame-afbeelding op de muur, uiteraard. Daarom kunnen ze uw hulp goed gebruiken. De hierna volgende scans zijn echt. Het zijn scans van een Burgernet folder die bij ons aller Oud Zeikwijf in de bus viel. En die ze prompt per post naar mij doorstuurde zodat ik ook kon lachen. Nogmaals, dit is 100% serieus. Leve Nederland. Let vooral op die epische strip. Tra-nen in mijn ogen.

Lees meer

Hemelvaart bracht ik door bij vrienden. Heerlijk in hun immense tuin op het zuiden.

Ondanks dat ze zijn allebei zwaar ziek zijn geweest, de man Hodgkin+hepatitis C, de vrouw longkanker en twee hartaanvallen (allemaal vorig jaar), is het gezellig. Het zijn zachtaardige lieverds, zeldzame positivo's, vijftigers die het leven nemen zoals het komt met niet aflatende vrolijkheid en optimisme. Mijn hart werd warm van hun levenshouding.

Lees meer

 
Verder zag hij niets goeds voor zich. Wat, nog jaren aangepraat worden welke producten hij nu weer nodig moest hebben die hij vijf minuten geleden volstrekt niet behoefde ? Of nog wat hormonale roering in zijn bloed over nog meer vrouwen die zijn pad zouden kruisen en die stuk voor stuk teleur zouden stellen want desillusie stelt nooit teleur en hij had niet meer het gevoel dat er nog iets aan hem geschikt zou zijn voor een ander om een leven mee te delen. Of wat te denken van nog een hoeveelheid volstrekt incompetente regeringen geformeerd te zien worden. Of nietsbetekenende bioscoopreleases die hem maandenlang zouden toeschreeuwen. Of  het vooruitzicht van ongetwijfeld nog méér vrijheden die hem en zijn medeburgers afgenomen zouden en die iedereen zich weer lijdzaam zonder slag of stoot zou laten afpikken. Of hoe plezier en sociaal gedrag nóg meer zich naar enkel het digitale zouden verplaatsen. Hoe de radio nóg inhoudslozere kutnummers dag in dag uit, maandenlang door zijn strot zouden proberen te duwen in heilige overtuiging dat na honderdduizend keer horen het wel goed moést klinken in iedereens oren.

Lees meer

Meer informatie over deze film.

Deze Emblemata werd oorspronkelijk op TilburgZ.nl gepubliceerd op 25 november 2006.

Bij mijn aankomst in Thailand stond ze daar op de luchthaven van Udon Thani wat een mooie vrouw.

Dan sta je daar in een land dat je 2e vaderland gaat heten Thailand.

Ik zat al snel achter op haar scooter en ze raasde mij van de ene vriendin naar de andere om mij aan hun voor te stellen.

Dat scooter rijden in Thailand deed mij weer echt aan mijn jeugd in Eindhoven denken.Je raast hier net zo makkelijk met 70 km per uur door de straten en nergens geen aparte scooter of fietspaden,je moet hier gewoon als een kwajongen rijden erg goed opletten hoe de Thai rijd want het is Linksverkeer dat wel.De thai zegt gewoon de weg is er voor iedereen .Veel hebben nooit een rijbewijs behaald dus die scheuren maar raak.Een helm op das verplicht maar de controle hier op is niet optimaal.Krijg je soms een bon voor het dragen van geen helm dan kost dat je in euro ongeveer 4 eur maar het betekend ook dat je gewoon door mag rijden want die bon is bewijs dat je betaald hebt dus mag je die dag zonder helm rijden als je dat bonnetje maar laat zien.Je ziet hier kinderen van 8 jaar die soms met 4 personen op de brommer naar school rijden en niemand die ze op de gevaren wijst .In een jaar tijd gebeuren er hier 91.000 ongelukken Waarbij dan 13.000 doden  vallen en 45.000 gewonden.

