0 waardering van 0 stemmen
Ze waren jong, blond en luid. En heel duidelijk giebelende Nederlandse studentes. Wat zeg ik, Nederlandse, 'Ollandse. "NEE DÉZE DAN HAHAHAHAHAHA" en ze lazen voor: "OPDRACHT ZES: LAAT EEN BELG HET WILHELMUS ZINGEN." En weer gegiebel. Ik dacht: succes, meisjes. Komen jullie wel achter. Het ging maar door en door en ik probeerde me op mijn laptopscherm te concentreren ondertussen. "EN DEZE DAN. VRAAG EEN GENTENAAR WAAR DE TERM STROPPENDRAGER VANDAAN KOMT HAAHAHAHAHAHA STROPPENDRAGER JA HOOR" waarop een ander zoiets had van "JA IK DENK DAN AAN EEN STROPDAS, DAAR ZAL HET WEL VAN ZIJN" en een kakafonie van gelijkgevende klanken klonk. Ik dacht, o god, de tutjes gaan óók naar Gent. Bij de overstap moet ik beslist een andere coupé vinden dan zij. Dit wordt een gekke reis. Ik had gelijk.
(meer)
5 waardering van 2 stemmen
Feel
5 waardering van 1 stemmen
Emblemata Cinematographicae 22
Meer informatie over deze film.
Deze Emblemata werd oorspronkelijk op TilburgZ.nl gepubliceerd op 29 juli 2006.
5 waardering van 2 stemmen
Wippen en nog geld er bij verdienen.
Ik ging die avond de Oceanbar in te Montevideo en had geen zin om de hele nacht met de zelfde griet in bed te liggen.Dus zocht ik een spetter van een meid uit en we besloten er een short time gebeuren van te maken.Dat betekende er op en er af een keer wippen.
Terwijl ik mijn verplichtingen had verricht zag ik die griet uit mijn broekzak enkele dollars stelen.Ook zag ik dat ze die snel in een bloemvaas verstopte.Maar ja een zeeman heeft nooit al zijn geld op een plaats bij zich dus het waren maar 3 dollar.Toen ze dan ook zelf onder de douche stond greep ik in de vaas mijn eigen geld weer terug en verdween weer naar de kroeg.Maar in de kroeg aan gekomen ontdekte ik dat ik ruim 30 dollar had.Dus wat was er gebeurt die griet had al meer mensen bestolen en dat geld daar in gedaan met gevolg ik had winst.Ik vertelde in geuren en kleuren aan mijn maten in de kroeg wat me was overkomen.Die griet mocht toen van de kroegbaas niet meer in zijn kroeg werken en toen hij haar dreigde de Politie in te schakelen was ze snel verdwenen.De marconist schreef in zijn dagelijkse persbericht aan boord dat er iemand was geweest die in de haven de liefde had bedreven en nog geld bij had ontvangen. Er was altijd wel iets te beleven in de diverse havens in den vreemde.En zo lang je aan boord je werk maar goed deed en altijd op tijd terug aan boord was maakten niemand zich zorgen over je.Het was een oud gezegde aan boord In de avond een grote jongen dan ook in de morgen een grote jongen.
We voeren ook wel eens via Las Palmas een van de Canariese eilanden.Daar kon je klein blijvende hondjes kopen zei men.Die werden niet groot.Maar vergis je niet had je er een gekocht kon het gebeuren dat je na 3 maanden een soort herder ipv klein poedeltje bezat.Je kon er ook gele kanaries kopen maar na 3 dagen als het beestje zich in zijn waterbak had gewassen had je een doodgewone huismus.Ze schilderden een mus geel en verkochten hem als gele zang kanarie.Ha ha .Je kon er ook ongebrande koffie kopen.
De reis ging verder naar Argentina en toen naar Noord Amerika.Daarna ging je meestal via Hamburg of Bremen en Antwerpen naar Rotterdam terug.De hele reis duurde dan ongeveer 5 a 6 maanden.
5 waardering van 3 stemmen
4.5 waardering van 6 stemmen
Hee, fans van De Kalebas. Ja, julle alle vier. Ik. Heb. Nieuws.
Update 1: HET BLOGBAL KOMT ERAAN ! Dus open je agenda op 13 maart, noteert, sluit agenda, berg pen ergens op waar hij niet op je kleren kan gaan lekken.
Update 2: KIJK ! De bumperstickers zijn binnen ! (Nu de boekjes nog)
5 waardering van 3 stemmen

Otto is onderweg. Naar een dingetje of iets dergelijks. In principe heeft hij dus geen idee waar hij op weg naartoe is. Alleen dat het urgent is. Hóógst urgent en van de grootste importantie ook. Natuurlijk.
Als je een topdirecteur bent van een topbedrijf als Bananarama Consultancy is je leven een aaneenschakeling van enorm belangrijke dingetjes. Dingetjes waar u als lezer geen weet van hebt. Die u noch kunt bevroeden, noch bevatten. Dat hoeft ook niet. Otto acteert op een hoger abstractieniveau dan u. Veel hoger. Dat is niet erg, zolang u het maar weet. Als u dus iets niet snapt, ligt dat dus alleen aan u en het abstractieniveau waarop u rondsloft. U kunt nog niet eens het begin van het abstractieniveau van Otto zien. Zo hoog is dat. Als lezer hoeft u alleen deze stukjes te lezen. Dan is uw werk gedaan. Lekker makkelijk. Pffff. Maar Otto, die heeft elke dag gemiddeld 3.2 belangrijke dingetjes die afgehandeld moeten worden. Op onnoemelijk hoge abstractieniveaus. Allerlei dingetjes.