Ik heb voor de zekerheid mijn Nederlandse rijbewijzen hier snel verwisseld voor een Thais scooter en auto rijbewijs en de politie vind dat geweldig een westerling met een Thais rijbewijs dat waarderen ze goed.

En meteen vroegen ze overal of ik wat wilde eten ,want eten doen ze gemiddeld in Thailand 4 a 5 keer per dag.Je moet dus niet verbaasd zijn als je ziet dat een Thai s,morgens op nuchtere maag al direct een flink bord
noodlesoep eet. Ofje ziet een Thai smorgens vroeg al een bord met rijst eten,ze mengen er dikwijls wat bladgroenten doorheen en weinig vlees.Sommige groenten plukken ze gewoon van een boom in hun eigen tuin of in de tuin van de buren das heel gewoon.

 
Otto zit. Hij luistert. Naar de geluiden zoals die er zijn. Zoals die zich voortbewegen, groeien en zich voorplanten in golven in het luchtledige, af en toe botsend tegen zaken in de ruimte, zoals daar zijn: stoel, tafel, Smeg® koelkast. Voor de rest: stilte. Totdat...de fax ratelt. En ratelt en ratelt en ratelt. Een golf papier waar geen einde aan lijkt te komen komt uit de directeursfaxmachine gerold. Oei oei oei.
Daihatsu met een megaorder voor een stukje A-kwaliteit consultancywerk. Stukje? Zeg maar gerust klont! Otto is weer helemaal boven Jan. "Yeah baby, we are back in the consultancy business!"

STAD SPREEK TOT MIJ

Stad van liefde, stad van haat, stad van gestoorden, stad van kwaad. Stad van schreeuwers, fluisteraars ook, stad van helderheid, stad van rook. Stad van doeners, stad van denkers, stad van criminelen, stad van krenkers. Stad van angsten, dood en bederf, stad van vreugde, afgebladderde verf. Stad van eenzamen, stad van verdriet, stad spreek tot mij, onthoudt mij uw woorden niet. Stad van mij, van jou, stad van ons allemaal, stad bewaar uw geheimen niet, vertel mij uw verhaal.

Arjan O.

De verhalenbundel , tips hoe men op een prettige manier in Thailand van het leven kan
genieten

Geschreven door Lowy Cremers die na 50 jaar terugkeerde naar het land van zijn dromen.

Het zal gaan over mijn besluit om naar Thailand te emigreren en hoe ik me daar thuis voel. Mijn huwelijk met de mooiste en beste vrouw uit Thailand

Ook bevat het tips voor mensen die nu of later eens Thailand willen bezoeken als tourist of gewoontes van de Thaise bevolking met veel respect voor hun koning wat ook ik heb.

Eetgewoontes van de Thaise bevolking en de omgang met westerlingen in het Thaise leven.

Wat moet je altijd doen in Thailand ,en wat moet je beslist nooit doen in Thailand .

Thaise vrouwen,Thaise mannen, Thaise Moeders , Vaders Thaise kinderen,Thaise Opa,s Thaise Oma,s

De honden van Thailand,en de katten van Thailand

De markten de dag of middag en of avond en of nachtmarkten in Thailand.

Auto of scooter of fietsen in Thailand is en blijft altijd levensgevaarlijk.

Openbaar geluid,of geluidshinder niemand stoord zich aan andermans gedrag.

Karaoke elke Thai vind het geweldig om te doen.

Kerst en nieuwjaar viering in Thailand is geheel anders dan in Europa.

Uitgaan in Thailand disco dansen restaurants en cafes er is altijd veel te feesten.

Crematies van overleden en wat daar bij allemaal komt kijken is iets apparts.

Monniken en hun Tempels. iedereen kan Monnik worden zelfs tijdelijk.

Bij De Groene Amsterdammer van de week van 5 mei zat een bijlage, het magazine Vreihijd. Het is ook gratis verkrijgbaar bij de bibliotheek. Het magazine heeft als centraal onderwerp: the paradox of freedom. A.H.J. Dautzenberg schreef een column.

Schrijver Anton Dautzenberg werd lid van de pedofielenvereniging Martijn om op te komen voor vrijheid. En moet daarvoor boeten. Door A.H.J. Dautzenberg

Ook ik heb de nodige petities getekend tegen regimes die de mensenrechten schonden. Lekker veilig, dacht ik er steeds bij, van een fikse afstand je stem laten horen. Comfortabel vanachter je computer, vanuit een land dat (mijn) vrijheid van meningsuiting verdedigt als geen ander.

Het afgelopen jaar keek ik machteloos toe hoe in Nederland de heksenjacht op pedofielen in heftigheid toenam, ook vanuit de overheid die Vereniging Martijn - die acceptatie nastreeft van seksuele omgang tussen kinderen en volwassenen - met alle macht probeert te verbieden. Veel van de schrijvers die ik bewonder schreven op een ontroerende wijze over (hun) liefde voor kinderen. Gerard Reve, Jan Hanlo, Frans Kellendonk. Pedofilie heeft voor mij dus geen negatieve connotatie. Kindermisbruik is iets compleet anders, net als kinderporno. Maar die nuance lijkt niemand meer te (willen) zien.

Lees meer

 
Diederik’s nagels groeven zich in de armen van zijn stoel. Zijn knokkels schitterden wit bij het flikkerend licht van de televisie, die hij zonder geluid had aangezet. De laatste tijd keek hij af en toe ’s nachts naar televisie zonder geluid, het wou hem wel eens kalmeren. Niet nu.

Woef had gegromd toen het commerciële duo het appartement verliet, maar onmiddellijk blij gekwispeld toen hij zag dat het baasje zijn riem uit de kast pakte. Ze gingen naar buiten !

In het midden van Diederik’s voorhoofd begon zich een zo krampachtige frons te vertonen dat hij in de huid sneed. Alsof hij voorgoed in de stand van zijn woedende gezicht gekerfd zou blijven staan. Diederik’s ogen schoten vuur.

Na eerst een wandeling en daarna de autorit naar zijn moeder was Woef uitzinnig van vreugde. Wel keek hij met één oor halfmast om toen hij leek te begrijpen dat het baasje zonder hem wegging. Niet dat hij nooit eerder bij Diederik’s moeder had gelogeerd. Dus zo ongewoon was het eigenlijk niet. Je zou bijna denken dat het stomme beest zich zorgen maakte.

Lees meer

Per 1 mei is de wietpas in het Zuiden van Nederland ingevoerd. Nu al, krap twee weken na dato, zijn de gevolgen precies zoals voorspeld door de tegenstanders.

Lees meer

Zo was hij ineens bij de redactievergaderingen aanwezig, binnengehaald door onze hoofdredacteur: Arjan O. Grote plannen. Gedreven, idealistische ziel. Cultuur en geschiedenis en wereldverbetering in één bierdrinkend mens. Hij begon over een nationale Handschuddag. En die kwam er. En toen poef, was O. weg. Verschwunden. Om ineens pasgeleden weer wekelijks terug aan tafel te schuiven bij onze terrasoverlegjes. Hij was 'terug'. Hij had een mooie expositie gedaan in Indonesië of all places. En daar had hij meteen ook een kwartetspelletje van laten maken. Vol met mensen die om politieke redenen omgelegd zijn (en één setje serieus bedreigden die desalniettemin nog leven).

We hebben hier op de redactie al een paar potjes gespeeld. En verwachten, nee, eisen nu van hem een uitgebreidere toelichting van het project. Maar alvast voor de eventueel geïnteresseerde: u kunt dit kwartetspel gewoon kópen. Bij de kunstenaar zelf. Voor een schamele vijftien euro. Er is op dit moment een bescheiden setje in het Indonesisch beschikbaar (maakt het kwartetten echt veel lolliger, overigens) maar er schijnt ook een Nederlandstalig setje te zijn. Informeren mag gewoon bij de kunstenaar zelf of via ons.