Dingetjes kortsluiten. Dingetjes agenderen. Dingetjes voor de bühne. Het voetlicht. Achterin de achterkamertjes. In de wandelgangen. Tussen de gremia. We zullen u er niet mee vermoeien (U bent immers maar een eenvoudige lezer die op een veel lager abstractieniveau zijn dingetje doet) maar: hou op hou op. Otto vraagt niet veel, maar wel een stukjes commitment naar het proces toe. Even wat transparantie binnen het gehele plaatje schetsen. Zo is hij, vindt hij. Een allround specialist, maar in transparantie naar het plaatje toe is hij - eerlijk is eerlijk - toch wel een enorme topper. "Ik heb een enorm transparant hart. Ik leef, eet en adem transparantie. En concepten. Maar de transparantie die zit in mijn genen, in mijn bloed. Een dag niet transparant, is een dag niet geleefd zeg ik altijd maar. Ja! Dat best mag gezegd worden." Waarvan akte.
5 waardering van 2 stemmen
4 waardering van 4 stemmen
Ik stond laatst in 't centrum van Neurenberg (u weet wel: van de processen, '45-'46), in het Duitse equivalent van Het Kruidvat, ik was op zoek naar de verzamelde werken van de Noorse componist Edvard Grieg.
Ik kon de betreffende cd-box niet vinden waardoor ik behoorlijk uit m'n hum was, rood aangelopen van woede liep ik naar de kassa en snauwde de cassière in haar gezicht:
ICH MÖCHTE GERNE DEN TOTALEN GRIEG!!!
5 waardering van 2 stemmen
Havanna op Cuba .
De reis ging toen verder we voeren naar Havana op Cuba.Fidel Castro was net aan de macht gekomen door Baptista te verdrijven.
Maar Cuba was een pracht haven om op stap te gaan.
Havana op Cuba een bruisende stad met toen het Sjanghai Theater.
Je had er het Sjanghai theater daar kon je dieren porno toen al levendig bekijken.Het was een soort toneel zaal.Men voerde er een ezel het toneel op en een vrouw hing in beugels onder het dier.Dan kreeg het dier een duwtje en begon te naaien.Na enkele tellen kreeg het dier een behoorlijke klap op zijn reed zo dat hij stopte met dekken.
Dat deden ze omdat het geslachtsdeel tijdens het komen van het die zo groot op zwol dat het gevaarlijk voor die vrouw werd.Ik vond er niet veel aan.Ook niet toen er even daar na nog een naakte vrouw op het toneel verscheen met een dikke levende paling die ze bijna geheel in haar poes liet verdwijnen.Die mensen deden alles voor geld.Ook een man kwam het toneel op en stak zijn piemel in de kont van een levende kip.Later vernam ik dat die kip dood genaaid werd.
Ik ben snel uit dat theater vertrokken voor mij hoefde dat allemaal niet maar ja je wil geen spelbreker zijn.Dus we zaten al snel in een duistere kroeg.Er waren veel meiden en allemaal erg mooi.Er heerste veel armoede dat kon je merken.Er waren meiden bij die gingen de hele nacht met je plat voor 1 dollar dat was toen 4 gulden en zestig cent.De reis ging verder naar Rio en Montevideo plaatsen waar ik al eerder was geweest.En op die plaatsen werd ik dan ook steeds uitbundig begroet door grieten die je misschien een reis eerder al eens had ontmoet.
Ondanks dat het meiden van plezier waren kon het gebeuren dat ze erg jaloers waren op elkaar.Je moest echt niet proberen om een avond met bvb Maxima te bed te gaan en de volgende avond met Suusie uit de zelfde bar.
Want dan brak er oorlog uit tussen die meiden.
5 waardering van 1 stemmen
Komt een zeeman bij een pijp zaak aan.Hij steekt 5 euro in de
automaat en wordt heerlijk gepijpt.Dan steekt hij zijn laatste 2 euro
in de automaat want 1x is niks voor een zeeman en als hij zijn pik er
uithaald hangen er allemaal velletjes los aan zijn pik;Hij gaat naar
de kassa juf verhaal halen.Zegt deze vrouw je denkt toch niet dat ik
voor 2 euro
ook nog mijn gebit uit doe.
5 waardering van 4 stemmen
5 waardering van 2 stemmen
ik heb nu per testament laten vastleggen dat de volgende tekst op mijn latere grafsteen moet komen staan
Tekst.
KUTBINNENLANDERS was het laatste woord
en toen droegen de Engelen hem voort
Lowy
5 waardering van 1 stemmen
5 waardering van 3 stemmen
Klein meisje
5 waardering van 4 stemmen
Oude cartoon, maar toch (enigszins) actueel..
|
Toon berichten 1-16 van 2076 |
Volgende Pagina »