Dat u niet denkt dat het hier alleen maar lollige flauwekulletjes zijn die gepubliceerd worden! En nu allemaal stil want volgens mij kom ik zo uit. Mag ik van jou, van de Di Bawah Ancaman... ehm...

Den Haag 12 mei 2012. Door de uitspraak van de Rechtbank in Den Haag dreigt een conflict te ontstaan tussen de ministeries van VW&S en Justitie. De uitspraak van 10 mei jl. n.a.v. een herzieningskortgeding aangespannen door Stichting Brein tegen The Pirate Bay ligt hier aan ten grondslag. Zullen onze wegen en snelwegen binnenkort leeg zijn?!

Lees meer

Dit was Fonsina, mijn oma, de moeder van mijn moeder. Ik was gek op haar, en zij op mij. Ze werd geboren in 1910 in de omgeving van Bologna, Italië, als oudste van een familie van tig kinderen. Haar moeder, Zelinda, kreeg al jong kanker en stierf in haar eigen bed na een jarenlange martelgang. Mijn oudtantes hebben me weleens verteld hoe traumatisch die periode van bedlegerigheid is geweest, hoe zij, als kleine meisjes, het geschreeuw van hun moeder hoorden, hoe dat door hun ziel sneed.

Lees meer

Heb mijn wietpas opgehaald
Want mijn hond  is er dol op hij luisterd nu veel beter

Ook mijn kat raakt erg opgewonden  van  het wiet dat ze via mijn wietpas op at
geweldig ze mauwd niet zo veel meer

Lowy de zeeman

ow... en mijn nieuwe site is on-line!!!

http://www.michielvandepol.nl/

Meer informatie over deze film.

Deze Emblemata werd oorspronkelijk op TilburgZ.nl gepubliceerd op 11 november 2006.

Eind goed al goed.

Aan alles komt een einde,dus ook aan dit verhaal van mij.
Ik hoop dat u er van genoten heeft,ik heb in ieder geval genoten van elk moment dat in dit verhaal voor komt.
Ik hoop dat de lezers onder u nu een beter beeld hebben wat er zich zo al afspeelde in de jaren 50-70 op de Nederlandse koopvaardij en dan vooral op de WildeVaart.

En verders wens ik u samen met lieve vrouw Honnybee alle geluk van de wereld toe.

Geniet van het leven

Wand soms duurt het maar even.

Noot van de redactie: Het oorspronkelijke manuscript van Dat Is Het Leven bevat nog wat leuk aanvullend beeldmateriaal uit Thailand. We besloten dit niet verder 'los' over te nemen, zodat het een bonus blijft van het boekje zelf. Als je interesse hebt in een gebundelde versie van Lowy Cremers' Dat Is Het Leven, laat dan hieronder een bericht achter of stuur ons een berichtje, dan sturen wij het aan Lowy door!

En zeg nu zelf: hebben we overdreven toen we deze reeks aankondigden?

 
Eerlijk is eerlijk. Het huilen staat Otto nader dan het lachen. Al maanden heeft hij geen stukje advisering meer aan de man gebracht. De crisis is bij hem op visite en blijft maar plakken. Hij gaat zitten en luistert naar de geluiden zoals die er zijn. Buiten zijn loft klinkt gemoffeld geroezemoes en verholen gefluister. Zombies voor de deur. Hij staat op, opent de voordeur, roept dat de zombies moeten opzouten en sluit de deur. Hij gaat weer zitten en luistert naar de geluiden zoals die er zijn.

Ik vertrok met de gedachten ik kom nooit meer terug in Europa.

Mei 2008 vijftig jaar na dat ik voor het eerst in Thailand was keerde ik er terug.

Het was als een magneet zo trok die vrouw me aan.Lief volgzaam en met een goed hart.

Na dat ik een opkoper had gevonden die alles van me kocht in Frankrijk vloog ik terug naar Thailand naar de vrouw waarvan ik echt veel van houw.We zijn op mijn verzoek dan ook binnen 6 maanden gehuwd. Ik dacht 3x is toch scheepsrecht.Momenteel geniet ik met volle teugen van mijn AOW en alles wat hier om me heen gebeurt.Ik heb een eigen zwembad in de tuin ga veel vissen .Er wonen nog 5 Nederlanders hier in de buurt er is zelfs een Hollands cafe hier.We wonen 500 km het land in op 50 km afstand van Laos en Vietnam.Ik bezocht met haar Chiang Mai en we zagen o.a. De langnekken,de olifanten school waar ik optrad met een wedstrijd tegen een olifant.We kregen ieders 5 dartpijlen en moesten proberen 5 ballonnen stuk te gooien.Ik verloor van de olifant met 4-2

Hij gooide de pijlen zonder problemen in de ballon ,ik verloor van een olifant.

Bij mij en mijn Honnybee is iedereen welkom.De logeerkamer is altijd beschikbaar.En ik kan iedereen dit land aanraden.

Hier kan ik me zelf zijn.en doen waar ik zin in heb en genieten van mijn AOW.

Hier kan het zelfs gebeuren dat er plotseling een olifant in je achtertuin komt binnen lopen.

Aanstaande donderdag: de laatste aflevering.

Kijk 'm dan. Onze Opperpater. De droomzoon van iedere moeder. Jouw moeder had ook veel liever De Opperpater als zoon gehad, als ze heel eerlijk was. En geef haar eens ongelijk. Je zou 'm zo zelf in huis willen hebben. Dat kan! De laatste exclusieve exemplaren van De 93 Beste Moppen van De Opperpater zijn nog bij ons verkrijgbaar. Het ideale moederdagcadeau voor elk kind dat veel te weinig van zich laat horen. Koop nu bij ons je schuldgevoel af voor 10 euro - geen geld!

Gisteren op facebook gegooid. Vandaag geen inspiratie. Hier mogen jullie 't weer mee doen.

Een oude zeeman loopt voor bij een hoertje
Ze zegt he opa zullen we nog eens genieten van het leven?Zegt de oude zeeman dat gaat niet meer meisje ik ben te oud .Zegt dat hoertje kom op joh we proberen het.Hij naar binnen en daar gaat me die oude zeeman 5x van bil.Zegt dat hoertje na 5x klaargekomen te zijn zieje wel opa het gaat nog steeds .Zegt opa dat wel maar het betalen gaat niet meer

Meer informatie over deze film.

Deze Emblemata werd oorspronkelijk op TilburgZ.nl gepubliceerd op 4 juli 2006.

De Thaise vrouwen zijn erg fijn geschapen.

Ze zijn ten eerste klein geschapen.Hebben dus niet zo een vagina waarin je een kilo aardappelen in kan gooien en dat je bij de laatste nog plons kunt horen.

De eerst keer dacht ik zou ze nog maagd zijn ik had moeite om mijn Lowyke bij haar in haar gleuf te stoppen.Maar ja na wat oefenen kwam alles toch goed op dat gebied tenslotte was ik de allrounder op dat gebied he.Een Thaise vrouw heeft ten opzichte van haar landgenoten erg veel schaamte.Ze zullen in het openbaar nooit over sex spreken of kussen waar iemand bij is, maar in bed zijn het net dieren wat kunnen ze een man verwennen.Ze verzorgen de man tot in de puntjes.Je wordt elke avond door de vrouw gewassen je bent dan haar Baby ha ha.Je nagels van handen en voeten worden keurig door haar verzorgd.En je moet je schoenen buiten laten staan als je ergens binnen gaat ook in je eigen huis.Maar ga je weg dan zit zij al bij jouw schoenen klaar om ze aan je voeten te doen. Zit je te eten wat ze hier in Thailand 5 x per dag doen dan schept zij voor je op.

En als je uit gaat en je hebt een halve liter bier besteld dan blijft zij inschenken zo lang je dorst hebt .In europa denken de mensen snel die vrouwen worden onderdrukt en zijn slaaf van de man maar niks is minder waar.Een vrouw in Thailand doet voor een man die goed voor haar zorgt werkelijk alles om hem te behagen en hem te behouden.Geen gezeur van emancipatie of vrouwen rechten hier is iedereen menselijk gezien gelijk.Men toont dikwijls veel respect voor de Thaise Koning, ik trouwens ook wand die betekend heeeeeeeel veel voor het volk.Ik heb laatst gezien dat de klein dochter van de huidige Koning in een groot waren huis aan het winkelen was gewoon tussen het publiek.Er was wel veel politie bescherming rond haar en je mocht geen fotos van haar nemen maar het ging allemaal onder een glimlach van het Thaise volk.Hier heeft een lid van het Koninklijke fam nog echt een prive leven.

Dus geen gezeur aan mijn kop van moet je al weer bier heb je nog niet genoeg gehad etc,Ik had het die eerste keer al in de gaten en dacht dit is het wat ik heb gemist en hoe ik wil leven.Geen gezeur aan mijn kop van drink niet zo veel geen gezeur van ik heb kop pijn en geen zin in sex.

Deze vrouwen voldoen lachend aan al de wensen van een man mits je haar natuurlijk ook met respect behandeld.

Dus besloot ik dat ik de hele meubels mijn auto,s en alles wat ik in Frankrijk had te verkopen en overtollige spullen heb ik weg gegeven,ik was het zat!

 
Otto ziet dat de dag vervaagt en het licht onherroepelijk plaats maakt voor de donkere wolken die
altijd de nacht inluiden. Otto vindt de nacht niks, net als de dag.

Thaise vrouwen zijn erg trouw en beminnen een man zo als geen andere vrouw ter wereld dat kan.

Ik leerde mijn Thaise vrouw eerst een enkele schutting woorden.

De vrouwen uit Thailand zijn er echt voor de man die ze dan ook liefhebben met heel hun hart en ziel.Zonder dat ze een slaaf van de man zijn geven ze de man het gevoel ik ben er voor jou en doe alles voor je om het naar je zin te maken.Ik heb getracht haar wat Nederlands te leren.Ik heb haar de zin ,, ik houw van jouw geile beer geleerd.

Maar toen ze dat op verschillende feestjes tegenover Nederlanders had gezegd heb ik haar de ware betekenis van die Nederlandse woorden uitgelegd en heeft ze dit nooit meer gezegd.

Ze gaat elke avond met me samen de douche in en sopt ,me dan grondig af.Ze is op sex gebied nog erg actief heeft nooit hoofdpijn klaagt nergens over en is stapel op mij.

Hier in Thailand hebben we nu een eigen huis met zwembad.

Haar vader is 3 maanden voor ik kwam gestorven.Ik ben toen 3 weken op vakantie bij haar geweest en het was geweldig.De Thaise vrouwen zijn heel anders dan de Nederlandse vrouwen.Ten opzichte van de Thaise vrouw zijn er veel Nederlandse vrouwen die hun man niet begrijpen of alleen maar aan hun eigen materialisties leven denken.

Deze vrouwen en mensen in Thailand zijn met weinig gelukkig ze lachen altijd zelfs als ze iemand gaan cremeren zie je de mensen nog lachen want ze beseffen dat de overledene nu naar een nog beter bestaan gaat.En je kunt als man naar de plaatselijke kapper.Das gewoon een feest.Je word geknipt en geschoren.Haren worden uit je neus verwijderd.Je krijgt er na afloop een lichte schouder massage gratis bij.Je betaald voor deze behandeling bij de kapper slechts 1.20 €.De kapper in Nederland betaalde ik altijd alleen voor het knippen al € 22.